Στέλλα Χαραμή

Το πλούσιο παρασκήνιο της παύσης του προέδρου του Ελληνικού Φεστιβάλ από τα καθήκοντα του αποθεώνει την ενδο-κυβερνητική ασυνεννοησία.

Σίγουρα δεν είναι σύνηθες αλλά συνέβη. Την παράσταση φέτος δεν έκλεψαν οι ηθοποιοί αλλά οι άνθρωποι πίσω από τις παραστάσεις και κάτω από τη σκηνή. Οι εξελίξεις στο θεατρικό τοπίο ήταν αναπάντεχες και κυριολεκτικά παρασκηνιακές. Γι' αυτό είναι και η ανασκόπηση είναι προσωποκεντρική. Γι' αυτό και βάζουμε φωτογραφίες δίπλα στα γεγονότα. Οι πρωταγωνιστές του 2015 σε μια περιπετειώδη, για τα θεατρικά πράγματα, χρονιά.

Στην πιο πολιτική και οργισμένη συνέντευξη της σχολιάζει την υποκρισία που επικρατεί γύρω από το σύμφωνο συμβίωσης, την Ευρώπη που εκφασίζεται και τις απροκάλυπτες μεταμορφώσεις της εξουσίας.

Παιδί του θεάτρου Τέχνης. Εχει συμπληρώσει πάνω από 20 χρόνια δουλειάς στη σκηνή. Εχει πάψει να παίζει σε ανώδυνα έργα.

Μαζί στη δουλειά και στη ζωή παρουσιάζουν την τρίτη τους συνεργασία στις «Ροές».

Οδηγός επιβίωσης γέλιου εν μέσω χειμερινής περιόδου!

Επιστρέφει στο Εθνικό για πρώτη φορά μετά την αποχώρηση από τα διοικητικά καθήκοντα του οργανισμού και μιλάει για τη νέα διοίκηση.

Η θρυλική εκπρόσωπος του αμερικανικού μοντερνισμού – που βρίσκεται στην Αθήνα για να παρουσιάσει το εμβληματικό «Available night» - επαινεί τους Έλληνες για την στάση τους απέναντι στο κύμα των προσφύγων.Φωτογραφίες: Βαγγέλης Κύρης

Όσην ώρα ψάχνω στον αρχείο μου τις συνεντεύξεις που είχαμε κάνει με το Μηνά Χατζησάββα, το time line στο Facebook γεμίζει με φωτογραφίες του. Ένα πελώριο δίχτυ αναμνήσεων ξετυλίγεται εμπρός μου. Ο ίδιος έλεγε πως δεν του άρεσαν οι φωτογραφίες. Μα να σου τον, ξημερώματα Τρίτης, να υποκλίνεται στην ορχήστρα της Επιδαύρου, να χαμογελάει ως τα αυτιά, να αγκαλιάζει την Ξένια (Καλογεροπούλου), να ποζάρει για selfies με νέους συναδέλφους. Ο Μηνάς, ο διάσημος για τις αγαπησιάρικες καρπαζιές που μοίραζε και όλοι αυτές να μνημονεύουν σαν μικρά τρόπαια της τρυφερότητας του. Ο Μηνάς με τις στοργικές αγκαλιές του• άλλα παράσημα από εκεί...

Την σκηνοθετεί ένας από τους σημαντικότερους και πλέον πολιτικοποιημένους Ευρωπαίους σκηνοθέτες, ο Οσκάρας Κορσουνόβας την ώρα που η Ευρώπη κάνει πόλεμο.Συνέντευξη στη Στέλλα Χαραμή

Η Μπέττυ Αρβανίτη ξεχωρίζει τους ρόλους -σταθμούς στην θεατρική πορεία της και μοιράζεται μαζί μας όμορφες αναμνήσεις.

Επικεφαλής των φοβερών Abovo. Κεντρικός διοργανωτής του φρέσκου Bob Theater Festival. Δεν φοβάται να κάνει τηλεόραση. Παίρνει δύναμη από το γέλιο των άλλων.

Η τρίτη και τελευταία εκδοχή του γεωοπολιτικού φεστιβάλ παρασταστικών τεχνών της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών, εστιάζει στην καρδιά της Κεντρικής Ευρώπης, στις πατρίδες του χαμένου κομμουνισμού.

Μετά από οκτώ χρόνια απουσίας ανοίγει και πάλι στο «-1» του Rex για να «αιφνιδιάσει και να εξοργίσει» το κοινό της.

