Ευδοκία

Η Ευδοκία έγινε γνωστή, μεταξύ άλλων, και για το μουσικό θέμα της, το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας του Μάνου Λοϊζου. Η ταινία απέσπασε το βραβείο α’ γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και με το πέρασμα του χρόνου αναδείχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες δημιουργίες της ιστορίας του ελληνικού κινηματογράφου.

Η ταινια θεωρείται σήμερα μία από τις σημαντικότερες και πιο επιδραστικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Με τολμηρό ρεαλισμό, ποιητική γλώσσα και αντισυμβατική αφήγηση, έθεσε νέα πρότυπα κινηματογραφικής έκφρασης. Η πόλη της Ευδοκίας έχει φτωχογειτονιές, άδεια σοκάκια, χωράφια. Η ταινία είναι εμποτισμένη με ρεαλισμό και “λούζεται” από το σκληρό φως των γυμνών της τοπίων. Με την Ευδοκία, ο Αλέξης Δαμιανός κατέγραψε με μοναδικό τρόπο την κοινωνική σύγκρουση και την υπαρξιακή αγωνία, επηρεάζοντας γενιές δημιουργών και παραμένοντας διαχρονικό σημείο αναφοράς για το ελληνικό σινεμά μέχρι και σήμερα.

Ο Γιώργος είναι ένας νεαρός λοχίας που υπηρετεί σε ένα χωριό της Θράκης. Σε μια του έξοδο, θα μπει σε ένα καφενείο κι εκεί θα γνωρίσει την Ευδοκία. Χορεύοντας μεθυσμένος ένα ζεϊμπέκικο αφιερωμένο σε αυτήν, προκαλεί την αντίδραση του αρραβωνιαστικού της και γίνεται καβγάς.