Tuner

Ένα συναρπαστικό crime θρίλερ, που συνδυάζει ρομαντισμό, δράμα και σασπένς, με πρωταγωνιστή τον Λίο Γούνταλ (One Day, The White Lotus) δίπλα στον βραβευμένο με Όσκαρ Ντάστιν Χόφμαν(Ο Άνθρωπος της Βροχής, Kramer Εναντίον Kramer). Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο επίσης βραβευμένος με Όσκαρ Ντάνιελ Ρόερ (Navalny).

Ο Νίκι (Λίο Γούνταλ) είναι ένας χαρισματικός νεαρός χορδιστής πιάνων με μια σπάνια και εκπληκτικά λεπτομερή ακουστική αντίληψη. Με την άλλοτε πολλά υποσχόμενη μουσική του καριέρα να έχει τελειώσει, εργάζεται σε  όλη τη Νέα Υόρκη μαζί με τον μέντορά του, Χάρι Χόροβιτς (Χόφμαν), και συναντά μια σειρά από ανθρώπους, ανάμεσά τους τη φοιτήτρια μουσικής σύνθεσης Ρούθι (Αβάνα Ρόουζ Λιου), με την οποία αναπτύσσει μια απρόσμενη σχέση. Όταν ο Ούρι (Λιόρ Ραζ), ένας εργολάβος υπηρεσιών ασφαλείας, ανακαλύπτει ότι η εξαιρετικά ευαίσθητη ακοή του Νίκι είναι πολύτιμη για το άνοιγμα χρηματοκιβωτίων, του προτείνει να αναλάβει μια επικίνδυνη παράνομη αποστολή. Η αμοιβή θα μπορούσε να βοηθήσει τον Χάρι και την σύζυγό του, Μάρλα (η βραβευμένη με Tony Τόβα Φέλντσου), να
αντιμετωπίσουν την ολοένα και πιο δύσκολη ιατρική τους περιπέτεια.

Όμως η δουλειά του Νίκι στο άνοιγμα χρηματοκιβωτίων απειλεί το ειδύλλιό του με τη Ρούθι και τον παρασύρει σε ολοένα και πιο δύσκολα μονοπάτια. Παγιδευμένος ανάμεσα στην αγάπη, την αφοσίωση και την παρανομία, βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα επικίνδυνο δίλημμα που θα ανατρέψει
οριστικά τη ζωή του.

Το καστ συμπληρώνει ο Ζαν Ρενό, που δίνει μια εξαιρετική ερμηνεία “Ξανα-χορδίζοντας τη δημιουργική μου φωνή” – του Ντάνιελ Ρόερ.

Το TUNER είναι μια ταινία για τη δημιουργική παράλυση. Για εκείνη τη
στιγμή που αυτό που σε καθορίζει σταματά να λειτουργεί. Για το κενόανάμεσα σε αυτό που ήσουν και σε αυτό που ίσως γίνεις, όταν η ίδια σου ηταυτότητα μοιάζει να καταρρέει. Αν η αξία ενός ανθρώπου είναι άρρηκτα δεμένη με την τέχνη του, τι συμβαίνει όταν δεν μπορεί πια να δημιουργήσει; Αυτό το ερώτημα στριφογύριζε συνεχώς στο μυαλό μου όταν γνώρισα τον Πίτερ Γουάιτ, έναν χορδιστή πιάνων στο Λος Άντζελες. Η ποιητική, σχεδόν πνευματική σχέση του με τον ήχο με γοήτευσε και έγινε η άμεση έμπνευση για τον χαρακτήρα του Νίκι. Από εκείνη τη στιγμή άρχισα τη συγγραφή. Με το TUNER ήθελα να προσκαλέσω τον θεατή σε έναν κόσμο όπου η μουσική, ο ήχος και η σιωπή διαμορφώνουν την ταυτότητα ενός ανθρώπου. Ο Νίκι, τον οποίο υποδύεται ο Λίο Γούντολ, είναι ένας χαρισματικός πιανίστας που εγκαταλείπει το πιάνο όταν εμφανίζει υπερευαισθησία στην ακοή, μια επώδυνη διαταραχή της ακοής που έχει να κάνει με την αντίληψη της έντασης των ήχων.

Η ταινία εξερευνά δύο βασικά θέματα: την εύθραυστη φύση της ταυτότητας και τον αγώνα να ξαναβρεί κανείς τη χαρά ύστερα από μια μεγάλη απώλεια. Είναι μια ιστορία για τον φόβο και το θάρρος, αλλά πάνω απ’ όλα, ήθελα να είναι μια ταινία διασκεδαστική. Ήθελα να συνδυάσω τον έρωτα με τη μουσική, να δημιουργήσω μία ταινία που να έχει αυτή την ηθική ασάφεια που υπάρχει στις ιστορίες εγκλήματος, χωρίς να χάνει ποτέ το χιούμορ και την ανάλαφρη ενέργειά της. Παρότι η αφετηρία της ιστορίας είναι βαθιά προσωπική, πιστεύω ότι στην ταινία υπάρχει κάτι κοινό για όλους μας. Όλοι έχουμε βιώσει στιγμές αμφιβολίας, εξάντλησης ή επανεκκίνησης. Το TUNER μιλά για τη δυσκολία της αλλαγής, για την απώλεια, αλλά και για την ελπίδα της αναγέννησης. Για τις αόρατες μάχες που δίνουμε καθημερινά και για τους απρόσμενους τρόπους με τους οποίους τελικά συνεχίζουμε να προχωράμε. Ως σκηνοθέτης που έχει περάσει χρόνια δουλεύοντας με αληθινές ιστορίες, το TUNER ήταν για μένα η ευκαιρία να περάσω στη μυθοπλασία και να εξερευνήσω συναισθηματικές αλήθειες μέσα από ένα διαφορετικό δημιουργικό τρόπο. Εύχομαι η ταινία να ανοίξει έναν διάλογο γύρω από τη δημιουργικότητα, την ταυτότητα και την ανθρώπινη ανθεκτικότητα – ιδιαίτερα σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι παλεύουν με τέτοια ερωτήματα και οι νέες τεχνολογίες αλλάζουν ριζικά τη σχέση μας με την ίδια τη δημιουργία

Το TUNER σχεδιάστηκε ως μια ταινία που αγκαλιάζει πλήρως την αισθητηριακή φύση του κινηματογράφου – όχι μόνο οπτικά, αλλά και ως μια βαθιά ακουστική εμπειρία, όπου ο ήχος είναι εξίσου καθοριστικός για την αφήγηση όσο και η εικόνα.

Ο ήχος στο TUNER αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της συναισθηματικής και ψυχολογικής υφής της ιστορίας, όπως εξηγεί ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Ντάνιελ Ρόερ: “Σχεδίασα αυτή την ταινία με επίκεντρο τον ήχο. Ήθελα η ταινία να είναι καθηλωτική. Ήθελα ο σχεδιασμός του ήχου να μας βυθίζει στην υποκειμενική οπτική του Νίκι Γουάιτ. Ήθελα να ακούμε ό,τι ακούει κι εκείνος.” Από την πρώτη κιόλας στιγμή, το ηχητικό περιβάλλον αντιμετωπίζεται ως ένας ξεχωριστός “χαρακτήρας”, με ένα πρωτότυπο και καθηλωτικό τρόπο.