Με αφορμή την πολιτιστική διαδρομή που διοργανώνει για τρίτη συνεχή χρονιά το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, ταξιδέψαμε στην Αρχαία Μεσσήνη για να παρακολουθήσουμε την όπερα «Ορφέας και Ευρυδίκη». Μια εμπειρία που επιβεβαιώνει πως η μεγάλη μουσική αποκτά μια ξεχωριστή διάσταση όταν συναντά τόπους που κουβαλούν μνήμη, ιστορία και πολιτισμό.
Σε μια μίνι απόδραση από τον πυκνό αστικό ιστό, συναντήσαμε τον Αναστάση Ροϊλό για το νέο Αrt meets Fashion, στον Βοτανικό Κήπο Διομήδους, μια καταπράσινη όαση λίγα μόλις χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας.
Μπορεί ένα λατομείο να λειτουργήσει ως πολιτιστικός χώρος; Τα Λατομεία Διονύσου, ένας τόπος άρρηκτα συνδεδεμένος με την ιστορία του πεντελικού μαρμάρου και των μνημείων της Αθήνας, βρέθηκαν τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο διεθνών παραγωγών, viral αναρτήσεων και χιλιάδων επισκεπτών, επαναφέροντας στο προσκήνιο τη συζήτηση για τη δεύτερη ζωή των ιστορικών και βιομηχανικών χώρων.
Για πέντε ημέρες, η Βόρεια Εύβοια έγινε ξανά σημείο συνάντησης του κινηματογράφου, της φύσης και των ανθρώπων. Και για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, εμείς βρεθήκαμε εκεί για να το ζήσουμε από κοντά.
Την πιο μεγάλη ημέρα του χρόνου και την ημέρα της γιορτής της, η μουσική ταξίδεψε πέρα από τα σύνορα. Στις 21 Ιουνίου, το Μέγαρο Μουσικής έφερε στην καρδιά της Αθήνας το Europiano – Τα μεγάλα κοντσέρτα για πιάνο της Ευρώπης, μια ξεχωριστή παραγωγή που συνέδεσε την ελληνική πρωτεύουσα με 10 ακόμη ευρωπαϊκές πόλεις και φόντο την φωτισμένη Ακρόπολη.
Το θεατρικό θρίλερ του Χριστόφορου Χριστοφή, «Οι Ρήτορες» έχει επιστρέψει για λίγες παραστάσεις στο Παλαιό Πανεπιστήμιο και η ηθοποιός Βερόνικα Αργέντζη εξηγεί γιατί ένα έργο που γράφτηκε πριν από δύο δεκαετίες εξακολουθεί να μιλά με ακρίβεια για τον κόσμο που ζούμε σήμερα.
Λίγο πριν τα εγκαίνια της έκθεσης «Θεόδωρος Στάμος: Πνευματικό Πεδίο» στη Roma Gallery, περιηγηθήκαμε στα έργα ενός από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Αμερικανικού Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού. Έως τις 4 Ιουλίου 2026, η έκθεση προσφέρει μια σπάνια ευκαιρία γνωριμίας με το ζωγραφικό σύμπαν του Στάμου, εκεί όπου το χρώμα, η φύση και η πνευματικότητα συναντιούνται.
Με τρεις νέες εκθέσεις, μια ανανεωμένη ανάγνωση της Συλλογής και μια σαφή στροφή προς την Ανατολή, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης εγκαινιάζει το καλοκαιρινό του πρόγραμμα, σηματοδοτώντας παράλληλα τη νέα πενταετία της Κατερίνας Γρέγου στην καλλιτεχνική διεύθυνση.
Στην παράσταση «Πάτρια εδάφη», η παράδοση δεν αντιμετωπίζεται ως κάτι εξιδανικευμένο. Μέσα από τραγούδια, παραλογές και συλλογική αφήγηση, 10 νέοι ηθοποιοί αναμετρώνται με τη μνήμη, την πατριαρχία και όσα εξακολουθούμε να κληρονομούμε.
