Η μούμια από τον Λι Κρόνιν

Οικογένεια αμερικανών που ζει στο Κάιρο (ο μπαμπάς είναι δημοσιογράφος, η μαμά νοσηλεύτρια) χάνει την επτάχρονη κόρη τους Κέιτι μέσα από το ίδιο τους το σπίτι. Οκτώ χρόνια μετά οι αιγυπτιακές αρχές ειδοποιούν τους γονείς ότι η κόρη τους βρέθηκε ζωντανή μεν αλλά με τρομακτικά σημάδια στο κορμί της.

Ο σκηνοθέτης Λι Κρόνιν («Evil dead rise») βάζει χωρίς καμιά συστολή ή ντροπή το όνομα του στον τίτλο, θεωρώντας ίσως πως η μοντέρνα «Μούμια» του θα ανανέωνε εντυπωσιακά τον μύθο του κλασικού τέρατος της Universal. Το περίεργο είναι πως μπορεί και να τα κατάφερνε αν το τελικό σύνολο ήταν κάπως πιο μαζεμένο, αφού οι δυνατές σκηνοθετικές ιδέες και ο ανανεωτικός χαρακτήρας δεν λείπουν από την δικιά του «Μούμια».

Το μεγαλύτερο ατού του φιλμ είναι πως παρά το χάος και την υπερβολή στο ακραίο σενάριο, τα γερά θεμέλια μιας ιστορίας που έχει αρκετό ψαχνό, μπαίνουν στη σωστή θέση. Οι αρχαίοι Αιγυπτιακοί μύθοι, η μόνιμη ατμόσφαιρα απειλής, η σύνδεση του χτες με το σήμερα, το θρησκευτικό στοιχείο και κυρίως οι συνεχώς δοκιμαζόμενοι οικογενειακοί δεσμοί – όχι μόνο της πρωταγωνιστικής οικογένειας- καθιστούν τη νέα «Μούμια» όχι απλώς ενδιαφέρουσα αλλά και μια διασκεδαστική κινηματογραφική εμπειρία με την οποία περνάς μια χαρά. Ακόμη κι όταν ο Κρόνιν το παρακάνει με το σπλάτερ και την ωμή βία.