Οι Limp Bizkit έπαιζαν πάντα με τους δικούς τους κανόνες – Το ίδιο θα κάνουν και στην Αθήνα

Έχοντας 32 χρόνια ιστορίας στην πλάτη τους, οι Limp Bizkit είναι σίγουρα από αυτές τις μπάντες που στιγμάτισαν τον ήχο μιας ολόκληρης γενιάς. Πρωτοπόροι του nu metal, τόλμησαν να θολώσουν τα όρια ανάμεσα σε δύο φαινομενικά διαφορετικά μεταξύ τους είδη μουσικής, το metal και το hip-hop, να χτίσουν τον ολόδικό τους ήχο και, μάλλον, αυτό είναι που, τελικά, τους χαρακτηρίζει: Η ανάγκη τους να τολμάνε, χωρίς φοβό, να προκαλούν, να είναι οι εαυτοί τους – ακόμα κι αν αυτό ενοχλούσε.

Οι Limp Bizkit μετέτρεψαν την υπερβολή και το χάος σε ολόκληρη αισθητική. Εδώ και τρεις δεκαετίες παραμένουν ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ονόματα της σύγχρονης μουσικής, Είτε τους λατρεύεις, είτε σου σπάνε τα νεύρα, ξέρεις ότι δεν μπορείς να τους αγνοήσεις. Εξάλλου, είναι από τις μπάντες που έχουν μετατρέψει την υπερβολή, το χάος σε ολόκληρη αισθητική.

Μιας και πλησιάζει η πρώτη τους εμφάνιση στην Αθήνα στο Release Athens τη Δευτέρα 16 Ιουνίου, ένα μεγάλο συναυλιακό απωθημένο για το ελληνικό κοινό πρόκειται επιτέλους να πραγματοποιηθεί. Έτσι, εμείς ρίχνουμε μια ματιά στην εντελώς τρελή πορεία της μπάντας και στα ακόμα πιο τρελά live τους, που αποτελούν πραγματικές “εμπειρίες”.

Αν η Gen Z περιέγραφε τους Limp Bizkit με μία μόνο λέξη, αυτή πιθανότατα θα ήταν η λέξη «ragebait». Πολύ πριν τα social media, πολύ πριν καταλάβουμε ότι οι αλγόριθμοι ανταμείβουν οτιδήποτε το προκλητικό και αμφιλεγόμενο, οι Limp Bizkit είχαν ήδη καταλάβει ότι ακόμα και η “αρνητική” προσοχή παραμένει… προσοχή – κάτι πολύ σημαντικό για ένα νέο συγκρότημα που προσπαθούσε να ξεχωρίσει.

Ακόμη και το όνομά τους είναι προκλητικό – η πιο “family friendly” εκδοχή είναι ότι εμπνεύστηκαν το όνομα της μπάντας από τον σκύλο του Fred Durst, που ονομαζόταν Biscuit και κούτσαινε (είχε, δηλαδή, limp). Σίγουρα πάντως, δεν είναι ένα όνομα που ακούγεται «επικό» ή «ψαρωτικό», ούτε κάτι που σε προϊδεάζει ότι πρόκειται για κάποιο “σοβαρό” συγκρότημα. Το αντίθετο μάλλον.

Η ειρωνεία είναι ότι αυτή η λογική λειτούργησε. Σε μια εποχή που το μουσικό κατεστημένο αντιμετώπιζε το nu metal με δυσπιστία και αρκετοί κριτικοί θεωρούσαν τους Limp Bizkit ένα παροδικό φαινόμενο, η μπάντα κατάφερνε να γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη. Όσο περισσότερο τους απέρριπταν κάποιοι ως «υπερβολικούς» ή ακόμη και «εκνευριστικούς», τόσο περισσότεροι άνθρωποι ήθελαν να δουν τι ακριβώς συμβαίνει με αυτή τη μπάντα. Το γεγονός ότι εμφανίστηκαν στο Ozzfest του 1998 βγαίνοντας από μια γιγαντιαία τουαλέτα είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της φιλοσοφίας: αν πρόκειται να τραβήξεις την προσοχή, κάν’ το με τρόπο που κανείς δεν θα ξεχάσει.

@forevernumetal //Fred Durst flushing the Spice Girls and the Hanson Brothers during “Ozzfest 1998” at “PNC Bank Arts Center” in Holmdel, New Jersey on July, 3rd, 1998!// -📸: markit aneight on YouTube! #limpbizkit #freddurst #wesborland #johnotto #samrivers #johnotto #djlethal #mikesmith #nookie #rollin #imbroke #mygeneration #eatyoualive #dadvibes #breakstuff #n2gethernow #9teen90nine #faith #significantother #chocolatestarfishandthehotdogflavoredwater #resultsmayvary #theunquestionabletruth #goldcobra #threedollarbillyall #numetal #rapmetal #raprock ♬ original sound – &lt3

