TSUGRANES: Νέοι, ψωνισμένοι και πιο ποπ από ποτέ

“Με κοιτάει και παρκάρει το αμάξι/ Έχει μείνει πάνω του το lipgloss κεράσι/ Άφησε τα λόγια πάμε λίγο στην πράξη/ Με ρωτάει πως ήτανε και του ‘πα εντάξει”. Αν δεν έχεις ξανακούσει αυτούς τους στίχους μάλλον ζεις κάτω από μια πέτρα ή δεν έχεις TikTok – που για να είμαι ειλικρινής κάπως είναι το ίδιο. Περίπου τον Μάρτιο, ενώ σκρόλαρα στη γνωστή εφαρμογή εμφανίστηκε μπροστά μου ένα βίντεο με το πιο catchy ρεφρέν που έχω ακούσει φέτος. Ήταν οι “TSUGRANES” και το “Halazi” τους.

Τρία παιδιά, η Μάρσι, η Ξένια και ο Χρήστος που κάνουν μουσική από το Γυμνάσιο (ή και όχι, θα μάθεις αν διαβάσεις παρακάτω) και έχουν κατακτήσει το ελληνικό TikTok με τα πιασάρικα τραγούδια τους. Ίσως με αυτό τον τρόπο κατακτήσουν και την ελληνική μουσική σκηνή, γιατί σίγουρα κάνουν κάτι που λείπει από αυτή. Τραγούδια με νεανικό στίχο, μπιτάκια που σου «κολλάνε» για μέρες και μια ανεξήγητα ποπ και κακομαθημένη διάθεση που δεν συναντάς συχνά. Μόλις κυκλοφόρησε ο νέος τους δίσκος “SPONTA!”, που όπως λένε και οι ίδιοι προέκυψε από… σπόντα, όπως δηλαδή και ό,τι άλλο έχουν κάνει μέχρι σήμερα.

Χρήστος: Γνωριζόμαστε από παιδιά. Στο δημοτικό ξεκινήσαμε να κάνουμε παρέα αλλά δεν θυμόμαστε πότε και πως έγινε το κλικ.

Ξένια: Και οι τρεις ασχολούμασταν με την μουσική μεγαλώνοντας, πηγαίναμε Ωδείο. Εγώ και η Μάρσι κάναμε μαθήματα φωνητικής και ο Χρήστος έπαιζε διάφορα όργανα.

Χρήστος: Είχαμε μεγάλη ενασχόληση με την μουσική σαν ακροατές. Εμένα ήταν η κύρια ασχολία μου να ψάχνω και να ακούω μουσική.

Μάρσι: Στην Β’ Γυμνασίου είχαμε πάει μια εκδρομή στην Αράχωβα και κάπως προέκυψε από σπόντα. Τραγουδούσαμε στον δρόμο, τυχαίους στίχους από τραγούδια. Ο Χρήστος είχε την ιδέα να γυρίσουμε στο ξενοδοχείο και να το ηχογραφήσουμε. Προέκυψε ένα τραγούδι -μισό λεπτό- που ο Χρήστος το ανέβασε στο Soundcloud (γελάνε). Έτσι ξεκίνησε και μετά το συνεχίσαμε, είπαμε θα έχει πλάκα. Αργότερα το είδαμε πιο σοβαρά, περίπου το 2021-22, όταν δίναμε Πανελλήνιες και βγάλαμε το πρώτο τραγούδι, το “Sima Kampana”. Το όνομα TSUGRANES προέκυψε από σπόντα. Όλες οι παρέες τότε είχαν κάποιο όνομα και εμάς για κάποιο λόγο μας φώναζαν Τσουγκράνες. Απλά μάς φάνηκε αστεία λέξη και το κρατήσαμε.

Eros Eron

Ξένια: Εγώ ακούω από όλα τα είδη. Έχω προτίμηση σε κάποια, ίσως pop, παλιά folk και indie. Ακούω πολύ και ηλεκτρονική μουσική αλλά ξένη.

Μάρσι: Πάνω, κάτω ακούμε πολύ παρόμοια είδη. Η μουσική που κάνουμε είναι αποτέλεσμα των κοινών που έχουμε, όχι των διαφορών. Εγώ τα τελευταία χρόνια ακούω πολύ ραπ.

Χρήστος: Ακούω όσο περισσότερη ελληνική μουσική μπορώ. Ακόμα και είδη που φαινομενικά είναι πολύ άσχετα με την μουσική μας.

