Contagion

Όταν η Μπεθ  Έμχοφ (Γκουίνεθ Πάλτροου) επιστρέφει στη Μινεάπολη από ένα επαγγελματικό ταξίδι στο Χονγκ-Κονγκ, η αδιαθεσία που απέδιδε στο τζετ-λαγκ υποτροπιάζει. Δύο ημέρες αργότερα πεθαίνει στην Εντατική και οι γιατροί λένε στον σοκαρισμένο σύζυγό της (Ματ Ντέιμον) ότι δεν ξέρουν πού οφείλεται ο θάνατός της. Και άλλοι άνθρωποι αρχίζουν να εκδηλώνουν τα μυστηριώδη συμπτώματα: έντονο βήχα και πυρετό, σπασμούς και εγκεφαλική αιμορραγία που οδηγούν στο θάνατο. Στη Μινεάπολη, το Σικάγο, το Λονδίνο, το Παρίσι, το Τόκιο και το Χονγκ-Κονγκ, τα κρούσματα αυξάνονται με καταιγιστική ταχύτητα. Ο ιός εξαπλώνεται με γρήγορους ρυθμούς, μέσω των αναρίθμητων ανθρώπινων διαδράσεων μιας συνηθισμένης ημέρας. Πανδημία. Στο Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ, οι ερευνητές προσπαθούν με φρενήρεις ρυθμούς να αναλύσουν τη σύνθεση του παθογόνου ιού. Ο Υποδιευθυντής Τσίβερ (Λόρενς Φίσμπουρν) προσπαθεί να συγκρατήσει τον πανικό που έχει επικρατήσει στην κοινή γνώμη παρά τις προσωπικές του ανησυχίες, και στέλνει μια θαρραλέα γιατρό (Κέιτ Γουίνσλετ) κατευθείαν στην πηγή του κακού. Η δρ. Λεονόρα Οράντες (Μαριόν Κοτιγιάρ) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, προσπαθεί να αναλύσει το ξεκίνημα των κρουσμάτων στην Ασία. Καθώς ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται ραγδαία και ο κόσμος προσπαθεί να προστατευθεί σε μια κοινωνία που καταρρέει, ένας ακτιβιστής μπλόγκερ (Τζουντ Λο) ισχυρίζεται ότι η κοινή γνώμη δεν έχει μάθει όλη την αλήθεια σχετικά με το τι συμβαίνει, πυροδοτώντας μια επιδημία παράνοιας και τρόμου εξίσου επικίνδυνη με τον ίδιο τον ιό…
Μια μοντέρνα παραλλαγή των ταινιών καταστροφής, σκηνοθετημένη αποτελεσματικά από τον Στήβεν Σόντερμπερκ, γνωστό για τη δυνατότητά του να συνδέει παράλληλες αφηγηματικές γραμμές. Πατώντας πάνω σε φυσιολογικές ανθρώπινες φοβίες, εφαρμόζει γνωστές στρατηγικές αντίστοιχων ταινιών, κρατώντας όμως ένα υψηλό επίπεδο ρεαλισμού και έχει στο πλευρό του ένα επιτελείο πρωτοκλασσάτων ηθοποιών. Αναπόφευκτα, οι παράλληλες ιστορίες είναι λίγο άνισες, και κάποιες μελοδραματικές πινελιές αγγίζουν την κοινοτυπία, και πάλι όμως η ταινία έχει τη δυνατότητα να καθηλώνει.

Θοδωρής Τσιάτσικας