Πλανητάριο

Παρίσι, τέλη της δεκαετίας του ’30. Η Κέιτ και η Λόρα Μπάρλοου, δύο αδερφές και μέντιουμ, ολοκληρώνουν την περιοδεία τους. Γοητευμένος από το χάρισμα τους, ένας πανίσχυρος Γάλλος παραγωγός, ο Αντρέ Κορμπέν, τις προσλαμβάνει για μια πολύ φιλόδοξη ταινία. Στη δίνη του κινηματογράφου, των πειραμάτων και των συναισθημάτων, η νέα αυτή οικογένεια δε μπορεί να προβλέψει τι θα συμβεί σύντομα στην Ευρώπη.

Ο ακαδημαϊσμός όσο και η μεγάλη ιδέα που έχει η ταινία της Ζλοτόφκσι για τον εαυτό της δεν κρύβεται. Με μια επίδειξη ύφους που θέλει να πείσει για την πολιτική άποψη αλλά και την κινηματογραφική οπτική της, η δημιουργία της γαλλίδας – σεναριογράφου κυρίως που είναι γνωστή από το «Grande central»- έχει μεν ιδέες (ο αποκρυφισμός ως μέσο αλληγορίας για το μέσο του κινηματογράφου αλλά και εργαλείο μελέτης πάνω στην επερχόμενη λαίλαπα του ναζισμού) αλλά η δυστοκία και η ανερμάτιστη αφήγηση της, προκαλούν τριγμούς στο σύνολο. Διαθέτει πάντως ατμόσφαιρα, υπάρχουν σκηνές τρυφερές ή απέραντα ανθρώπινες όπως εκείνης του «αδειάσματος» του οραματιστή παραγωγού από τους συνεργάτες του, ενώ δεν περνάει απαρατήρητη η για άλλη μια φορά υποκριτική δεινότητα της θαυμάσιας Πόρτμαν.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης