Ομάχα

Πατέρας παίρνει τα δύο ανήλικα παιδιά του και τον σκύλο τους μέσα στη νύχτα και το «σκάνε» προς άγνωστη κατεύθυνση.

Στις περασμένες δεκαετίες και ειδικά στις αρχές των 70ς το road movie είχε ταυτιστεί με τις υπαρξιακές αγωνίες συνήθως αντισυμβατικών ανθρώπων που αναζητούσαν κάποιο νόημα στη ζωή τους. Πρόσφατα το μοτίβο αλλάζει και όπως έδειξε η Κλόι Ζάο στο αριστουργηματικό «Η χώρα των νομάδων» το αυτοκίνητο μπορεί να μετατραπεί όχι μόνο σε όχημα διαφυγής αλλά και σε κρυψώνα, μέσο προστασίας, σπίτι, ακόμη  και σε σωσίβια λέμβο ανθρώπων που δεν έχουν πλεόν καμιά μοίρα σε κανέναν ήλιο.

Το «Ομάχα» ακολουθεί την ανάλογη διαδρομή με το οσκαρικό έργο της Ζάο αν και προτιμά να μένει σε πιο χαμηλές πτήσεις. Βραδυφλεγές και χαμηλόφωνο, αφηγείται την ιστορία μιας μικρής οικογένειας τεσσάρων μελών που στην πορεία θα μείνουν τρεις – τρομερά συγκινητικός ο αποχωρισμός των παιδιών και του τετράποδου συντρόφου τους-  και θα πρέπει να επανασχεδιάσουν τη ζωή τους. Όλοι οι ηθοποιοί είναι εξαιρετικοί σε τούτο το μελαγχολικό και σπάνιας εσωτερικής έντασης δράμα, με τον πρωταγωνιστή Τζον Μαγκάρο να δίνει ερμηνεία ζωής.

Το «Ομάχα» παρά το προφανή συνασιθηματικό προσανατολισμό του είναι ένα έργο μεστό και ολοκληρωμένης πολιτικής ματιάς καθώς συνδέει λιτά και υποδειγματικά την ιστορία της νεοάστεγης οικογένειας με την κρίση του 2008.