συνέντευξη

Με αφορμή την έκθεση «Absence of Gravity» που εγκαινιάζεται την Παρασκευή 6 Μαρτίου στη Gallery Art Prisma, ο εικαστικός Francesco Moretti μιλά στην Τζωρτζίνα Κακουδάκη για τη 30ετή πορεία του και τη μοναδική ματιά του στη ζωγραφική, τη γλυπτική και τον κόσμο γύρω του.

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ ποιο είναι το νόημα της ζωής; Ή το νόημα του σεξ; Ο ψυχολόγος και συγγραφέας Διονύσης Μπουγάς έχει γράψει τέσσερις διαφορετικές παραστάσεις που επιχειρούν να απαντήσουν σε αυτό ακριβώς το ερώτημα και έρχεται να σου δείξει ότι δεν είσαι μόνος, ότι το "νόημα" υπάρχει και αξίζει να το ανακαλύψεις.

Λίγοι Έλληνες καλλιτέχνες της γενιάς του έχουν δει τη μουσική τους να ταξιδεύει - και να διακρίνεται τόσο - εκτός συνόρων. Κι όμως, ο Leon of Athens δεν νοιάστηκε ποτέ για τη διασημότητα. Το μόνο που πάντα ήθελε, είναι να μπορεί να επικοινωνεί. Μια τέτοια, πιο ουσιαστική επικοινωνία, αναζητά τώρα με τον πρώτο του ελληνόφωνο δίσκο και μας μιλά για τη νέα εποχή που ανοίγεται μπροστά του - πιο συνειδητοποιημένος από ποτέ.

Μόλις 26 ετών, η Ασημένια Βουλιώτη έχει ήδη ζήσει δρόμους γεμάτους αλλαγές, προκλήσεις και αποκαλύψεις. Η τέχνη για εκείνη είναι ταξίδι, πίστη και συλλογικότητα. Σε μια εποχή που όλα τρέχουν γρήγορα, η ίδια ξέρει καλά πως η ουσία βρίσκεται στο «τώρα» και στις στιγμές που μοιράζεσαι με τους άλλους.

Με αφορμή την εμφάνισή του στον Σταυρό του Νότου, ο Αλέξανδρος Κτιστάκης μιλά για τη μουσική που τον διαμόρφωσε, τη συνεργασία που τον καθόρισε, τις δυσκολίες του επαγγέλματος, αλλά και τον δίσκο που σηματοδότησε την πραγματοποίηση ενός ονείρου.

Με αφορμή την παράσταση «Αόριστος» στο Θέατρο ΠΛΥΦΑ, η Λουκία Ανάγνου εξηγεί πώς μεταμόρφωσε το βιβλίο της Ελευθερίας Παπουτσάκη σε θεατρική πράξη, φωτίζοντας με μια «ανάποδη» ματιά τη σχέση μας με την ψυχοθεραπεία.

Ένας ηθοποιός, ένα δυστοπικό κείμενο, ένα ολόκληρο ηχητικό σύμπαν. Ο Γιώργος Παπαγεωργίου βουτά στο σκοτεινό, αιώνια προφητικό σύμπαν του «1984» και δημιουργεί μια παράσταση-υβρίδιο θεάτρου και συναυλίας. Όσα τον οδήγησαν σε αυτή την αναμέτρηση με το «1984», τα αφηγείται ο ίδιος στην κάμερά μας.

Η ηθοποιός και σκηνοθέτρια Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, παραδέχεται πως, μεγαλώνοντας, έπαψε να την απασχολεί η γνώμη των άλλων, πράγμα που την έχει απελευθερώσει απίστευτα.

Υπάρχουν άνθρωποι που φεύγουν χωρίς αποχαιρετισμό. Που “πάνε για τσιγάρα” και δεν επιστρέφουν ποτέ, αφήνοντας πίσω τους σώματα άδεια και ερωτήματα που δεν κλείνουν. Ένας βαθιά ανθρώπινος μονόλογος, το «Πόσα τσιγάρα έχω καπνίσει από τότε που έφυγες» μιλά για την απουσία και τη μνήμη.

Οι Loud Silence δεν γράφουν μουσική για τις τάσεις και τα trends· ό,τι κάνουν το κάνουν για εκείνη τη στιγμή στη σκηνή, που όλα αποκτούν το νόημά τους. Λίγο πριν ανέβουν στη σκηνή του Arch με τους Godsleep, τους γνωρίζουμε λίγο καλύτερα.

Η διακεκριμένη Ελληνίδα εικαστικός, που παρουσιάζει δημιουργίες της τελευταίας εικοσαετίας σε μια μεγάλη έκθεση με τίτλο «Κόκκινη γραμμή», στη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων, μιλά στο Monopoli.gr.

Στη σκηνή του Θεάτρου Φούρνος, ο Φαίδων Καστρής μετατρέπει την τραγωδία του Αισχύλου σε μια τελετουργία μνήμης, ήττας και ευθύνης, καλώντας τον θεατή όχι απλώς να παρακολουθήσει, αλλά να συμμετάσχει σε μια σύγχρονη «Ακολουθία των Παθών». Ο ίδιος μάς λέει περισσότερα.