Στο Μεσολόγγι, η ιστορία δεν μένει μονάχα στο παρελθόν. Με αφορμή τη συμπλήρωση 200 χρόνων από την Έξοδο, ταξιδέψαμε στην Ιερή Πόλη για να παρακολουθήσουμε το μουσικοθεατρικό υπερθέαμα «Έξοδος – Ο Δρόμος προς την Αθανασία» και να γνωρίσουμε έναν τόπο που ισορροπεί μοναδικά ανάμεσα στη μνήμη, τη συγκίνηση και τη σπάνια ομορφιά.
Μία ακόμη Eurovision πέρασε, όμως η πίεση, η τοξικότητα και οι υπερβολικές απαιτήσεις που φορτώνουμε στους καλλιτέχνες που εκπροσωπούν τη χώρα μας, μένουν. Όμως, στα αλήθεια, ο Akylas δεν μάς χρωστάει καμία συγγνώμη.
Το Athens Pride 2026 επιστρέφει για 21η χρονιά με κεντρικό σύνθημα το “Σε αφορά”, επιχειρώντας φέτος να μεταφέρει ένα σαφές μήνυμα: πως τα ζητήματα ορατότητας, αποδοχής και ισότητας δεν αφορούν μόνο τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, αλλά την κοινωνία στο σύνολό της.
Ο Κυριάκος Μαρκάτος βλέπει το θέατρο ως χώρο εξερεύνησης κι όχι ψυχοθεραπείας, ενώ η αίσθηση του «διαφορετικού» έχει επηρεάσει βαθιά τη σχέση του με αυτό. Αυτή την περίοδο τον συναντάμε στο Θέατρο ΕΛΕΡ, στην παράσταση «Το Χελιδόνι», όπου μέσα από τον ρόλο του Ραμόν έρχεται αντιμέτωπος με ζητήματα αποδοχής, φόβου και βαθιάς ανθρώπινης σύνδεσης.
Παρότι βρίσκεται μόλις στην αρχή της διαδρομής της, η Αντιγόνη Μακρή μοιάζει να κουβαλά ήδη μια βαθιά εσωτερικότητα και μια ήρεμη βεβαιότητα για όσα θέλει να εκφράσει μέσα από την υποκριτική. Με ευαισθησία, αλήθεια και έντονη ανάγκη για σύνδεση με τους ανθρώπους και τις ιστορίες τους, μιλά για τους φόβους, τα απωθημένα, τη δύναμη της εκπροσώπησης, αλλά και για όλα εκείνα που τελικά μάς φέρνουν πιο κοντά στον εαυτό μας.
Το Girls & Boys επιστρέφει στην Αθήνα και στο Θέατρο Αλάμπρα για λίγες παραστάσεις, ξεκινώντας σαν μια συνηθισμένα οικεία ιστορία αγάπης που σύντομα παίρνει μια απροσδόκητα σκοτεινή τροπή. Στην κάμερά μας, η Νατάσα Εξηνταβελώνη και η Λητώ Τριανταφυλλίδου, μάς βάζουν απευθείας στον πυρήνα της.
Στο νέο single της Ερασμίας, «Αυλή», μια τρυφερή στιγμή με τη γιαγιά της γίνεται η αφορμή για να ξετυλιχτεί ένας ολόκληρος κόσμος από μνήμες, καλοκαίρια και συναισθήματα. Σε μια ειλικρινή συζήτηση, η ίδια μιλά για τη μουσική της, τη διαδρομή της στη σκηνή, τη συνεργασία της με τη Μαρίνα Σάττι και όλα εκείνα που τη διαμορφώνουν ως καλλιτέχνιδα και άνθρωπο.
Στη σκηνή του Θεάτρου Arroyo, η Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη δίνει φωνή στην Ισμήνη, τη διάσημη ηρωίδα του Σοφοκλή μέσα από τη σύγχρονη εκδοχή της Καρόλ Φρεσέτ, και μιλά για τη δύναμη μιας γυναίκας που θέλει απλώς να ακουστεί.
