Οι μαλλιαροί ντετέκτιβ (μεταγλωττισμένη)

Μοναχικός αγρότης που λατρεύει τα αστυνομικά μυθιστορήματα και τα πρόβατα του βρίσκεται νεκρός υπό περίεργες συνθήκες. Κάποια από τα τετράποδα του που έχουν γίνει εξπέρ στα νουάρ από τις αμέτρητες αφηγήσεις του αφεντικού του αναλαμβάνουν να βρουν τον δολοφονο.

Γέλιο και σασπένς. Σκοτεινές ίντριγκες και απολαυστικοί χαρακτήρες. Συναρπαστικές ανατροπές που θα έκαναν ακόμη και μετρ των νουάρ να τις αποθεώσουν. Πάνω από όλα όμως ένας κεκαλυμμένος και συγκινητικός στοχασμός πάνω στην απώλεια, την διαφορετικότητα και το οριστικό σβήσιμο ενός αθώου και πολυσυμβολικού κόσμου. Η σατιρική ανάγνωση των κωδικών του είδους, βρίσκει τον σκηνοθέτη των «Minions» και του «Εγώ ο απαισιότατος» σε δαιμονιώδη φόρμα καθώς υπογράφει ένα αψεγάδιαστατο whodunit, με απαράμιλλο στιλ, φρέσκες ιδέες και απολαυστικούς χαρακτήρες είτε αυτοί είναι άνθρωποι είτε ανήκουν στο ζωικό βασίλειο.

Ο ερωτοχτυπημένος αστυνομικός, η βλοσυρή συμβολαιογράφος (τι κωμικός αυτή η Έμα Τόμσον!) μπορεί με μια πρώτη ματιά να κλέβουν την παράσταση, αλλά ποιος μπορεί να αντισταθεί στους ισάξιους υποκριτικούς αντιπάλους του που είναι η τετραπέρατη και συγκεντρωτική προβατίνα Λίλι ή ο μελαγχολικός κριός Σεμπάστιαν με το θλιβερό παρελθόν;

Πλην της ξεχωριστής συνύπαρξης ανθρώπων και ζώων, που θα θυμίσει στους παλιούς το εμβληματικό και οσκαρικό «Μπέιμπ, το γουρουνάκι» του Τζορτζ Μίλερ από το μακρινό 1995, η ταινία αξίζει κυρίως για το ευφυές σενάριο του Κρεγκ Μάζιν («The last of us») που κατορθώνει να προσδώσει κομψότητα, ενσυναίσθηση, χιούμορ και κυρίως ανθρωπιά στο ντελικάτο στόρι του.