Primavera

Στη Βενετία του 1718 η μουσική της βιολίστριας Σεσίλια, μέλος της φημισμένης ορχήστρας του θρησκευτικού ορφανοτροφείου Pieta, προσελκύει το ενδιαφέρον του νεαρού δασκάλου Αντόνιο Βιβάλντι.

Στην πρώτη κινηματογραφική του απόπειρα ο σκηνοθέτης όπερας Νταμιάνο Μικελέτο ακολουθεί μια στιβαρή, χαμηλόφωνη και δίχως υπερβολές αφήγηση, εστιάζοντας την προσοχή του στο εκφραστικό πρόσωπο της πρωταγωνίστριας του αλλά και την μυσταγωγική σχεδόν γοητεία που ασκεί ημουσική.

Ο ιταλός Μικελέτο που έχει σκηνοθετήσει όπερες στην Σκάλα του Μιλάνο και την ΜετροπόλιτανΟπερα της Νέας Υόρκης, καταφέρνει να κερδίσει τις εντυπώσεις στις σκηνές του φιλμ όπου η μουσική εκτελείται ζωντανά κατά την διάρκεια των γυρισμάτων και παράλληλα καταγράφει διακριτικά τις σκληρές συνθήκες του ορφανοτροφείου αλλά και του κλίματος μιας εποχής ιδιαίτερα δυσμενούς για τη θέση της γυναίκας,η ολοκλήρωση της οποίας δίνεται μόνο μέσω του γάμου και της μητρότητας.

Η προσπάθεια της ηρωίδας να αλλάξει τη μοίρα της δίνεται με μια λειτουργική (παρά τις χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις ίντριγκα) δραματουργία, ενώ η παρουσία του Βιβάλντι στο ιστορικό πλαίσιο αν και προσδίδει επιπλέον ενδιαφέρον στην παρακολούθηση του έργου, μοιάζει να έχει προαχθεί χωρίς ουσιαστική βαρύτητα.