Status Update: Μυρτώ Αλικάκη, ηθοποιός

• Το θέατρο είναι μια πηγή άμεσης συγκίνησης για μένα. Το γεγονός ότι είναι ένα ζωντανό πράγμα, μια πράξη που λαμβάνει χώρα κάθε φορά από την αρχή, το καθιστά συναρπαστικό και δημιουργικό. Τις περισσότερες φορές κάνω επιλογές που με ικανοποιούν, αλλά όχι πάντα…

• Σίγουρα, στο θέατρο υπάρχουν ζητήματα που με αφορούν περισσότερο από άλλα, όπως οι υπαρξιακές αναζητήσεις, ο έρωτας, ο θάνατος, η ηθική, ο πόλεμος… Όμως, τελικά πρόκειται για διαχρονικά θέματα που απασχολούν κατά κανόνα τα θεατρικά έργα.

• Η κάθε ηρωίδα που υποδύομαι γεννιέται από μια διαφορετική σύνθεση στοιχείων του εαυτού μου, όλες βγαίνουν από το μυαλό και την ψυχή μου. Άρα, πάντα υπάρχουν τα ίχνη τους μέσα μου. Κάποιες, όμως, μου αφήνουν ανεξίτηλο σημάδι, κάποιες είναι πιο απαιτητικές από άλλες.

• Είναι ακόμα πιο σπουδαίο που παίζω σε μια “εμπόλεμη” παράσταση ενώ έξω από το θέατρο σχεδόν όλα μυρίζουν πόλεμο. Μιλάς για κάτι που αφορά πολύ πιο προσωπικά τους θεατές κι εσένα. Άρα, συνδέεσαι μαζί τους μ’ έναν πιο βαθύ τρόπο, κι ίσως μπορείς να αφυπνίσεις ή να συμπορευτείς με κάποιους.

Η κάθε ηρωίδα που υποδύομαι γεννιέται από μια διαφορετική σύνθεση στοιχείων του εαυτού μου, όλες βγαίνουν από το μυαλό και την ψυχή μου.

• Προσπαθώντας να προφυλαχθώ από τη βία κάθε είδους κρατώ απόσταση, επικεντρώνομαι στα θετικά και όχι στα αρνητικά. Εκλογικεύω και αποδέχομαι ότι ο κόσμος που ζούμε είναι άδικος και σκληρός. Τι άλλο;

• Πιστεύω πως τα Μέσα Ενημέρωσης έχουν μια απίστευτη δύναμη. Διαμορφώνουν συνειδήσεις και σπέρνουν όποιο σπόρο πρέπει, ώστε να χειραγωγείται η κοινή γνώμη.

• Ο πόλεμος, όπως και κάθε ακραία συνθήκη, φέρνει στην επιφάνεια τους χαρακτήρες των ανθρώπων, την ποιότητά τους. Άλλοι γίνονται καλύτεροι κι άλλοι χειρότεροι υπό πίεση. Άλλοι αντέχουν κι άλλοι όχι.

• Μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι ένιωσα πως είναι πολύ πιθανό να έρχεται ένας “πόλεμος”. Παρότι μου είναι δύσκολο να παίρνω θέση μπροστά σε τόσο σύνθετα ζητήματα. Τι είναι αλήθεια; Τι προκαλεί το μένος; Σίγουρα όχι πάντα το αυτονόητο. Ή όχι μόνο αυτό! Πάντως, η εικόνα του στρατού σε δημόσιο χώρο μου θυμίζει άλλες εποχές..

• Νιώθω πως στην Ελλάδα – και όχι μόνο ζούμε σε καθεστώς ασταθούς δημοκρατίας. Η κρίση ξύπνησε μέσα στις κοινωνίες και πάλι όλα τα χαμηλά ένστικτα: Φόβος και ανάγκη για επιβίωση κι οπωσδήποτε κάποιος άλλος φταίει για όλα, όχι εμείς! Αλλά η ιστορία των ανθρώπων ήταν πάντοτε η ίδια. Είναι μαθηματική σχεδόν η σχέση ανάμεσα στις συνθήκες και την ανθρώπινη συμπεριφορά.

* Η Μυρτώ Αλικάκη υποδύεται μια δημοσιογράφο στο βραβευμένο πολεμικό δράμα του Γκιλιέμ Κλουά «Δέρμα στις φλόγες» που ανεβαίνει στο θέατρο Olvio σε σκηνοθεσία Ασπας Τομπούλη.