Χρήστος: Θα έλεγα ότι η μουσική μας είναι pop. Έχει ένα χαρακτήρα ηλεκτρονικό με διάφορα ετερόκλητα στοιχεία, αλλά επιδιώκουμε να είναι pop. Όποιος πειραματισμός γίνεται εντάσσεται στα αυστηρά πλαίσια της pop. Αν μιλήσω για αναφορές νομίζω θα καταλάβετε πόσο καλός είμαι στην αντιγραφή. Αλλά σαν αποτέλεσμα θα πω ότι μοιάζει να επηρεαζόμαστε από την Britney Spears.

Χρήστος: H μουσική μας είναι ξεδιάντροπα φαν. Κανένας ενδοιασμός, καμία πρόθεση για κάτι παραπάνω. Δεν υπάρχει σοβαροφάνεια.

Μάρσι: Μάς ελκύει η νοσταλγία για εκείνη την εποχή. Έχοντας μεγαλώσει και με αυτή την μουσική, είναι αναπόφευκτο να συμβεί. Μάς τραβάει η pop κουλτούρα και η εικόνα του ποπ σταρ. Έτσι και αλλιώς είναι πολύ στην μόδα τα 00s σαν αισθητική.

Ξένια: Δεν θέλουμε να μπούμε στο κουτάκι του y2k αλλά αυτή η messy εικόνα του ποπ σταρ, που είναι και λίγο ψωνάρα, προέκυψε στα 00s. Εμφανίστηκε ένα πιο ανθρώπινο κομμάτι σε αντίθεση με την κουλτούρα που επικρατούσε τότε στον χώρο της μουσικής.

Eros Eron

Χρήστος: Το κύριο στοιχείο που την ξεχωρίζει είναι ότι η μουσική μας είναι ξεδιάντροπα φαν. Κανένας ενδοιασμός, καμία πρόθεση για κάτι παραπάνω. Δεν υπάρχει σοβαροφάνεια. Εμείς προφανώς, το παίρνουμε σοβαρά αλλά υφολογικά είναι φαν. Προσπαθούμε να κάνουμε κάτι που να μάς εκπροσωπεί. Τα περνάμε καλά μεταξύ μας και αντικατοπτρίζεται αυτό που βιώνουμε σαν φίλοι. Χωρίς να θέλω να αναιρέσω κανέναν που κάνει μουσική – γιατί πραγματικά υπάρχουν πολλά ταλαντούχα άτομα – θεωρώ ότι αυτό το έντονο, ορθόδοξο pop κάπως εκλείπει. Υπάρχει πάντα αυτός ο αστερίσκος, μια προσπάθεια για κάτι πιο σοβαρό και εναλλακτικό.

Ξένια: Δεν υπάρχουν όντως πολλά pop τραγούδια, ένα καλό ρεφρέν που να σου κολλάει στο μυαλό. Εμείς νομίζω ότι έχουμε καταφέρει να κάνουμε αυτό το πράγμα. Ιδιαίτερα με το “Halazi”.

Μάρσι: Σίγουρα αντλούν από μια εμπειρία που είχαμε όταν το γράφαμε. Αλλά το γενικεύουμε λίγο, για να δημιουργεί μια συλλογικότητα. Βασίζεται πολύ στο storytelling. Δεν θέλει πολλή αυτοαναφορικότητα η μουσική. 

Ξένια: Συνήθως ο Χρήστος θα έχει κάνει κάποιο beat ή μια μελωδία και αυτό μας εμπνέει. Αλλιώς μπορεί να έχουμε γράψει κάποιους στίχους και σιγά, σιγά να το χτίζουμε από εκεί. 

Μάρσι: Η μόνη διακριτή διαφορά είναι ότι ο Χρήστος έχει αναλάβει το κομμάτι της μουσικής παραγωγής. Εγώ και η Ξένια τραγουδάμε. Καμιά φορά εμφανίζεται και ο Χρήστος σαν 2η και 3η φωνή (γελάνε).

Γιώργος Κόυμπος

Χρήστος: Δεν θέλουμε να νιώθει κάτι απαραίτητα. Να περνάει καλά ακούγοντας την και να σκέφτεται το τραγούδι που ακούει. Να του «κολλήσει» στο μυαλό.

