Michael

Στα τέλη των 60ς οι Τζάκσον 5 αρχίζουν να γνωρίζουν επιτυχία στα αμερικανικά τσαρτς υπό την καθοδήγηση του αυταρχικού μάνατζερ και πατέρα τους Τζόζεφ. Ο μικρός Μάικλ με την μαγική φωνή είναι το μεγαλύτερο αστέρι του οικογενειακού συγκροτήματος.

Το έντονο παρασκήνιο που θέλει το αρχικό φιλμ να έχει διαφορετικό φινάλε και επαναληπτικά γυρίσματα που κόστισαν ίσως και 10 εκατομμύρια δολάρια περισσότερο, θα συνοδεύει τη φήμη του για καιρό. Εδώ όμως δεν κρίνουμε τις φήμες ή το παρασκήνιο αλλά την ταινία ως καλλιτεχνικό προϊόν.

Η βιογραφία για τον Μάικλ Τζάκσον δια χειρός Αντουάν Φουκουά είναι επιλεκτική και εστιάζει κυρίως στην παιδική ηλικία και τα πρώτα χρόνια της καριέρας του σταρ που παρέμεινε «ένα παιδί που δεν μεγάλωσε ποτέ».

Στο πρώτο μέρος του φιλμ μαθαίνουμε για το ξεχωριστό «θεόσταλτο» ταλέντο του- σε μια σκηνή ακούγεται η φράση «φωνή σαν τη δική του δεν πρόκειται να ξανακούσουμε ούτε σε 100 χρόνια» – και τις εντυπωσιακές χορευτικές επιδόσεις του απίστευτου πιτσιρικά. Πάνω στο κομβικό τούτο δίπολο χτίστηκε ο μύθος του Μάικλ που από τα 10 του (ο ίδιος είπε ψέματα σε ένα δημοσιογράφο ότι είναι μόλις οκτώ ετών) ήταν ήδη σταρ.

Ο Φουκουά ειδικεύεται στις περιπέτειες («Equalizer», «Μέρα εκπαίδευσης») αλλά και στο πρότζεκτ που ανέλαβε δεν τα πάει άσχημα, φτιάχνοντας μια λειτουργική και ψυχαγωγική ταινία που έχει το ατού να μεταδίδει την ενέργεια και τη δύναμη της μουσικής του Τζάκσον στο θεατή. Είναι όμως προφανώς εγκλωβισμένος ο Φουκουά σε μια σεναριακή συνθήκη που αρνείται μια πιο τολμηρή ματιά πάνω στο ποιος πραγματικά ήταν ο Μάικλ Τζάκσον και αρκείται στην εμμονή του ήρωα για τον Πίτερ Παν.

Η κάμερα του σκηνοθέτη αποφεύγει προσεχτικά κάθε αμφιλεγόμενη πτυχή της προσωπικής ιστορίας του Τζάκσον. Mην περιμένετε να δείτε κάτι γύρω από την γνωστή υπόθεση της κατηγορίας για παιδική κακοποίηση ενώ οι τίτλοι τέλους του φιλμ ταυτίζονται με τη συμβολική συναυλία του Μάικλ στο Λονδίνο το 1988 υπό τους ήχους –και ίσως τις σημειολογικές αναφορές- του «Bad».

Σχεδόν όλο το δεύτερο μισό του φιλμ περιγράφει χωρίς αιχμηρές γωνίες τις δυσκολίες που συνάντησε ο Μάικλ – με αποκορύφωμα ένα σοκαριστικό συμβάν που προσωπικά το αγνοούσαμε- μέχρι να βρει τη δύναμη να ξεφύγει από την επίβλεψη του βλοσυρού πατέρα του, τον οποίο υποδύεται με αρκετή δόση υπερβολής ο Κόλμαν Ντομίνγκο. Αντίθετα, αρκετά καλός και εντυπωσιακός στα μουσικοχορευτικά στιγμιότυπα είναι ο Τζαφάρ Τζάκσον που σε κάποιες σκηνές είναι φτυστός ο θείος του!