Η ετυμηγορία
Προσθήκη ως αγαπημένη πηγήΤο δικαστικό δράμα που έκανε πρεμιέρα στο περσινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, κυκλοφορεί στις αίθουσες.
Η Ετυμηγορία είναι ένα καθηλωτικό δικαστικό δράμα, εμπνευσμένο από τη δυναμική της ταινίας «12 Angry Men», που μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη μία από τις πιο στοιχειωτικές και αμφιλεγόμενες υποθέσεις της σύγχρονης Ιρλανδίας. Οι βραβευμένοι δημιουργοί Jim Sheridan και David Merriman συν-σκηνοθετούν και συνυπογράφουν το σενάριο, χτίζοντας μια ταινία για τη δικαιοσύνη, τις προκαταλήψεις, το συναίσθημα και την ανάγκη μας για απαντήσεις.
Σε μια φανταστική δίκη, δώδεκα μέλη ενόρκων καλούνται να αποφασίσουν αν ο Βρετανός δημοσιογράφος lan Bailey είναι ένοχος για τη δολοφονία της Γαλλίδας σκηνοθέτριας Sophie Toscan Du Plantier το 1996. Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, η ταινία ανασυνθέτει, μέσα από τις συζητήσεις των ενόρκων, μια υπόθεση που τελικά καλεί τον θεατή να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.
Οι Jim Sheridan και David Merriman προσεγγίζουν την ταινία ως μια ιστορία για τη δικαιοσύνη όχι μόνο όπως απονέμεται στα δικαστήρια, αλλά όπως διαμορφώνεται στην καθημερινή ζωή από το βίωμα, τις ασυνείδητες προκαταλήψεις και το συναίσθημα. Με έμπνευση από το 12 Angry Men, μεταφέρουν το δικαστικό δράμα στο πλαίσιο μιας πραγματικής υπόθεσης που δίχασε, θέτοντας το ερώτημα: τι είναι αυτό που τελικά σχηματίζει μέσα μας την ενοχή ή την αθωότητα; Η ταινία υπερασπίζεται το δικαίωμα της αμφιβολίας σε μια εποχή που βιάζεται να κρίνει: το ζητούμενο δεν είναι η εύκολη κάθαρση, αλλά η ικανότητα να ακούμε πραγματικά.
Ο Jim Sheridan έχει τιμηθεί με συνολικά έξι οσκαρικές υποψηφιότητες ως δημιουργός. Στο κέντρο της ταινίας, η ένταση χτίζεται αποκλειστικά από πρόσωπα, βλέμματα και επιχειρήματα: η Vicky Krieps (Juror 8) βρίσκεται στον πυρήνα μιας ομάδας ενόρκων όπου συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, οι Aidan Gillen, Colm Meaney (ως lan Bailey) και John Connors, ενώ στην ταινία εμφανίζεται και ο ίδιος ο Jim Sheridan (Juror 1).
Καθώς οι ένορκοι “ξεγυμνώνουν” την υπόθεση, αποκαλύπτεται παράλληλα και κάτι ακόμη πιο ανησυχητικό: πόσο γρήγορα ριζώνουν οι βεβαιότητες, πόσο εύκολα μεταφέρεται ο φόβος/θυμός σε έναν «βολικό» ένοχο και πόσο δύσκολο είναι να ανατρέψεις μια συλλογική αφήγηση όταν έχει ήδη παγιωθεί.