Ξένια: Αν θες να κάνεις μουσική και όχι να μπεις σε κάποια δισκογραφική, απλά αποδέχεσαι ότι το Tik Tok είναι μέσο προώθησης. Ο indie μουσικός θα το χρησιμοποιήσει είτε του αρέσει είτε όχι.

Μάρσι: Η παρουσία μας στο Tik Tok ήταν όντως λίγο απότομη. Πριν το “Halazi”, δεν προωθούσαμε πολύ τα τραγούδια μας μέσω της εφαρμογής. Ίσως να κάναμε δύο βίντεο αλλά δεν μας άρεσε. Μετά συνειδητοποιήσαμε ότι είναι ο τρόπος για να προωθήσεις την μουσική σου και να σε μάθουν καινούργια άτομα. Δεν μάς πειράζει η έκθεση, είναι φαν! Κάνουν σχόλια οι φίλοι μας και καινούργια άτομα που μάς βρήκαν. Έχουμε και κάποια hate comments που ειλικρινά είναι απλά αστεία.

Ξένια: Αν θες να κάνεις μουσική σε τέτοιο βαθμό, και όχι να μπεις σε κάποια δισκογραφική, απλά αποδέχεσαι ότι το Tik Tok είναι μέσο προώθησης. Ο indie μουσικός θα το χρησιμοποιήσει είτε του αρέσει είτε όχι. Το θέμα είναι να το κάνεις στο στυλ σου, χωρίς υπερβολές. Τα social media παίζουν πολύ μεγάλο στην ανάπτυξη του κοινού μας. Το είχαμε και στο μυαλό μας ότι αν ανεβάσουμε το “Halazi” θα άρεσε στο κοινό και θα πήγαινε καλά. Σίγουρα από αυτό πήραμε μεγάλο κοινό.

Χρήστος: Δεν υπήρχε εξαρχής πλάνο για άλμπουμ, κάπως προέκυψε. Όλα τα τραγούδια είχαν έναν συνδετικό κρίκο μεταξύ τους. Ήταν θεματικά όλα ξιπασμένα και κακομαθημένα. Έτσι προέκυψε η ιδέα του άλμπουμ. Και νομίζω είμαστε και οι τρεις άνθρωποι του άλμπουμ. Μπορείς να ξεχωρίσει τα άλμπουμ σαν era. Τώρα είμαστε στο SPONTA! era.

Γιώργος Πούντος

Ξένια: Βγήκε φουλ από σπόντα αλλά μας αρέσει αυτή η αντίθεση, στο πλαίσιο του κάνω κάτι αντίθετα. Δηλαδή η μουσική μας έχει y2k αισθητική αλλά δεν πρέπει να έχουμε την ίδια και εμείς σαν συγκρότημα.

Χρήστος: Το άλμπουμ είναι γεμάτο αντιθέσεις. Ας πούμε το “Repeat” είναι ένα τραγούδι για bragging. Για μένα είναι πολύ ωραία η αντίθεση ότι τραγουδάνε δύο ξεκάθαρα γυναικείες φωνές, που λένε αυτά τα πράγματα πάνω σε ένα πολύ βρώμικο beat. Επίσης, τα 60s είναι και αυτά μια επέκταση της pop κουλτούρας. Τα 00s και τα 60s είναι το ίδιο κιτς, έχουν την ίδια υπερβολή.

Μάρσι: Για το πως έχει διαμορφωθεί το εξώφυλλο, με την φωτογράφιση και όλα τα υπόλοιπα, έπαιξε μεγάλο ρόλο ο Γιώργος Πόυντος. Ο Γιώργος έκανε την φωτογράφιση και βοήθησε με την κατεύθυνση. Το έχει πολύ με αυτές τις αναφορές και ήταν εξαιρετικά βοηθητικός.

Μάρσι: Στην underground σκηνή υπάρχει πολύ ταλέντο που αξίζει αναγνώριση. Δεν την έχει λάβει ακόμα και ελπίζουμε να την λάβει.

Χρήστος: Ήρθαμε για να κάνουμε takeover στην ελληνική σκηνή (γελάνε). Αυτό που λείπει είναι το φαν κομμάτι. Αυτό είναι ένα κενό που γεμίζουμε. Μια τάση προς κάτι πιο πειραγμένο. Υπάρχει ένα «καμμένο» στοιχείο μέσα σε αυτό. Η Μαρίνα Σάττι, έκανε κάτι αντίστοιχο, αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχει τόση απορρόφηση σε αυτό το είδος.