Ένα fashion editorial στο οποίο το ανεπιτήδευτο elegance των outfits συναντά την ήσυχη ένταση ενός ηθοποιού που βρίσκεται σε διαρκή κίνηση.
Μια πραγματική ιστορία αρχαιολογικής και ανθρωπολογικής αποστολής στις Άνδεις γίνεται αφετηρία για μια θεατρική διαδρομή ανάμεσα στη μνήμη, τον χρόνο και τον θάνατο. Με αφορμή την παράσταση «Γιου γιαϊ γιάκο», που ανεβαίνει για λίγες μόνο παραστάσεις στο Rabbithole, μιλήσαμε με τη δημιουργό του, Μαρίσσα Φαρμάκη.
Το Κοινωφελές Ίδρυμα «ΕΣΤΙΑ Άγιος Νικόλαος», η πολυβραβευμένη κοινότητα συμβίωσης ενηλίκων με νοητικές και αναπτυξιακές αναπηρίες με έδρα το Γαλαξείδι, επιστρέφει με το 2ο Φεστιβάλ «Μαζί στη Γιορτή», μετατρέποντας τη Φωκίδα - αλλά και την Αθήνα αυτή τη φορά - σε πεδίο ισότιμης συμπερίληψης.
Μόλις 26 ετών, η Ασημένια Βουλιώτη έχει ήδη ζήσει δρόμους γεμάτους αλλαγές, προκλήσεις και αποκαλύψεις. Η τέχνη για εκείνη είναι ταξίδι, πίστη και συλλογικότητα. Σε μια εποχή που όλα τρέχουν γρήγορα, η ίδια ξέρει καλά πως η ουσία βρίσκεται στο «τώρα» και στις στιγμές που μοιράζεσαι με τους άλλους.
Μέσα από ένα story στο Instagram ζήτησα από τους διαδικτυακούς μου φίλους να μου στείλουν ένα τραγούδι με το οποίο ερωτεύονται. Και τα DMs μου γέμισαν δεκάδες απαντήσεις, όχι μόνο με υπέροχη μουσική, αλλά και με πολύ διαφορετικούς ορισμούς του «έρωτα» για τον καθένα.
Στο Θέατρο Rabbithole, η «Κατάρρευση» του Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ ζωντανεύει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, πραγματοποιώντας μια σκοτεινή, βιωματική βουτιά στον αμερικανικό μύθο και στη διαρκή αγωνία της τέχνης να επιβιώσει.
Με το δεύτερο προσωπικό της άλμπουμ, με τίτλο «Έρεβος», η Billie Kark επιστρέφει με επτά τραγούδια που μοιάζουν να μιλούν για το σκοτάδι, αλλά στην πραγματικότητα αναζητούν επίμονα το φως.
Ένας ηθοποιός, ένα δυστοπικό κείμενο, ένα ολόκληρο ηχητικό σύμπαν. Ο Γιώργος Παπαγεωργίου βουτά στο σκοτεινό, αιώνια προφητικό σύμπαν του «1984» και δημιουργεί μια παράσταση-υβρίδιο θεάτρου και συναυλίας. Όσα τον οδήγησαν σε αυτή την αναμέτρηση με το «1984», τα αφηγείται ο ίδιος στην κάμερά μας.
Η «Λόλα» αφήνει για πρώτη φορά τη μεγάλη οθόνη και ανεβαίνει στη σκηνή του θεάτρου Παλλάς. Το εμβληματικό φιλμ νουάρ του 1964 μεταμορφώνεται σε μια σύγχρονη θεατρική εμπειρία σε σκηνοθεσία Χρήστου Σουγάρη, φέρνοντας τη θρυλική ηρωίδα αντιμέτωπη με το σήμερα.
Υπάρχουν άνθρωποι που φεύγουν χωρίς αποχαιρετισμό. Που “πάνε για τσιγάρα” και δεν επιστρέφουν ποτέ, αφήνοντας πίσω τους σώματα άδεια και ερωτήματα που δεν κλείνουν. Ένας βαθιά ανθρώπινος μονόλογος, το «Πόσα τσιγάρα έχω καπνίσει από τότε που έφυγες» μιλά για την απουσία και τη μνήμη.
