Το μεγαλείο

Ο Μαριάνο ντε Σάντις, Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας, μετρά αντίστροφα για τους τελευταίους έξι μήνες της θητείας του. Ο αναγνωρισμένος από φίλους και εχθρούς για τη σωστή του κρίση δικαστής, έχει όμως μια τελευταία δύσκολη υπόθεση να «διαλευκάνει». Το επίμαχο νομοσχέδιο για την ευθανασία χρειάζεται την υπογραφή του αλλά εκείνος διστάζει καθώς ξέρει πως ότι κι αν πράξει θα τον αποκαλέσουν είτε βασανιστή – στην περίπτωση της μη συναίνεσης του- είτε δολοφόνο.

Η πιο μαζεμένη και χαμηλόφωνη ταινία του Σορεντίνο έχει να επιδείξει μερικές από τις σημαντικές αρετές του. Οξυδέρκεια, ειρωνεία, οικειότητα, πραγματισμός. Όλα συνάδουν με την προσωπικότητα του Ντε Σάντις, ενός λάτρη της γραφειοκρατίας («η αρετή της γραφειοκρατίας είναι ότι μειώνει στο ελάχιστο την πιθανότητα λάθους» λέει) αλλά και της μαγείας του έναστρου ουρανού. Μοιάζει να απογοητεύεται όταν μαθαίνει το παρατσούκλι του στο προεδρικό μέγαρο.

«Μπετόν αρμέ» τον αποκαλούν όλοι λόγω της ακλόνητης θέσης του σε μια σειρά από καυτά ζητήματα. Άλλωστε χάρη σε αυτή την στάση του έξι κυβερνήσεις σώθηκαν από την κρίση και δεν βίωσε η Ιταλία το πολιτικό αδιέξοδο. Να που όμως για όλα υπάρχει η πρώτη φορά και τώρα ο Ντε Σάντις είναι αβέβαιος για το τι πρέπει να πράξει στο νομοσχέδιο της ευθανασίας καθώς και σε ένα ακόμη ζήτημα απονομής χάρης.

Ο Σορεντίνο έχει την τύχη να διαθέτει στο πυροβολικό του έναν ηθοποιό-οδοστρωτήρα που μπορεί να υποδυθεί τα πάντα. Ο Τόνι Σερβίλο φοράει άψογα το αγαπημένο μπλε κοστούμι του αδέκαστου δικαστή-προέδρου και σέρνει τον υπαρξιακό προβληματισμό του στους σκοτεινούς χώρους του προεδρικού μεγάρου.

Ταυτόχρονα αναδεικνύει με τρομερή συνέπεια και εσωτερικότητα, την αγωνία ενός μπερδεμένου ανθρώπου, που έχοντας βιώσει το χαμό της γυναίκας του (η μνήμη της ακόμη τον καταδιώκει), έχει χάσει και την όρεξη του για ζωή. Δύσκολα η κόρη του, που έχει σταθεί δίπλα του όλο αυτό τον καιρό με συνέπεια να παραμερίσει τη δική της ζωή, προσπαθεί να τον ταρακουνήσει και να πείσει να αναλάβει «ουσιαστική και θαρραλέα δράση».

Το «Μεγαλείο»μιλά για τα θολά όρια της δικαιοσύνης αλλά και τις λεπτές γραμμές που χωρίζουν την πραγματική ευτυχία από τα βάσανα μιας ζωής. Ένα φιλμ μυσταγωγικής γοητείας αλλά και τέλειας εικαστικής ομορφιάς, όπως μας έχει καλομάθει όλα αυτά τα χρόνια ο ξεχωριστός σκηνοθέτης της.