Μάρσι: Η γενιά μας σίγουρα θα φέρει κάτι διαφορετικό. Παρατηρώ και τον τρόπο που βλέπουμε εμείς την μουσική. Η underground σκηνή κάνει κάτι πολύ experimental. Έχουμε δει κάποια πράγματα να γίνονται και προσπαθούμε να κάνουμε κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό. Στην underground σκηνή υπάρχει πολύ ταλέντο που αξίζει αναγνώριση. Δεν την έχει λάβει ακόμα και ελπίζουμε να την λάβει.

Ξένια: Σίγουρα υπάρχει και η αναφορικότητα. Η γενιά μας όμως δεν εγκλωβίζεται στην αντιγραφή. Πολλοί φέρνουν και κάτι εντελώς καινούργιο, random και διαφορετικό. Υπάρχει πολύ μεγαλύτερη πρόσβαση στο να κάνεις μουσική και να την δημοσιεύεις.

Χρήστος: Είμαστε η γενιά του ίντερνετ. Θεωρώ ότι επηρεάζεται και από αυτό η μουσική που κάνουμε. Έχουμε εκτεθεί σε όλα αυτά μεγαλώνοντας, οπότε αντλούμε επιρροές από ένα σωρό πράγματα.

Ξένια: Γενικά θέλουμε να συνεργαστούμε με άτομα της γενιάς μας. Θα γίνει μια συνεργεία για όλους αυτούς τους λόγους που είπαμε πριν.

Μάρσι: Είχε πλάκα να κάνουμε και τραγούδια με άτομα που ασχολούνται με άλλα είδη μουσικής. Ο Mpelafon και ο Τωm Unit που συνεργαστήκαμε σε αυτόν τον δίσκο είναι ράπερ. Αλλά θα είχε εξίσου πλάκα να συνεργαστούμε και με άτομα που κάνουν παρόμοια πράγματα με εμάς.

Χρήστος: Με τον Guava και τον Money Glitch. Κάνουν ηλεκτρονική μουσική και είναι Dj. Είναι υπερταλαντούχοι και φέρνουν έναν ήχο δεν ακούγεται συχνά στην Ελλάδα. Και τον Γιώργο (Κούμπο) που δεν είναι μουσικός αλλά κάνει κάτι πολύ ξεχωριστό. Και ο φίλος μας ο Παναγιώτης- Eros Eron– ο πέμπτος Beatle- που μας έχει βοηθήσει πάρα πολύ και είναι και αυτός υπέρ ταλαντούχος και τον θαυμάζουμε πολύ και οι τρεις μας.

Ξένια: Αυτό που θέλαμε μέχρι στιγμής τα έχουμε καταφέρει. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι βάζουμε τελεία. Προφανώς θέλουμε να εξελιχθούμε και άλλο. Η μουσική είναι κάτι πολύ πηγαίο και το κάνουμε κυρίως για να εκφραστούμε. Είμαστε λίγο και σαν την Hannah Montana. Κάνουμε αυτό που μας αρέσει και έχουμε ανταπόκριση. Ταυτόχρονα, μπορούμε και συνεχίζουμε την ζωή μας όπως την είχαμε σχεδιάσει πριν ξεκινήσουμε την μουσική.

Χρήστος: Σίγουρα θέλουμε να εξελιχθεί η μουσική μας και να πάρει την αναγνώριση που είναι να πάρει. Αλλά το κάνουμε κυρίως για να έχουμε κάτι να λέμε. Φτιάχνεις αναμνήσεις μέσα από αυτό, γνωρίζεις κόσμο. Είναι μια απτή απόδειξη της ύπαρξης μας. Σίγουρα το κάνουμε και για να το παίζουμε κάποιοι (γελάνε). Αλλά δεν είναι η μουσική το μόνο πράγμα που μάς εκφράζει, τρέχουν παράλληλα και άλλα πράγματα στις ζωές μας. Είναι πολύ ωραία που τώρα κάνουμε μουσική με τους δικούς μας όρους και θα θέλαμε να συνεχιστεί έτσι. Θα θέλαμε να έχουμε ένα δισκογραφικό κατάλογο που να μας θυμίζει τι έχουμε περάσει. Να είμαστε μέρος ενός community και να αφήσουμε κάποιο στίγμα.