MENU
Κερδίστε Προσκλήσεις
ΑΘΗΝΑ
ΔΕΥΤΕΡΑ
22
ΑΠΡΙΛΙΟΥ
  • ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ
    ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ
    ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΙΝΕΜΑ
    ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ X
    ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΑΙΝΙΑΣ
    ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΤΑΙΝΙΑ X
    Arctic
    Blue Note Records: Beyond the Notes
    Captain Marvel
    Corgi: Το σκυλάκι της Βασίλισσας (μεταγλωττισμένη)
    Desolation Center
    Elvis Presley: The King
    Hellboy: Ξαναγύρισα από την κόλαση
    Holy Boom
    Humanity on Trial
    In Situ
    Joe Strummer: The Future Is Unwritten
    John & Yoko: Above Us Only Sky
    Make the Economy Scream
    Melan*Cholia
    Piazzolla, the Years of the Shark
    Pj Harvey: ιστορίες από το δρόμο
    Pulp:μια ταινία για την ζωή, τον θάνατο και τα σούπερμαρκετ
    Queercore: How to Punk a Revolution
    Radiohead: Meeting people is easy
    Shazam
    Styx
    Sugartown – Για μια χούφτα ψήφους
    The Driller Killer
    The Last Waltz
    The Waiter
    Transit
    Ένας ελέφαντας στέκεται ακίνητος
    Ένας προφήτης, μα τι προφήτης
    Όταν ο Βάγκνερ συνάντησε τις ντομάτες
    Αμάντα
    Αμερικανική νύχτα
    Απολιθώματα
    Από τον τρόμο στην αντίσταση – Ναζιστικό Στρατόπεδο Παύλου Μελά Θεσσαλονίκη 1941-1944
    Αστερίξ: Τo μυστικό του μαγικού ζωμού (μεταγλωττισμένη)
    Αόρατα Χέρια
    Βίος και πολιτεία
    ΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟΥΣ συναντήσεις με τον Γιώργο Μανιάτη
    Γιώργος Χριστιανάκης – Μια διακριτική μουσική παρουσία
    Γράμμα από το Σαρλερουά
    Γυναίκες με τα όλα τους
    Δι’ ασήμαντον αφορμήν
    Δύση ηλίου
    Εγώ κι ο ίσκιος μου: Ένα ντοκιμαντέρ για τον Νίκο Παπάζογλου
    Εκδικητές: Τελευταία πράξη
    Ελληνική Κοινότητα Χαϊδελβέργης
    Εμείς
    Επίθεση στη Βομβάη
    Επιστροφή στην κορυφή
    Ερικ Κλάπτον: Ζωή σε δωδεκάμετρο
    Ευτυχισμένος Λάζαρος
    Η Απώλεια του Ερωτα
    Η Ευνοούμενη
    Η Ντιλιλί στο Παρίσι (μεταγλωττισμένη)
    Η Τρύπα
    Η Χήρα
    Η δίκη
    Η κατάρα της Γιορόνα
    Η σύζυγος
    Η ταινία Lego 2 (μεταγλωττισμένη)
    Η φωνή του Αντώνη
    Θέλημα Θεού
    Καπερναούμ
    Κιέριον
    Κλέφτες Καταστημάτων
    Κωδικός κολίμπρι
    Μάρνι: Μια τρελή συμμορία (μεταγλωττισμένη)
    Ματαρόα. Το ταξίδι συνεχίζεται…
    Μαύρη τρύπα
    Με άλλο πρόσωπο
    Μεκτούβ, αγάπη μου
    Μετά
    Νεκρωταφίο ζώων
    Ντάμπο (μεταγλωττισμένη)
    Ντάμπο (με υπότιτλους)
    Ο Άγγελος
    Ο Γαλαξίας
    Ο Ενοχος
    Ο Εξολοθρευτής
    Ο διερμηνέας
    Ο ευγενικός κύριος Λινκ (μεταγλωττισμένη)
    Ο ευγενικός κύριος Λινκ (με υπότιτλους)
    Οι αδερφοί Σίστερς
    Οι εξομολογήσεις
    Ο καθηγητής και ο τρελός
    Πατέρες και γιοι
    Πατρίδα από μάρμαρο
    Προσκύνημα στη Λούρδη
    Πως να εκπαιδεύσετε το δράκο σας 3 (μεταγλωττισμένη)
    Ρίζες
    Ρόμα
    Σκιές ονείρων
    Στιγμιαία οικογένεια
    Τα 4 επίπεδα της ύπαρξης
    Τα δάκρυα του βουνού
    Τελευταίος Σταθμός, KREUZBERG
    Το πάρκο των θαυμάτων (μεταγλωττισμένη)
    Το πράσινο βιβλίο
    Φαουέγια
    Φαρενάιτ 451
    Χαμός στην Τσάιναταουν
    λπ
    Κοινωνική

    Το δαχτυλίδι της μάνας του Γιάννη Καμπύση στο Tempus Verum – Εν Αθήναις

    Με αφορμή ένα ελληνικό έργο του 1898 για το θάνατο ενός ποιητή ή καλύτερα για τις τελευταίες του στιγμές, οι C. for Circus παρουσιάζουν «Το δαχτυλίδι της μάνας» του Γιάννη Καμπύση, σε σκηνοθεσία Παύλου Παυλίδη, από την 1η έως τις 10 Ιουνίου 2018 στο Tempus Verum – Εν Αθήναις.

