Κόκορας

Κυνηγώντας το «ελληνικό όνειρο» για τον εξάχρονο γιο του, ένας θυρωρός του Δήμου Αθηναίων βυθίζεται σε έναν φαύλο κύκλο κωμωδίας και τραγωδίας.

Πρωταγωνιστούν οι Νίκος Κασάπης, Κόρα Καρβούνη, Δημήτρης Καταλειφός, Ελένη Κοκκίδου, Γιάννης Σαρακατσάνης, Γιούλικα Σκαφιδά, Γιάννης Δρακόπουλος, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Νίκος Δαφνής, και Ελένη Δαφνή.

Ο Κόκορας έχει προβληθεί και διακριθεί σε φεστιβάλ παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένου του 23oυ SFGFF (Ελληνικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο), όπου κέρδισε το Βραβείο Κοινού.

Σύνοψη

Αυτό́ το καλοκαίρι είναι το πιο καθοριστικό́ για την ζωή του Αργύρη, ενός θυρωρού́ στο Δήμο Αθηναίων. Η είδηση ότι ο γιος του κληρώθηκε να φοιτήσει σε ένα από́ τα καλύτερα ιδιωτικά σχολεία της χώρας, έρχεται να ταράξει την έτσι κι αλλιώς δύσκολη σχέση με την σύζυγό́ του Πόπη, επίσης υπάλληλο του Δήμου. Παρόλο που το να φοιτήσει εκεί το παιδί τους, είναι όνειρο απατηλό́ για τα οικονομικά τους, ο Αργύρης αποφασίζει ότι δεν έχει δικαίωμα να γίνει τροχοπέδη στη μοίρα του γιου του, που είναι σαφώς φτιαγμένος για μεγάλα πράγματα!

Με όχημα το χιούμορ και τον – στα όρια της σαρδόνιας ειρωνείας – σαρκασμό́, το κυνήγι του «ελληνικού ονείρου» καταλήγει σε μια δίνη κωμικοτραγικών συγκρούσεων, που φέρνουν τον Αργύρη μπροστά στην πιο πικρή ανατροπή: ίσως οι ψευδαισθήσεις να ήταν ό,τι καλύτερο είχε ποτέ.

Περιγραφή της ταινίας

Ο Κόκορας είναι μια γλυκόπικρη κωμωδία με υπαρξιακό και κοινωνικό υπόστρωμα, που συνδυάζει υπόγειο χιούμορ, σιωπηλές συγκρούσεις και συναισθηματική λιτότητα. Πρόκειται για ένα σύγχρονο κοινωνικό δράμα με ρεαλιστικό διάλογο και στοιχεία σάτιρας, που ακολουθεί την ιστορία ενός πατέρα της εργατικής τάξης καθώς προσπαθεί να εξασφαλίσει το μέλλον του γιου του σε έναν κόσμο που διαρκώς τον σπρώχνει στο περιθώριο.

Ο κόσμος του ήρωα, ενός χαμηλόβαθμου υπαλλήλου του δήμου, δεν καταρρέει με πάταγο· σβήνει μέσα από μικρές ήττες, εσωτερικές υποχωρήσεις και απωθημένα βλέμματα. Η ταινία δεν φωνάζει ούτε εξηγεί· μιλά καθαρά σε όσους έχουν νιώσει να τους λείπει μια απάντηση σε μια ήσυχη ερώτηση. Παρά τη δραματική βάση της, διαπνέεται από λεπτό, παρατηρητικό και βαθιά ανθρώπινο χιούμορ. Οι καταστάσεις και οι ήρωες ξεγυμνώνονται με τρόπο που κάνει τον θεατή πρώτα να γελά και ύστερα να συνειδητοποιεί ότι αυτό πονά. Το αποτέλεσμα είναι ένα έργο γλυκόπικρο, ευφυές και αληθινά ανθρώπινο.