Θα ήταν εύκολο να αντιμετωπίσουμε τη φετινή εμφάνιση των Limp Bizkit ως μια νοσταλγική υπόθεση για όσους μεγάλωσαν στα τέλη των 90s και στις αρχές των 00s. Ωστόσο η πραγματικότητα είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσα. Αν οι Limp Bizkit ζούσαν αποκλειστικά από τη νοσταλγία, δεν θα συνέχιζαν να εμφανίζονται σε μεγάλα ευρωπαϊκά φεστιβάλ μπροστά σε κοινό που περιλαμβάνουν ανθρώπους οι οποίοι δεν είχαν καν γεννηθεί όταν κυκλοφόρησε το σαρωτικό και πιο επιτυχημένο άλμπουμ τους, με τον ευφάνταστο τίτλο Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water, που το 2000 είχε σπάσει κάθε ρεκόρ σε πωλήσεις rock δίσκων και μας είχε χαρίσει απίστευτες στιγμές μουσικής ιστορίας – από τραγούδια όπως το “Hot Dog”, το “My Way”, το “My Genaration” μέχρι την περίφημη εμφάνιση του Fred Durst με την Christina Aguilera στα MTV VMAs, που προφανώς προκάλεσε αντιδράσεις στους “θεματοφύλακες” του είδους.

Τον δίσκο αυτό ακολούθησε το εξαιρετικό άλμπουμ Results May Vary, μία διάλυση, ένα reunion, ακόμη ένας δίσκος και το 2021 ο πιο πρόσφατος δίσκος τους “Still Sucks”. Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια η μπάντα έχει γνωρίσει μια απροσδόκητη δεύτερη ζωή μέσα από το internet με τον ίδιο τον Fred Durst να έχει μετατραπεί σχεδόν σε cult φιγούρα για μια νέα γενιά ακροατών. Το ενδιαφέρον είναι ότι η νέα γενιά ανακαλύπτει ότι πίσω από όλο αυτό το χάος υπάρχει ένα συγκρότημα που γνωρίζει πολύ καλά πώς να γράφει τραγούδια φτιαγμένα για να λειτουργούν μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους. Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη νίκη των Limp Bizkit: Έμειναν αρκετά ώστε να περάσουν από την άνοδο και την “πτώση” του nu metal, τελικά στο legend status.

Όποιος δεν έχει δει ποτέ τους Limp Bizkit ζωντανά πιθανότατα φαντάζεται μια συναυλία όπου όλα βρίσκονται μόνιμα ένα βήμα πριν την κατάρρευση. Αυτή ακριβώς είναι η εικόνα που θέλει να δημιουργήσει η μπάντα και ταυτόχρονα αυτό το μεγαλύτερο κόλπο της. Στην πραγματικότητα, οι καλύτερες συναυλίες των Limp Bizkit δεν είναι χαοτικές επειδή έχουν χάσει τον έλεγχο, αλλά επειδή ξέρουν ακριβώς πώς να τον κατευθύνουν. Το χάος τους είναι εντελώς εσκεμμένο.

Ο Fred Durst δεν λειτουργεί απλώς ως frontman αλλά ως άνθρωπος που καθοδηγεί την ενέργεια χιλιάδων θεατών. Ξέρει πότε να φωνάξει, πότε να σωπάσει, πότε να αφήσει το κοινό να τραγουδήσει μόνο του και πότε να δώσει το σύνθημα για την επόμενη έκρηξη. Την ίδια στιγμή η μπάντα χτίζει συνεχώς κορυφώσεις, μετατρέποντας κάθε τραγούδι σε μια μικρή θεατρική πράξη. Αυτός είναι και ο λόγος που κομμάτια όπως το Break Stuff ή το Rollin’ εξακολουθούν να λειτουργούν τόσο αποτελεσματικά.

Σε μια εποχή όπου συχνά ακούμε ότι τα κινητά έχουν αντικαταστήσει τη συμμετοχή και ότι οι συναυλίες έχουν γίνει πιο παθητικές εμπειρίες, οι Limp Bizkit συνεχίζουν να αποδεικνύουν το αντίθετο. Όχι επειδή πολεμούν τη σύγχρονη εποχή, αλλά επειδή καταλαβαίνουν κάτι θεμελιώδες, ότι ο κόσμος εξακολουθεί να θέλει να νιώσει μέρος ενός πλήθους – και λίγα συγκροτήματα έχουν αφιερώσει τόσα χρόνια στο να τελειοποιήσουν αυτή την εμπειρία όσο οι Limp Bizkit.

Γι’ αυτό και η πρώτη εμφάνιση των Limp Bizkit στην Ελλάδα μοιάζει με κάτι περισσότερο από μια ακόμη συναυλία ενός ιστορικού συγκροτήματος. Είναι η άφιξη μιας μπάντας που έχτισε ολόκληρο τον μύθο της πάνω στην πρόκληση, την υπερβολή, τον αυτοσαρκασμό και το θέαμα. Αν όλα πάνε σύμφωνα με το σχέδιο, το κοινό του Release θα φύγει έχοντας την αίσθηση ότι έζησε κάτι εντελώς απρόβλεπτο. Το αστείο είναι ότι αυτό ακριβώς θα έχουν σχεδιάσει οι ίδιοι από την αρχή. Γιατί εδώ και τρεις δεκαετίες οι Limp Bizkit έχουν αποδείξει πως το μεγαλύτερο ταλέντο τους δεν είναι απλώς να δημιουργούν χάος, αλλά να το μετατρέπουν σε παράσταση… και αυτή είναι η πιο ακριβής περιγραφή για όσα θα συμβούν στην Αθήνα στις 16 Ιουνίου.