Το Σάββατο το βράδυ, ο Γιάννης Κότσιρας ανέβηκε στη σκηνή του Σταυρού του Νότου και άφησε τα τραγούδια να μιλήσουν πρώτα. Ανάμεσα σε αγαπημένα δικά του κομμάτια και ιδιαίτερες διαδρομές στο αυθεντικό λαϊκό τραγούδι, η βραδιά κύλησε γεμάτη μνήμη και συναίσθημα.
Μπήκαμε στο Bios, εκεί όπου η Hippo Theatre Group ζωντανεύει τον κόσμο του Δημοσθένη Βουτυρά μέσα από πέντε διηγήματά του. Performance, ζωντανή μουσική, video art και animation συνθέτουν μια πολυαισθητηριακή εμπειρία που θυμίζει graphic novel σε κίνηση.
Γιατί επαναλαμβάνουμε τις ίδιες επιλογές, ακόμη κι όταν ξέρουμε ότι μας πληγώνουν; Ο Μίμης Καπέρδος ανεβάζει το The Loop για να μιλήσει για τις αόρατες λούπες των σχέσεων, των φόβων και των ονείρων που αναβάλλονται, μέσα από μια σύγχρονη νεανική ντραμεντί γεμάτη χιούμορ, τρυφερότητα και σκληρές αλήθειες.
Στη σκηνή του Θεάτρου Φούρνος, ο Φαίδων Καστρής μετατρέπει την τραγωδία του Αισχύλου σε μια τελετουργία μνήμης, ήττας και ευθύνης, καλώντας τον θεατή όχι απλώς να παρακολουθήσει, αλλά να συμμετάσχει σε μια σύγχρονη «Ακολουθία των Παθών». Ο ίδιος μάς λέει περισσότερα.
Το ημερολόγιο του 2026 γεμίζει με εκθέσεις σε όλη την Ευρώπη (και την Ελλάδα) διαμορφώνοντας από νωρίς τον καλλιτεχνικό χάρτη της χρονιάς.
Ένα χειμωνιάτικο ηλιόλουστο πρωινό, συνατήσαμε τον Γιώργο Χρυσοστόμου για το τελευταίο Art meets Fashion της χρονιάς.
Η Ελίνα Παπαθεοδώρου βρήκε νωρίς στο θέατρο τον «τόπο» όπου ένιωσε πραγματικά οικεία, έναν χώρο που της επιτρέπει να ανακαλύπτει συνεχώς τον εαυτό της. Αυτή την περίοδο τη συναντάμε στο Θέατρο Σημείο, στο ιστορικό ανέβασμα του «Ερρίκου Ε’», όπου μέσα από την ένταση και την πολυπλοκότητα των χαρακτήρων, το έργο ανοίγει έναν διάλογο με τη σύγχρονη εποχή.
Η πρώτη συναυλία της Μαρίνας Σπανού μετά το καλοκαιρινό της tour και η τελευταία στην Αθήνα για το 2025, είχε ταξίδια από την Ικαρία μέχρι το Παρίσι, είχε βόλτες στην Αθήνα και επιστροφή στην Αρεοπαγίτου, είχε χορό, μπόλικο γκλίτερ, ιστορίες για έρωτες, κλάματα, υποσχέσεις, μα κυρίως είχε καλοκαίρι.
Ο Γιώργος Ονησιφόρου στήνει ένα σκηνικό παραμύθι για την αναζήτηση και την ανάγκη να μιλάμε για όλα όσα μάς φοβίζουν ή μάς κάνουν να αισθανόμαστε ντροπή. Αυτοί είναι «Οι Ζωντανοί» όπου λόγος, σώμα και μουσική δημιουργούν μια κοινή αναπνοή απέναντι σε όσα «δύσκολα» κουβαλάμε μέσα μας.
