Primetime

Ο Κρις Χάνσεν είναι τηλεπερσόνα των 00ς και οικοδεσπότης της τηλεοπτικής σειράς του NBC «To Catch a Predator» που παγίδευε παιδόφιλους του διαδικτύου και τους ξεμπρόστιαζε στο τηλεοπτικό κοινό, πριν συλληφθούν από την αστυνομία.

Ένα επίκαιρο και ανατριχιαστικό θέμα περιγράφει το «Primetime», βασισμένο σε αυθεντικά πρόσωπα και γεγονότα. Ο σκηνοθέτης επιχειρεί να σκιτσάρει το προφίλ μιας αμφιλεγόμενης προσωπικότητας. Ο Χάνσεν με πρόσχημα την αποκάλυψη της αλήθειας, χρησιμοποιούσε την δημοσιογραφική του ιδιότητα για να μεταμορφωθεί σε διώκτη και δικαστή «ανθρωπόμορφων τεράτων» που εκμεταλλεύονται τις παιδικές αθώες ψυχές.

Ο Οπενχάιμ δεν μπορεί να αντισταθεί στην σαρωτική δύναμη μιας τέτοιας ιστορίας και συχνά αφήνεται στην εύκολη και συντηρητική ρητορική γύρω από ένα τόσο καυτό κοινωνικό ζήτημα που θα έπρεπε να μελετηθεί από διαφορετικές γωνίες. Αρέσκεται λοιπόν σε ένα σκηνοθετικό στυλιζάρισμα που δείχνει αφηγηματικές ικανότητες (έντονο σασπένς, καταπληκτικές ερμηνείες ειδικά από τον τολμηρό Ρόμπερτ Πάτινσον που δίνει μια ανεπανάληπτη παράσταση) αλλά δεν μπορεί να καλύψει τις ιδεολογικές αδυναμίες που έχει το εύκολο και καταγγελτικό σενάριο.

Προφανώς και στο μυαλό του σκηνοθέτη βρίσκεται το κυνήγι της επαγγελματικής επιτυχίας με κάθε μέσο (ορθώς η κίτρινη δημοσιογραφία στο στόχαστρο) και η λαϊκίζουσα νοοτροπία που τη συνοδεύει. Όμως το μεγάλο λάθος του είναι πως οδηγεί την καταγγελία του με τα ίδια σχεδόν όπλα, κουνώντας διδακτικά το δάχτυλο για την σκοτεινή εποχή που βιώνουμε.