Βουγονία

Ο 40χρονος Τέντι είναι πεπεισμένος ότι η διάσημη CEO μιας πολυεθνικής φαρμακευτικής εταιρείας είναι εξωγήινη από την Ανδρομέδα που εκπονεί σχέδιο καταστροφής για την ανθρωπότητα. Μαζί με τον αλαφροίσκιωτο ξάδελφο του Ντον θα την απαγάγουν με σκοπό να αποσπάσουν την ομολογία της.

Είναι πολλά τα σημεία στη νέα δημιουργία του Γιώργου Λάνθιμου που σηκώνουν κουβέντα. Πρώτα από όλα το βασικό στόρι που ακούγεται σαν σύντομο ανέκδοτο γύρω από την αφασία με την οποία ζουνοι δύο συνωμοσιολόγοι. Στη συνέχεια τα όσα εξωφρενικά εμπνέονται οι δράστες (το πραγματικό κούρεμα με την ψιλή μηχανή της… εξωγήινης ώστε να μην πέσουν στην παγίδα της είναι το πιο light από τα βασανιστήρια που σκαρφίζονται).

Και τέλος, το κρισιμότερο φυσικά που μας απασχολούσε καθ΄όλη τη διάρκεια που παρακολουθούσαμε την ταινία, είναι «πώς διάολε μπορεί να ολοκληρωθεί αποτελεσματικά – και κυρίως πειστικά- το φιλμ και να μπει λίγη τάξη σε όλο αυτό το χάος;».

Ο Λάνθιμος όμως αποδεικνύει και πάλι ότι δεν είναι ένας τυχαίος σκηνοθέτης. Ακόμη και με ένα υλικό που δεν του ανήκει- η πρώτη ταινία του που είναι ριμέικ κάποιου άλλου σκηνοθέτη- καταφέρνει να βγάλει λαγούς από το καπέλο χάρη μιας ευρηματικής και διασκεδαστικής αλληγορίας γύρω από την κρίση της ανθρωπότητας. Το πώς συνδέονται τα fakenews, οι θεωρίες συνωμοσίας,η αισθητική των b-movieς και ηνοτιοκορεατική ιδιοσυγκρασία, με την υποδειγματικά ενορχηστρωμένη «Βουγονία» είναι κάτι που ίσως μόνο ο Λάνθιμος θα μπορούσε να καταφέρει.

Η σκιαγράφηση των πειραγμένων χαρακτήρων, το παιχνιδιάρικο αφηγηματικό ύφος, το σκωτσέζικο ντους που πηγάζει από τις εξωφρενικές ανατροπές και η ευκολία που η κάμερα πηγαινοέρχεται μεταξύ τρόμου και κωμωδίας είναι στοιχεία που αν μη τι άλλο εντυπωσιάζουν. Μπορεί αυτή τη φορά η λοξή ματιά του Λάνθιμου να μην φτάνει σε επικές διαστάσεις αλλά πετυχαίνει να κάνει και πάλι καλά τη δουλειά της.

Το έξυπνο σενάριο του Γουίλ Τρέισι ανοίγει το δρόμο για να υπογράψει ο Λάνθιμος μια εξωφρενικά διασκεδαστική δουλειά που βλέπεται με τρομακτικό ενδιαφέρον μέχρι και το τελευταίο πλάνο. Εκεί δηλαδή που το σλάσπτικ χιούμορ της προφητικής (;) και ακραία συμβολικής «Βουγονίας» συναντά την τολμηρή επίδοση της Έμα Στόουν και η σοκαριστικά επείγουσα συνθήκη της πεσιμιστικής πολιτικής αλληγορίας κόβει μαχαίρι τα πολλά γέλια.