Ψηλά τακούνια

Η Weirdwave, από τις 30 Ιουλίου, παρουσιάζει στα θερινά, σε ψηφιακή επανέκδοση, τα Ψηλά τακούνια, το μεταμοντέρνο χιουμοριστικό μελόδραμα του Πέδρο Αλμοδόβαρ που αγαπήθηκε πολύ για το απαράμιλλο στιλ του κορυφαίου ισπανού δημιουργού.  H ταινία προβάλλεται 35 χρόνια μετά την πρώτη της παρουσίαση.

Μια καλλιτέχνιδα επιστρέφει στη Μαδρίτη μετά από 15 χρόνια στο εξωτερικό και βρίσκει την 27χρονη κόρη της παντρεμένη με έναν από τους πρώην εραστές της.

Δεκαπέντε χρόνια αφότου εγκατέλειψε την 12χρονη κόρη της, Ρεμπέκα, στη Μαδρίτη για να ακολουθήσει καριέρα, μια ηλικιωμένη περφόρμερ επιστρέφει στην πόλη για να μάθει ότι η κοπέλα παντρεύτηκε έναν από τους πρώην εραστές της. Το κορίτσι έχει μεγαλώσει με τον πατέρα του, αλλά παραμένει προσκολλημένο στο πρόσωπο της απούσας και άσπλαχνης μητέρας του, η οποία βγάζει τώρα όλη της την οργή και την πικρία πάνω σε μία εύθραυστη κόρη. Όταν τελικά ξανασυναντιούνται το αποτέλεσμα είναι εκρηκτικό….

Οι δυο τους προσπαθούν να αποκαταστήσουν τη διαλυμένη σχέση μητέρας και κόρης και να αντιμετωπίσουν την περίπλοκη κατάσταση που δημιουργεί ο κοινός τους έρωτας, όμως τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο όταν τελικά καταλήγουν ύποπτες για τη δολοφονία του άντρα. Tα Ψηλά τακούνια είναι ένα μελόδραμα γεμάτο «καπνό, πούπουλα και γέλιο», που όμως ταυτόχρονα λειτουργεί ως μέσο για να μιλήσει για βαθιά ανθρώπινα συναισθήματα: ενοχή, πόθο, μνήμη και συγχώρεση. Είναι μια ακόμα άσκηση στυλ του Αλμοδόβαρ, ο οποίος δημιουργεί έναν κόσμο που υπάρχει μόνο με τους δικούς του όρους.

Τρελές καταστάσεις συνδυάζονται με κυνισμό, μια εσάνς Μπέργκμαν και μία εντελώς εκκεντρική καταβύθιση στην ψυχολογία των χαρακτήρων και των ανθρώπινων σχέσεων. Μια σχέση μητέρας-κόρης στα άκρα. Ένα μελοδραματικό νουάρ γεμάτο επιθυμία, ενοχή και περφόρμανς με την Βικτόρια Αμπρίλ και τη Μαρίζα Παρέδες να δίνουν ρεσιτάλ ηθοποιίας παραδίδοντας μας δυο από τους πιο αξιομνημόνευτους χαρακτήρες σε όλο το αλμοδοβαρικό έργο.

Πάθη, απίθανες συμπτώσεις, ατέλειωτες εξομολογήσεις και ποταμοί δακρύων με τον Πέδρο Αλμοδόβαρ, σε μεγάλα κέφια, να καταπιάνεται και πάλι με το αγαπημένο του θέμα, τους οικογενειακούς δεσμούς, και να κλείνει το μάτι στο θεατή, υπονομεύοντας απολαυστικά τα μελοδραματικά κλισέ με το γνωστό χιούμορ και την υπερβολή του… Αξέχαστα τα τραγούδια της Luz Casal «Un año de amor» και «Piensa en mi» στην ταινία.