I was a stranger

Μια γιατρός στο υπό πολιορκία Χαλέπι της Συρίας αναζητά τρόπο διαφυγής από τη χώρα. Ένας στρατιώτης έχει ηθικά διλήμματα. Ένας διακινητής ψάχνει να βρει γιατρικό για τον άρρωστο γιο του. Ένας ποιητής προσπαθεί να προστατεύσει την οικογένεια του. Ένας έλληνας λιμενικός καταρρέει ψυχολογικά από τον αμέτρητο αριθμό νεκρών που βαστά στα χέρια του.

Προφανής και καλοδεχούμενη η απόπειρα του σκηνοθέτη να δώσει τα πολλαπλά πρόσωπα ενός σύγχρονου προσφυγικού δράματος. Όμως η τεχνική που ακολουθεί στο δέσιμο των σπονδυλωτών ιστοριών παρά την ευρηματική απόδοση – η αλά «Ρασομόν» αφήγηση που φωτίζει ένα γεγονός από διαφορετικές γωνίες-  χάνει στα σημεία το παιχνίδι των τελικών εντυπώσεων.

Δύο μόνο από τις πέντε ιστορίες (εκείνη της γιατρού και του διακινητή τον οποίο υποδύεται με αφοπλιστική άνεση ο γάλλος σταρ των «Άθικτων» Ομάρ Σι) είναι καλοδουλεμένες και με ρεαλιστικό πρόσημο. Αντίθετα στις υπόλοιπες εντοπίζονται αρκετές αδυναμίες, από την αφήγηση και την περιγραφή των χαρακτήρων έως και την κορύφωση της δραματουργίας.

Δυστυχώς η ελληνική περιπέτεια με τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη στο ρόλο που λιμενικού που πασχίζει να σώσει τους μετανάστες από το θάνατο είναι και η πλέον αδύναμη αφού ο ουμανισμός της είναι επιδερμικός και η συγκίνηση της εκβιαστικός.