Οι παρατηρητές

Η ταινία ακολουθεί τη Μίνα, μία 28χρονη καλλιτέχνιδα, που βρίσκεται χαμένη σε ένα αχανές, αχαρτογράφητο δάσος στη δυτική Ιρλανδία. Όταν η Μίνα βρίσκει καταφύγιο, καταλήγει αιχμάλωτη μαζί με τρεις άγνωστους, τους οποίους κάθε νύχτα παρακολουθούν μυστηριώδη πλάσματα.

Η ταινία ξεκινάει με ένα υπέροχα ανατριχιαστικό τρόπο καθώς παρακολουθούμε έναν πανικόβλητο άνδρα να προσπαθεί να βρει το δρόμο του σε ένα δάσος. Όμως αόρατες (σε μας) δυνάμεις τον καταδιώκουν και τον οδηγούν στο ίδιο σημείο (no point return- 12) από όπου ξεκίνησε η απόπειρα φυγής του. Μια φράση που εκστομίζει («δεν είναι δυνατόν») πριν χαθεί οριστικά από το βλέμμα μας και ύστερα τα ζενερίκ που πέφτουν και μας οδηγούν στο μελαγχολικό βλέμμα της Μίνα.

Το σενάριο βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Α. Μ. Σάιν. Φολκλορικός τρόμος, αποπνικτική ατμόσφαιρα και κλειστοφοβική φωτογραφία είναι στοιχεία που χρησιμοποιεί εύστοχα η σκηνοθέτρια πλάι στην άψογη πλανοθεσία της προκειμένου να χτίσει ένα επιβλητικό μεταφυσικό θρίλερ.

Η σύνδεση του οικολογικού σχολίου (η εξαφάνιση του 70% των ιερών δάσων της Ιρλανδίας) με την απουσία ασφάλειας σε έναν κόσμο αποξένωσης που οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια προς το… no point return, υπηρετείται με ένα αφηγηματικό σχέδιο που παρότι δεν πρωτοτυπεί απόλυτα, έχει τα ισχυρά ατού του.

Το πρόβλημα αρχίζει από τη στιγμή που η ταινία οδεύει προς το φινάλε και την αναγκαστική λύση της. Πολλά κενά στο σενάριο δεν καλύπτονται, κάποιες ανατροπές δεν είναι αρκετά πειστικές ενώ η αποκάλυψη του μυστικού και της ταυτότητας των Παρατηρητών δεν εκπληρώνει απόλυτα τις αρχικές υψηλές προσδοκίες.