Παιδιά μεταναστών πρωταγωνιστούν στην διαδραστική παράσταση της Ραφίκα Σουίς, μια διαδρομή στην ιστορία της ελληνικής κρίσης της Ελλάδας που ανεβαίνει στο Ίδρυμα Κακογιάννη.

Απόφοιτη του τμήματος ΜΜΕ του Παντειου Πανεπιστημίου. Στο θέατρο πρωτοεμφανίστηκε το 2004 με την «Οικογένεια Νώε» της Ξένιας Καλογεροπούλου σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου. Δέκα χρόνια μετά γράφει το πρώτο δικό της έργο. Είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη του θεάτρου Skrow.

Μιλάμε με τρεις καλλιτέχνες που «κυνηγούν» το όνειρο της τέχνης τους με έδρα την Ευρώπη και τις ΗΠΑ.Τι σημαίνει να είσαι Ελληνας, καλλιτέχνης και μετανάστης; Τρεις νέοι δημιουργοί ο Πέτρος Κλαμπάνης, ο Γιώργος Καραηλίας και ο Μιχαήλ Φωτόπουλος ενσαρκώνουν τρεις διαφορετικές εκδοχές μετανάστευσης, υπενθυμίζοντας πως και οι καλλιτέχνες συγκαταλέγονται ανάμεσα στα «φωτεινά μυαλά» που έχουν ή συνεχίζουν να εγκαταλείπουν την Ελλάδα.

Πολυμήχανος, καλλιτέχνης ευρέος φάσματος δίνει εσχάτως προτεραιότητα στο θέατρο, ακροβατώντας ανάμεσα στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Βρεθήκαμε στο Άσυλο Ανιάτων για την πρεμιέρα της παράστασης «Γλάρος Ιωνάθαν» της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών που απευθύνεται σε ειδικές ομάδες κοινού με περιορισμένη δυνατότητα μετακίνησης.

Σκηνοθετεί για πρώτη φορά στην καριέρα του μιούζικαλ, επιστρέφει πανηγυρικά στους μεγάλους ρόλους με σαιξπηρικό Ριχάρδο και γενικά, έχει πολλά να πει.

Γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 12 Οκτωβρίου. Οι φωτογραφίες και τα λόγια του έχουν πλημμυρίσει από νωρίς το πρωί σελίδες εργατών και φίλων του θεάτρου στα social media. Κάποιοι πάλι φτάσαμε ως το θέατρο του, στην Οδό Κυκλάδων. Κι η αφορμή ήταν μια δήλωση ζωής, αν κι έχουν συμπληρωθεί 2.5 χρόνια από το «φευγιό» του Λευτέρη Βογιατζή.

Ποιές σκηνές φιλοξενούν τις πιο αναμενόμενες παραστάσεις της περιόδου που πρόκειται να αρχίσει.

Λίγο πριν συμπληρώσει την πρώτη γενέθλια δεκαετία ζωής του, το Badminton «μετράει» σε χιλιάδες κι εκατομμύρια. Σχεδόν δύο εκατομμύρια θεατές (για την ακρίβεια 1.953.532 εκατ.) έχουν περάσει το κατώφλι του για να παρακολουθήσουν μια (ή και περισσότερες) από τις 1.615 παραστάσεις που έχει μέχρι στιγμής ανεβάσει.

Οι Blitz, πιο φωτεινοί από ποτέ, στη νέα τους παραγωγή “6 a.m. How to disappear completely» βγαίνουν σε αναζήτηση μιας άλλης πραγματικότητας και δηλώνουν έτοιμοι να κάνουν το επόμενο βήμα στη σκηνική τους γλώσσα.

Σκανάρουμε το πρόγραμμα της Στέγης και ξεχωρίζουμε τις 20 don't miss εκδηλώσεις!

Τον βλέπεις με λευκό tuxedo και κόκκινο παπιγιόν να παραλαμβάνει το Όσκαρ. Ισχνό, σχεδόν αγνώριστο πάνω σε ψηλοτάκουνα να υποδύεται μια οροθετική τραβεστί. Με emo make up και ανεκδιήγητες coup να προκαλεί παραλήρημα στα εφηβάκια.

Με έντονο κοινωνικό και πολιτικό στίγμα οι 20 παραγωγές της φετινής περιόδου «ενηλικίωσης».