5 τραγούδια της Beth Hart που πάντα θα αγαπάμε – και θα ακούσουμε live στον Λυκαβηττό

Υπάρχουν φωνές που τραγουδούν το blues, τη soul και το rock. Και υπάρχουν φωνές που μοιάζουν να τα διασχίζουν όλα αυτά σαν προσωπική εξομολόγηση. Η Beth Hart ανήκει στη δεύτερη κατηγορία: μια ερμηνεύτρια που δεν κρύβεται πίσω από την τεχνική της, αλλά τη χρησιμοποιεί για να εκθέσει κάτι βαθύτερο, πιο ευάλωτο, πιο αληθινό.

Από το «LA Song (Out of This Town)», με το οποίο έγινε ευρύτερα γνωστή στα τέλη της δεκαετίας του ’90, μέχρι το πιο πρόσφατο άλμπουμ της You Still Got Me, που κυκλοφόρησε το 2024, η Beth Hart έχει χτίσει μια διαδρομή σπάνιας συναισθηματικής αμεσότητας, με τραγούδια που κινούνται ανάμεσα στην πληγή, την αντοχή, την επιθυμία και την προσωπική λύτρωση.

Τρία χρόνια μετά την αποθεωτική αξέχαστη συναυλία της στην Αθήνα, θα απολαύσουμε ξανά την Beth Hart την Τετάρτη 1 Ιουλίου στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού. Ας μετρήσουμε, λοιπόν, αντίστροφα με μερικά από τα πιο αγαπημένα μας τραγούδια της.

Το τραγούδι με το οποίο πολλοί τη γνώρισαν. Κυκλοφόρησε το 1999, μέσα από το άλμπουμ Screamin’ for My Supper, και παραμένει μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της. Το αγαπάμε γιατί πίσω από την άμεση, σχεδόν ραδιοφωνική του φόρμα υπάρχει ήδη ο πυρήνας της Beth Hart: η αίσθηση φυγής, η ανάγκη να σωθείς από τον ίδιο σου τον εαυτό, η αγωνία να βρεις έναν τόπο που να μη σε καταπίνει. Δεν είναι απλώς ένα early hit, αλλά το πρώτο καθαρό στίγμα μιας καλλιτέχνιδας που από την αρχή τραγουδούσε σαν να μην είχε την πολυτέλεια να πει ψέματα.

Αν υπάρχει ένα τραγούδι που συνοψίζει την ευαλωτότητα της Beth Hart χωρίς να τη μαλακώνει, είναι αυτό. Στο ομώνυμο άλμπουμ του 2003, το Leave the Light On λειτουργεί σαν μικρό αυτοπορτρέτο: σκοτεινό, εκτεθειμένο, αλλά όχι ηττημένο. Το αγαπάμε γιατί δεν ωραιοποιεί την πληγή. Την αφήνει ορατή.

Από το άλμπουμ Bang Bang Boom Boom του 2012, το Caught Out in the Rain είναι από εκείνα τα τραγούδια που δείχνουν γιατί η Beth Hart αποκτά άλλη διάσταση στη ζωντανή ερμηνεία. Το αγαπάμε για τον τρόπο που χτίζεται: αργά, σχεδόν τελετουργικά, μέχρι η φωνή της να γίνει κάτι ανάμεσα σε εξομολόγηση και καταιγίδα.

Εδώ η Beth Hart αγγίζει μία από τις πιο δύσκολες περιοχές της ερωτικής μπαλάντας: την κτητικότητα, την απελπισία, την αξιοπρέπεια που παλεύει να μη διαλυθεί. Το τραγούδι περιλαμβάνεται στο Better Than Home και ξεχωρίζει για τον τρόπο με τον οποίο μετατρέπει μια φαινομενικά απλή ερωτική απαίτηση σε εσωτερική σύγκρουση. Το αγαπάμε γιατί η Hart δεν τραγουδά τον έρωτα ως γλυκιά ανάμνηση, αλλά ως διεκδίκηση, ως ρήγμα, ως κάτι που μπορεί να σε εκθέσει ολόκληρο.

Δεν είναι δικό της τραγούδι — και ακριβώς γι’ αυτό έχει ενδιαφέρον να βρίσκεται σε αυτή τη λίστα. Η ερμηνεία της Beth Hart στο κλασικό I’d Rather Go Blind, μέσα από τη συνεργασία της με τον Joe Bonamassa, είναι από τις στιγμές όπου ένα ήδη εμβληματικό blues τραγούδι περνά μέσα από ένα απολύτως προσωπικό φίλτρο. Το αγαπάμε γιατί η Hart δεν το «διασκευάζει» απλώς. Δεν προσπαθεί να μιμηθεί την παράδοση, αλλά να σταθεί απέναντί της με το δικό της βάρος, το δικό της γρέζι, τη δική της αλήθεια.