Vox Lux
Η δεύτερη μόλις σκηνοθετική δουλειά του Αμερικανού ηθοποιού Μπράντι Κόρμπετ κινείται επίσης σε ρηχά νερά όπως και το προ τριετίας φλύαρο (αν και βραβευμένο στη Βενετία) ντεμπούτο του με τίτλο «Η γέννηση ενός ηγέτη» .
Η υπόθεση της ταινίας Vox Lux
Η νεαρή μαθήτρια Σελέστ θα γλιτώσει (σε αντίθεση με αρκετούς συμμαθητές της) από την επίθεση οπλισμένου νεαρού στο σχολείο. Όταν σε μια εκδήλωση στην μνήμη των θυμάτων θα τραγουδήσει ένα τραγούδι που έγραψε μαζί με την αδελφή της, ολόκληρη η Αμερική θα συγκινηθεί, ανοίγοντας της το δρόμο για μια λαμπρή καριέρα. Αρκετά χρόνια μετά η ώριμη πια Σελέστ βρίσκεται σε τέλμα και ετοιμάζει το θεματικό comeback της.
Ένα πομπώδες δράμαΚριτική για τους μηχανισμούς του θεάματος ή υπαρξιακά άγχη μιας ποπ σταρ που σχετίζονται με ένα τρομοκρατικό χτύπημα; Ή μήπως τίποτα από τα δύο καθώς ο Κόρμπετ (ηθοποιός με ψαγμένες εμφανίσεις σε έργα όπως το «Melancholia» και η «Ανωτέρα Βία»), στη δεύτερη σκηνοθετική δουλειά του επιχειρεί ένα πομπώδες πολυεπίπεδο δράμα που όμως δεν γίνεται σχεδόν ποτέ πειστικό ή ελκυστικό.
Ούτε το εύρημα του τρομοκρατικού χτυπήματος με την υπόλοιπη ιστορία δένει με τίποτα, ούτε η Νάταλι Πόρτμαν ως ποπ σταρ καταφέρνει να τα βγάζει πέρα με το ρόλο της (ειδικά στα ζόρικα σημεία των μουσικών live του ρόλου της είναι στην κυριολεξία απογοητευτική) ούτε οι ψυχαναλυτικές λειτουργίες των βασικών σημείων της ιστορίας βρίσκουν κάποιο νόημα. Ακόμη και η μουσική της Sia συμπλέει με το υπόλοιπο κλίμα μετριότητας που σημαδεύει το φιλμ.
