Σπασμένη φλέβα

Ο ιδιοκτήτης εταιρείας ειδών υγιεινής ΘωμάςΑλεξόπουλος αναγκάζεται να δανειστεί από τοκογλύφο για να καλύψει τα χρέη του. Όμως η μέρα αποπληρωμής του δανείου πλησιάζει και ο Αλεξόπουλος δεν έχει βρει ακόμη τα λεφτά και κινδυνεύει να χάσει το πολυτελές διαμέρισμα του στα νότια προάστια.

Ο διάκοσμος είναι γνώριμος αν και όχι απόλυτα ταιριαστός με το μικροαστικό σκηνικό που έχουμε συνηθίσει στις προηγούμενες δουλειές του Οικονομίδη. Εδώ το κάδρο ανοίγει – κυριολεκτικά και μεταφορικά- σε έναν περισσότερο λαμπερό, πλούσιο αλλά και εντέλει προβληματικό και βρώμικο κόσμο.

Ο μεσοαστός ήρωας είναι ένας πετυχημένος (;) επιχειρηματίας, ένας οικογενειάρχης πατέρας δύο παιδιών πουέχουν βρει το δρόμο τους αλλά κι ένας παγιδευμένος άντρας στα λάθη και τις επιπόλαιες αποφάσεις του. Μια τέτοια- το δάνειο από τον τοκογλύφο Παντελή- δίνει το έναυσμα για να ξεδιπλώσει το αγχωτικό θρίλερ του ο Οικονομίδης.

Στην έκτη ταινία του ο σκηνοθέτης παίρνει τα προσφιλή του μοτίβα (ένας χαρακτήρας σε απόγνωση, η λεκτική, ψυχολογική και φυσική βία, οικογενειακές σχέσεις που διαρκώς δοκιμάζονται κ.α.) και τα συγκροτεί σε ένα ομοιογενές, ελκυστικ όδραματουργικό σώμα με σαφή πολιτικο κοινωνική χροιά. Οι αφηγηματικές αρετές του Οικονομίδη βρίσκουν στην κατάμαυρη «Σπασμένη φλέβα» το πρόσφορο έδαφος για να αποδώσουν με ορμή και έμπνευση το Γολγοθά που περνά ο ήρωας του.

Το χαρακτηριστικό, γκροτέσκο στυλ του Οικονομίδη είναι πιο μαζεμένο από ποτέ, με συνέπεια το κωμικό στοιχείο να υποχωρεί – δεν απουσιάζει τελείως- για χάρη μιας καλογραμμένης με στοιχεία αρχαιοελληνικής τραγωδίας ιστορίας (το σενάριο υπογράφει από κοινού ο σκηνοθέτης μετον Βαγγέλη Μουρίκη) που όσο εξελίσσεται σε γραπώνει και δεν σε αφήνει να ανασάνεις. Το ομώνυμο τραγούδι στους τίτλους τέλους ανήκει στον Λεξ και τους Kepleris Free.