    ΔΙΑΡΚΕΙΑ 80'
    Ευδοκία Βαζούκη

    Με όχημα τη μουσική, την ποίηση και τη φαντασία, οι C. for Circus στήνουν μια ολοζώντανη τελετή αποχαιρετισμού, ξαναγράφουν για χάρη του ποιητή τις τελευταίες του σελίδες και γιορτάζουν τα 10 χρόνια της κοινής τους πορείας με την πιο αισιόδοξη παράστασή τους μέχρι σήμερα.

     

    Παραμονή Χριστουγέννων. Σε μία καλύβα κοντά στο δάσος ζει μία φτωχή οικογένεια: η μάνα και οι δυο της γιοι. Ο μεγάλος γιος της οικογένειας, ο Ποιητής, βαριά άρρωστος, γνωρίζοντας πως έχει πλέον λίγη ζωή μέσα του, νοσταλγεί τα απάτητα βουνά του τόπου του, τους θρύλους της οικογένειάς του, τις Νεράιδες του Βουνού. Ταξιδεύει με τη φαντασία του κοντά τους, για να τον συντροφεύσουν τις τελευταίες του στιγμές και καρτερά να “σβήσει” στην ποδιά της αγαπημένης του. H μητέρα του, για να τον σώσει, αποφασίζει να πουλήσει τη μόνη περιουσία της οικογένειας, το δαχτυλίδι που κάποτε έδωσαν οι μοίρες στους προγόνους της, αν και γνωρίζει ότι μια τέτοια κίνηση είναι καταραμένη. Kάπου, κάποτε, σε μια Ελλάδα.

     

     

     

     PAN180531 5D4 3019

     

     

    «Το δαχτυλίδι της μάνας» του Γιάννη Καμπύση είναι θεατρικό έργο, γραμμένο σε ντοπιολαλιά, κι εμπνέεται απ’ τη ζωή του ποιητή και πεζογράφου Κώστα Κρυστάλλη. Έχει χαρακτηριστεί ως μουσικό δράμα αλλά και ως χριστουγεννιάτικο ονειρόδραμα. Το 1917 ο Μανώλης Καλομοίρης το συνέθεσε σε μορφή όπερας, ενώ 51 χρόνια αργότερα, το 1968, το έργο εκφωνήθηκε στο “θέατρο της Τετάρτης” στην Ε.Ρ.Α. 

     

    Ενεργοποιώντας τις αισθήσεις της λαϊκής παράδοσης, που τόσο έντονα διατρέχουν την ιστορία του Γιάννη Καμπύση, η ομάδα C. for Circus φέτος “ενηλικιώνεται” με μια ελάχιστα ειπωμένη ιστορία αποχαιρετισμού.

     

     

     

    PAN180531 5D4 3062

     

     

     

    Σημείωμα του σκηνοθέτη

     

     

    «Το δαχτυλίδι της μάνας», έργο γραμμένο σε μια μπασταρδεμένη ντοπιολαλιά, μιλά για μια Ελλάδα στην οποία συνυπάρχουν η πίστη στον Θεό και τις Νεράιδες. Η ποίηση, η αγριότητα και η ομορφιά της φύσης μα κι η απλότητα των ανθρώπων απ’ τη μια μεριά, και η φτώχεια και το αναπόφευκτο του θανάτου απ’ την άλλη. Δεν υπάρχει κανένα “κακό” σ’ αυτήν την ιστορία και κανένας “κακός” σ’ αυτούς τους ήρωες. Μόνο η ανάγκη των ανθρώπων για ζωή. Αυτό που μου κέντρισε το ενδιαφέρον, είναι η πανανθρώπινη τάση όλων μας, τη στιγμή που η πραγματικότητα είναι τόσο σκληρή, να στρεφόμαστε στη φαντασία. Κάτι που για μένα έχει διττή σημασία κι ερμηνεία. Είτε την παράδοση στο Θάνατο, είτε την επιμήκυνση της Ζωής, αφού τι άλλο είναι η φαντασία πέρα από τη συνέχεια της πραγματικότητας σ’ ένα άλλο περιβάλλον με ακόμα περισσότερες διαστάσεις; Τι άλλο είναι ο Θάνατος πέρα από την συνέχεια της Ζωής; Μπορεί κάποιος διαβάζοντας το έργο να το δει ως μία ανάμνηση, ως κάτι που έγινε κάποτε κάπου στην Ελλάδα. Εγώ, λοιπόν, διαφωνώ. Για μένα δεν πρόκειται για ανάμνηση, αλλά για κάτι που δυστυχώς έχουμε ξεχάσει κι επιβάλλεται να θυμηθούμε. Να εμπνευστούμε και να επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να κοιτάξουμε τη ζωή μ’ αυτήν τη λησμονημένη απλότητα. Παύλος Παυλίδης

     

    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
    Σκηνοθεσία: Παύλος Παυλίδης


    Διάρκεια: 80'

    Rating: 1
    Περισσότερα από CINEMA