Η Ελίνα Παπαθεοδώρου βρήκε νωρίς στο θέατρο τον «τόπο» όπου ένιωσε πραγματικά οικεία, έναν χώρο που της επιτρέπει να ανακαλύπτει συνεχώς τον εαυτό της. Αυτή την περίοδο τη συναντάμε στο Θέατρο Σημείο, στο ιστορικό ανέβασμα του «Ερρίκου Ε’», όπου μέσα από την ένταση και την πολυπλοκότητα των χαρακτήρων, το έργο ανοίγει έναν διάλογο με τη σύγχρονη εποχή.

Ο Γιώργος Ονησιφόρου στήνει ένα σκηνικό παραμύθι για την αναζήτηση και την ανάγκη να μιλάμε για όλα όσα μάς φοβίζουν ή μάς κάνουν να αισθανόμαστε ντροπή. Αυτοί είναι «Οι Ζωντανοί» όπου λόγος, σώμα και μουσική δημιουργούν μια κοινή αναπνοή απέναντι σε όσα «δύσκολα» κουβαλάμε μέσα μας.

Η Χριστίνα Κυριαζίδη είναι μια πολυπράγμων καλλιτέχνις που κινείται με αμεσότητα και ευαισθησία ανάμεσα στη σκηνή, την ποίηση και τον ήχο. Μέσα από το σώμα, τη φωνή και τη μνήμη, αναζητά διαρκώς τρόπους να εκφράσει τη γυναικεία εμπειρία και τα βαθύτερα τοπία της ψυχής.

Ο Ντένης Μακρής είναι ένας ηθοποιός σε διαρκή αναζήτηση. Από την πρώτη στιγμή που ανακάλυψε ότι ο μοναδικός χώρος όπου μπορούσε να υπάρξει αληθινά ήταν πάνω στη σκηνή, μέχρι τη φιλοσοφία, τον διαλογισμό και τη yoga, η πορεία αυτή τον κρατάει σε εγρήγορση και τον φέρνει σε επαφή με ό,τι πιο βαθύ και αληθινό μέσα του.

Λίγο πριν από την πρεμιέρα της performance «Το Αποτύπωμα», συναντήσαμε τη δημιουργό Φένια Αποστόλου και τη φωτογράφο, Μαρία Χατζηαθανασιάδου, για μια συζήτηση γύρω από τη μνήμη, την εικόνα της γυναίκας και την ανάγκη να αποτυπωθεί - και να επαναδιατυπωθεί - το ίχνος μιας ταυτότητας που παραμένει σε διαρκή αμφισβήτηση.

Ο Φραγκίσκος Παπαδάκης σκηνοθετεί τις "Καλλιόπες" το πρωτότυπο έργο του Γιάννη Αδελιανάκη και μάς εξηγεί πώς εξερευνά το πένθος μέσα από τους όρους της μαύρης κωμωδίας.

Είτε ως χορογράφος, είτε ως σκηνοθέτης, ο Φωκάς Ευαγγελινός θέλει αυτά που κάνει να μιλούν ειλικρινά στην ψυχή του. Όπως του "μίλησε" η "Αλεξάνδρεια", η παράσταση που εμπνεύστηκε για τη μυθική πόλη - η οποία αναγεννιέται στη σκηνή του Παλλάς, σε μια φιλόδοξη παραγωγή.

Νέες, ταλαντούχες, γεμάτες πάθος για την τέχνη που έχουν επιλέξει να υπηρετούν πιστά: το θέατρο. Η Εμμανουέλα Κοντογιώργου και η Ελένη Ζαραφίδου μιλούν για τη «Λέλα και Λέλα» του Ανδρέα Στάικου, που επιστρέφει για μία ακόμη σεζόν στο θέατρο Φούρνος.

Ο Βαγγέλης Μουλαράς ήξερε ότι θέλει να ασχοληθεί με το stand up, όταν είδε για πρώτη φορά Έλληνες κωμικούς σε παράσταση. Από τότε έχει μεσολαβήσει μια δεκαετία (και βάλε) και πλέον ετοιμάζεται να παρουσιάσει τη δεύτερη, προσωπική του παράσταση, με τίτλο "Ναι μεν, αλλά" - μια φράση που ο ίδιος βιώνει 24/7.

Ποια είναι τελικά η "Στρίγγλα"; Ο Δημήτρης Λιόλιος και η Αναστασία Χατζάρα υπογράφουν μια σύγχρονη ανάγνωση του κλασικού σαιξπηρικού έργου, που ξεπερνά τα όρια της παραδοσιακής παράστασης, κάνοντας τον θεατή "μάρτυρα" σε ένα παιχνίδι εξουσίας που παραμένει φοβερά επίκαιρο.

Η Μαριλού Κατσαφάδου έγινε ηθοποιός γιατί ήθελε να μπορεί να γίνεται "υπεράνθρωπος" και όχι λόγω των ηθοποιών γονιών της. Αυτή την περίοδο την απολαμβάνουμε επί σκηνής, στο "Blue Train" που επέστρεψε στο Θέατρο Άλμα, αλλά και τηλεοπτικά, στη β' σεζόν των "Σερρών". Και στα δύο υποδύεται γυναίκες που ξέρουν καλά πώς να στέκονται δίπλα στον άνθρωπο, ανεξάρτητα από τις επιλογές του.

Η μουσικός και τραγουδίστρια Χριστίνα Σαμαρά πιστεύει ότι αν στα 20 έχεις δουλέψει με τον εαυτό σου, τότε τα 30 επιφυλάσσουν απενοχοποίηση και ελευθερία. Ίσως γι'αυτό, εκείνη η περίοδος που εισαι "Κοντά 30", είναι η πιο καθοριστική.