5+1 θεατρικές κωμωδίες για να «βγάλουμε» το χειμώνα

Χειμώνας, κρύο, καιρός για κωμωδία. Να πως ανεβαίνει η θερμοκρασία στις αθηναϊκές σκηνές, σε ένα θεατρικό χειμώνα γεμάτο δράματα (θεατρικά και όχι μόνο).

“Ο γάμος του Φίγκαρο” στο Μέγαρο Μουσικής

Κατέχει από πέρυσι τον χειμώνα την κορυφή της κατηγορίας «κωμωδία». Μια παράσταση, άρτια, εντελής, εμπνευσμένη που συντηρεί επί δύο ώρες, χωρίς παύση, μια ευφορική διάθεση και το χαμόγελο στα χείλη των θεατών της. Ο Στάθης Λιβαθινός έχει δουλέψει μέχρι κεραίας την κλασική κωμωδία του Μπωμαρσαί για τα πάθη του συμπαθούς μπακαλόγατου Φίγκαρο, παραμονή του γάμου του, συνθέτοντας ένα απολαυστικό τσίρκο κωμικών ανατροπών, ερωτικών παιχνιδιών, φαρσικής τρέλας και υψηλής αισθητικής. Αποκορύφωμα της, ο ασκημένος θίασος. Για λίγες ακόμα παραστάσεις στο Μέγαρο Μουσικής, μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου.

“Ο Θεός της Σφαγής” στο θέατρο Αθηνών

Ο προσανατολισμός της παράστασης που ανεβαίνει στο θέατρo Αθηνών είναι καθαρός και η πυξίδα γράφει «κωμωδία». Για όσους γνώρισαν το θεατρικό της Γιασμίν Ρεζά μέσα από την κινηματογραφική μεταφορά του, η διαφορά του εδώ είναι διακριτή. Η οπτική του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη προσδίδει μια έξτρα «ελαφράδα» στο κείμενο, όχι απαραίτητα για να εκμαιεύσει το γέλιο αλλά για να τερματίσει με ασφάλεια στο γελοίο της υπόθεσης. Πρόκειται εξάλλου, για μια γελοία ιστορία: Δύο παντρεμένα ζευγάρια, στο Παρίσι του σήμερα, συναντώνται προκειμένου να βρουν μια συμβιβαστική λύση ύστερα από τον καβγά των παιδιών τους. Αντ’ αυτού, μεταμορφώνονται σε λυσσασμένα θηρία που αλληλοσπαράσσονται. Κι είναι τόσο, λεπτών ισορροπιών και ποιοτήτων, η εργασία της σκηνοθεσίας και των ηθοποιών, που κάνουν την κωμωδία ακόμα πιο επιδραστική.

“Θεέ μου, τι σου κάναμε” στο θέατρο Γκλόρια

Το αγαπημένο topic του Λάκη Λαζόπουλου, ο νεοελληνικός συντηρητισμός εισάγεται αυτή τη φορά από τη Γαλλία. Με αφετηρία την ομώνυμη ταινία που έσπασε ταμεία την περασμένη καλοκαιρινή σεζόν, φιλτραρισμένη από την προσωπική του ματιά, καγχάζει τον made in Greece καθωσπρεπισμό που προκύπτει όταν, αίφνης, σε μια ελληνική οικογένεια «εισβάλλουν» μετανάστες. Καλοφτιαγμένη, με γρήγορα αντανακλαστικά, διασκεδαστική παράσταση κι ένα απολαυστικό δίδυμο στο πρόσωπο των Λαζόπουλου και Καβογιάννη να κυριαρχούν στη σκηνή του «Γκλόρια».

“Το Δάνειο” στο Θέατρο του Νέου Κόσμου

Ο απωθητικός – για ευνόητους λόγους – τίτλος στο έργο του Τζόρντι Γκαλθεράν είναι απλώς μια βιτρίνα. Και η επικαιρότητα του ένα πρόσχημα. Το στόρι που θέλει ένα θρασύ τύπο να καταφεύγει σε υποκατάστημα τραπέζης για να ζητήσει δάνειο αλλά του σερβίρεται ένα μεγαλοπρεπές «όχι» είναι η αρχή για μια ακραία, σουρεαλιστική μα απολαυστικότατη φάρσα που πέφτει και σε καλά χέρια: Μια σφιχτή σκηνοθεσία από τους Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο και Παντελή Δεντάκη κι ένα αλληλοτροφοδοτούμενο, εκρηκτικό, σπαρταριστό ντουέτο που συνθέτουν οι Μιχάλης Οικονόμου και Γιάννης Σαρακατσάνης. Στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.

“Για όνομα…” στο θεάτρο Αλίκη

Δοκιμασμένη τόσο στη σκηνή όσο και στην οθόνη, η πολυβραβευμένη, έξυπνη κωμωδία σχέσεων από την Γαλλία γνωρίζει ένα αντάξιο ανέβασμα στα ελληνικά και στη σκηνή του «Αλίκη». Ένα οικογενειακό δείπνο οδηγείται στην καταστροφή ακολουθώντας τις απολαυστικές ανατροπές που είθισται να επικαλείται το βουλεβάρτο σε μια ισορροπημένη σκηνοθεσία από τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη. Και φυσικά με ηθοποιούς που ανταποκρίνονται στους ωραία δομημένους ρόλους: Χατζηπαναγιώτης, Σταυροπούλου, Μουρατίδης, Λουδάρος, Κωνσταντάκη.

“Μου λες αλήθεια;” στο θέατρο Κάππα

Μια αθόρυβη επιτυχία (στο θέατρο «Κάππα») καιροφυλακτεί σε ένα ερωτικό μπουλβάρ. Η χαριτωμένη εκδοχή της απιστίας όπως την αντιμετωπίζει ο Γάλλος συγγραφέας Φλοριάν Ζελέρ (σαν γνήσιος διάδοχος της φαρσικής επιδεξιότητας των προγόνων του Λαμπίς και Φειντώ) φέρνει το λεπτό άρωμα μιας καλής κωμωδίας που τόσο σκηνοθετικά όσο και ερμηνευτικά οφείλει πολλά στον Σπύρο Παπαδόπουλο.