Όταν η Πνύκα έγινε σκηνή για μια μεγάλη ευρωπαϊκή μουσική συνάντηση

Την Κυριακή 21 Ιουνίου, ημέρα του θερινού ηλιοστασίου αλλά και Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών επέλεξε να τιμήσει τη διαχρονική και ενωτική δύναμη της μουσικής με έναν ξεχωριστό τρόπο. Ένα μουσικό κάλεσμα στον Λόφο της Πνύκας —εκεί όπου η μνήμη συνυπάρχει με το παρόν — μάς έφερε κοντά σε ένα σπάνιο γεγονός μεγάλης καλλιτεχνικής αλλά και συμβολικής αξίας.

Η εικόνα της Αθήνας από την Πνύκα, με φόντο τον αττικό ουρανό και την Ακρόπολη, ταξίδεψε σε ολόκληρη την Ευρώπη στο πλαίσιο του μεγάλου πανευρωπαϊκού εγχειρήματος Europiano – Τα μεγάλα κοντσέρτα για πιάνο της Ευρώπης. Πρόκειται για μια φιλόδοξη παραγωγή των Arte, ZDF/Arte, Arte Geie, Arte France και NDR/Arte, σε συνεργασία με κορυφαίους ευρωπαϊκούς πολιτιστικούς οργανισμούς και τηλεοπτικούς φορείς.

Και από τη Βιέννη και το Παρίσι έως τη Στοκχόλμη, τη Λισαβόνα και την Αθήνα, σπουδαία έργα του πιανιστικού ρεπερτορίου παρουσιάστηκαν σε εμβληματικούς χώρους, αναδεικνύοντας τη μουσική ως μια κοινή ευρωπαϊκή γλώσσα. Μια γλώσσα που εξακολουθεί να δημιουργεί γέφυρες, να ενώνει ανθρώπους και να υπενθυμίζει πως η τέχνη παραμένει ένας τόπος συνάντησης, αλληλοκατανόησης και δημιουργικής συνύπαρξης.

Λίγο μετά τις 20:00, με το χρυσαφένιο φως να λούζει την πόλη και την Ακρόπολη να δεσπόζει απέναντί μας, υποδεχθήκαμε στη λιτή σκηνή τη Γερμανική Φιλαρμονική Δωματίου της Βρέμης (Deutsche Kammerphilharmonie Bremen), υπό τη μουσική διεύθυνση του Κωνσταντίνου Καρύδη, ενός από τους σημαντικότερους Έλληνες μαέστρους της γενιάς του.

Και καθώς η μέρα έδινε τη θέση της στο βράδυ και ο αττικός ουρανός άλλαζε διαρκώς χρώματα, η μουσική απλωνόταν πάνω από το ιστορικό τοπίο της Πνύκας και έβρισκε τον δρόμο της σε κάθε γωνιά της Ευρώπης. Παράλληλα, το κοινό της Αθήνας είχε τη δυνατότητα να συμμετάσχει σε αυτή τη μεγάλη μουσική γιορτή και από τον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, όπου πραγματοποιήθηκε η επίσημη δημόσια προβολή του EUROPIANO. Από τις 16:30 έως τις 23:00, οι συναυλίες από όλες τις συμμετέχουσες πόλεις μεταδίδονταν ζωντανά σε μεγάλη οθόνη, προσφέροντας μια μοναδική μουσική περιήγηση στην Ευρώπη.

Από τις κορυφαίες στιγμές της βραδιάς ήταν η εμφάνιση του μόλις 25 ετών αλλά ήδη διακεκριμένου πιανίστα Lukas Sternath, ο οποίος ερμήνευσε το Κοντσέρτο αρ. 5 για πιάνο και ορχήστρα του Μπετόβεν, το περίφημο «Αυτοκρατορικό», ένα έργο που συνδυάζει τη δεξιοτεχνία του σολίστα με τον επιβλητικό ήχο της ορχήστρας. Το παρατεταμένο χειροκρότημα και τα δυνατά «μπράβο» του κοινού δεν άφησαν τον Lukas να αποχωρήσει εύκολα από τη σκηνή. Ο νεαρός πιανίστας, ιδιαίτερα αγαπητός ήδη στο ελληνικό κοινό, επέστρεψε για ένα έργο-έκπληξη εκτός προγράμματος: το «Morgen!» του Ρίχαρντ Στράους, ένα από τα πιο υπερβατικά τραγούδια του συνθέτη.

Το πρόγραμμα της βραδιάς περιλάμβανε επίσης τη μουσική μπαλέτου για την όπερα «Ιδομενέας» του Μότσαρτ, τη Συμφωνία αρ. 35 σε Ρε μείζονα, Κ. 385, γνωστή ως «Χάφνερ», καθώς και επιλογές από τους «36 Ελληνικούς Χορούς για Ορχήστρα» του Νίκου Σκαλκώτα, ένα από τα σημαντικότερα έργα της ελληνικής λόγιας μουσικής.

Ιδιαίτερα όμορφη ήταν η εικόνα των περαστικών που είχαν βγει για τη βόλτα τους στην Πνύκα και στάθηκαν γύρω από τον περιφραγμένο χώρο της σκηνής, παρακολουθώντας όρθιοι τη συναυλία μέχρι το τέλος. Το ίδιο αξέχαστη ήταν και η παρουσία μιας γατούλας, η οποία, παρά τις φιλικές προσπάθειες να απομακρυνθεί πριν από την έναρξη της συναυλίας, έδειχνε αποφασισμένη να παραμείνει εκεί, τριγυρνώντας ανάμεσα στα πόδια των μουσικών της ορχήστρας που δεν έδειχναν να ενοχλούνται.

Και κάπου ανάμεσα στα σύντομα διαλείμματα ανάμεσα στα έργα για τις αλλαγές της σκηνής, έφταναν μέχρι εμάς οι μελωδίες των πλανόδιων μουσικών της Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Ήταν από εκείνες τις μικρές, ανεπιτήδευτες στιγμές που δεν μπορείς εύκολα να ξεχάσεις. Και κάπως έτσι, για λίγες ώρες, ολόκληρη η πόλη έμοιαζε να γίνεται μία μεγάλη σκηνή και όχι απλώς το φόντο μιας συναυλίας.