Φέτος συμπληρώνονται 30 χρόνια από την κυκλοφορία ενός εμβληματικού δίσκου για το συγχρονο ελληνικό λαϊκό τραγούδι. Μιλάω για το «Πάμε για ορθοπεταλιές» του Κώστα Μακεδόνα που, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει επιτυχίες, όπως «Το Ποδήλατο», «Κάτσε καλά», «Έκανες το λάθος» – κομμάτια που σήμερα θεωρούνται “κλασικά” και όλοι έχουμε (σιγο)τραγουδήσει. Από τότε, ο Κώστας Μακεδόνας έχει φυσικά κυκλοφορήσει πολλές δισκογραφικές δουλειές και μας έχει χαρίσει αμέτρητα μουσικά διαμάντια – είτε τραγούδια δικά του, είτε άλλα που έχουμε συνδέσει για πάντα με τη φωνή του. Τώρα, σε αυτά τα “διαμάντια” έρχονται να προστεθούν τα τραγούδια του ολοκαίνουριου δίσκου του, «Τραμπάλα».
Σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου και μουσική Γιάννη Χριστοδουλόπουλου, η «Τραμπάλα» είναι από αυτούς τους δίσκους που κάπως μας γυρίζουν στην εποχή του «Πάμε για ορθοπεταλιές», όταν γεννιόντουσαν τραγούδια που μπορούσαν να γίνουν αυτό που λέμε “κλασικά”. Μάλλον δεν θα γινόταν αλλιώς, αν σκεφτεί κανείς ότι η «Τραμπάλα» συνδυάζει τη γεμάτη ψυχή φωνή του Κώστα Μακεδόνα, με τις συνθέσεις ενός από τους πιο ταλαντούχους συνθέτες της νέας γενιάς και φυσικά τους στίχους του γίγαντα του ελληνικού τραγουδιού, Λευτέρη Παπαδόπουλου. Δεν είναι και πολλοί οι τραγουδιστές, στους οποίους ο μεγάλος στιχουργός έχει εμπιστευτεί τους στίχους του τα τελευταία χρόνια, γεγονός που κάνει τη συγκεκριμένη συνθήκη έτσι κι αλλιώς ξεχωριστή.
Το Σάββατο 20 Ιουνίου θα ακούσουμε ζωντανά τα τραγούδια της «Τραμπάλας», αλλά και όλες τις διαχρονικές επιτυχίες του Κώστα Μακεδόνα, στην Ταράτσα του Θεάτρου Λαμπέτη σε μια συναυλία κάτω από τα αστέρια. Λιγο πριν ταξιδέψουμε στον κόσμο της Τραμπάλας, αφήνουμε τον Κώστα Μακεδόνα να μας συστήσει ο ίδιος στον μοναδικό αυτό δίσκο.

Ο Κώστας Μακεδόνας και ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος ένωσαν δυνάμεις για έναν από τους πιο όμορφους λαϊκούς δίσκους που έχουμε ακούσει τελευταία
Είχε έρθει η ώρα. Τόσο απλά. Ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος λειτούργησε ως καταλύτης και όλα τα άλλα ήρθαν απολύτως φυσιολογικά και ήρεμα. Με τον Λευτέρη, όπως είπατε, είμαστε φίλοι αρκετές δεκαετίες και έχουμε συνεργαστεί σε επίπεδο συναυλιακό, αλλά το κυριότερο είναι οι πολλές ώρες παρέας και κουβέντας που έχουμε μοιραστεί.
Ακόμα θυμάμαι τη χαρά μας όταν ο Λευτέρης, χωρίς να τσιγγουνευτεί καθόλου, μας εξέφρασε τον ενθουσιασμό του για τα τραγούδια της Τραμπάλας. Είναι μεγάλη τιμή η συνεργασία μας με τον κορυφαίο Έλληνα λαϊκό στιχουργό.
Τους στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου τούς χαρακτηρίζει μια σπάνια ευαισθησία. Χαρακτηριστικά παραδείγματα και σε αυτόν τον δίσκο, το “Ένα Καρφί στον τοίχο”, το “Αύριο”. Λείπει, πιστεύετε, η ευαισθησία αυτή από τη σημερινή κοινωνία;Είναι να έχουμε συνηθίσει πλέον στην κυνικότητα, την περιφρόνηση για τις ηθικές αξίες, την «αποδοχή» του ψέμματος. Το παρατηρούμε και στην πολιτική και στην κοινωνική ζωή. Πιάνεις τον άλλον να λέει ψέματα και η αντίδρασή του είναι «ε, και;».
Ναι, δυστυχώς ναι. Σαν να έχουμε συνηθίσει πλέον στην κυνικότητα, στην περιφρόνηση για τις ηθικές αξίες και στην «αποδοχή» του ψέμματος. Το παρατηρούμε και στην πολιτική και στην κοινωνική ζωή του τόπου μας, πλέον. Πιάνεις τον άλλον να λέει ψέματα και η αντίδρασή του είναι «ε, και;». Σε ένα τέτοιο περιβάλλον υπάρχει χώρος για ευαισθησία; Γι’ αυτό και η τέχνη είναι ένα καταφύγιο, ενώ δεν θα έπρεπε. Θα έπρεπε να είναι ο τρόπος ζωής μας και ο οδηγός μας.

“Είναι μεγάλη τιμή η συνεργασία μας με τον τον κορυφαίο Έλληνα λαϊκό στιχουργό” λέει ο Κώστας Μακεδόνας για τον Λευτέρη Παπαδόπουλο.
Στη δισκογραφία έχουν αλλάξει τα πάντα. Όλος ο τρόπος λειτουργίας της. Δεν ξέρω αν έχει νόημα να τα αναπολούμε. Τυχεροί όσο προλάβαμε και τα ζήσαμε, αλλά και τώρα υπάρχουν προκλήσεις, υπάρχουν νέοι τρόποι λειτουργίας και, το κυριότερο, υπάρχουν νέοι άνθρωποι με ταλέντο και όρεξη για δημιουργία.
Κατά τη γνώμη σας, τι είναι αυτό που κάνει ένα τραγούδι διαχρονικό;Η αλήθεια του και η μαστοριά του.
Η αγάπη για τη μουσική, η αγάπη να την μοιράζεται με άλλους μουσικούς, καθώς και με τον κόσμο. Το κίνητρο πάντα ήταν αυτό. Ούτε η επιτυχία, ούτε τα λεφτά. Η μουσική και το μοίρασμα ήταν και είναι.
Η υστεροφημία είναι κάτι που σας αφορά;Θα ήθελα τα τραγούδια που έχω επιλέξει να ερμηνεύω να αγγίξουν και τις επόμενες γενιές
Με ενδιαφέρει κάθε τι που κάνω να το αντιμετωπίζω με σεβασμό και αγάπη. Θα ήθελα τα τραγούδια που έχω επιλέξει να ερμηνεύω να είναι αληθινά και να αγγίξουν και τις επόμενες γενιές.

Η αλήθεια και η μαστοριά. Αυτά είναι για τον Κωστα Μακεδόνα τα συστατικά στοιχεία ενός διαχρονικού τραγουδιού.
Πολλά μπάνια και πολλά παγωτά για όλους!