Σιωπηλό Σπίτι

Μια νεαρή γυναίκα, η Σάρα, μένει σε ένα ερημωμένο βικτωριανό σπίτι στην εξοχή με τον πατέρα της και το θείο της, προσπαθώντας να το επιδιορθώσουν. Κάποια στιγμή, η Σάρα θα αρχίσει να ακούει περίεργους θορύβους από τον πάνω όροφο και το λέει στον πατέρα της. Εκείνος δεν ανησυχεί, πηγαίνει να ελέγξει, αλλά δε βρίσκει τίποτα. Η Σάρα ηρεμεί, αλλά μετά από λίγο ακούει τον πατέρα της να πέφτει από τη σκάλα. Πανικόβλητη, τρέχει να φύγει από το σπίτι, αλλά όλες οι έξοδοι είναι ασφαλισμένες και δε μπορεί. Τρέχει να σωθεί από κάποιον άγνωστο εισβολέα που προσπαθεί να την τραβήξει. Πηγαίνει στο υπόγειο ελπίζοντας να βρει μια διέξοδο, και βρίσκει διάφορα πράγματα εκεί που αποδεικνύουν ότι κάποιος ζούσε στο σπίτι, πιθανότατα καταληψίες. Μια φιγούρα προσπαθεί να τη φωτίσει με ένα φακό ψάχνοντας την, αλλά καταφέρνει να βγει. Εκεί θα βρει το θείο της, που θα την πείσει να επιστρέψουν στο σπίτι για να σώσουν τον πατέρα τους, μόνο που όταν θα το κάνουν, εκείνος λείπει…
Πολύ γρήγορα γυρίστηκε το αμερικάνικο ριμέικ του θρίλερ-έκπληξη από την Ουρουγουάη «La Casa Muda», από τον Κρις Κέντις και Λόρα Λάου («Open Water»). Παραμένει και εδώ το εύρημα της (φαινομενικά έστω) συνεχόμενης λήψης με τα γεγονότα να εκτυλίσσονται σε ‘πραγματικό χρόνο’. Το σκηνοθετικό δίδυμο αξιοποιεί αρκετά το κλειστοφοβικό σκηνικό, χειρίζεται με επιδεξιότητα τις τεχνικές του τρομάγματος και έχει για πρωταγωνίστρια την ανερχόμενη Ελίζαμπεθ  Όλσεν σε ρόλο που της ταιριάζει . Θεωρητικά μπορεί να είχε τα μέσα για να ‘τελειοποιήσει’ την ιστορία, όμως η πρωτότυπη ταινία, πιο τραχιά, πιο εύστοχη και πιο προσηλωμένη στο ψυχολογικό κομμάτι, παραμένει η πιο ενδιαφέρουσα και πιο πειστική, δικαιολογώντας καλύτερα την αποκάλυψη που έρχεται προς το τέλος και η οποία στην τωρινή εκδοχή μπορεί να μοιάζει περισσότερο με ένα βεβιασμένο τέχνασμα.

Θοδωρής Τσιάτσικας