Ένα «μουσείο αφύσικης ιστορίας» από τον Γιώργο Γεροντίδη

Πώς μαθαίνουν τη φύση τα παιδιά που γεννιούνται και μεγαλώνουν στις πόλεις; Είναι γνωστά τα ανέκδοτα για μικρούς μαθητές που πιστεύουν ότι τα αυγά φυτρώνουν στα δέντρα ή ότι το γιαούρτι φυτρώνει συσκευασμένο από το χώμα…

Η σύγχρονη βιομηχανία, με στόχο, δήθεν, την εξοικείωση των μικρών παιδιών με ζώα που είναι πιθανόν ότι ποτέ δεν πρόκειται να συναντήσουν, από παπαγάλους μέχρι φάλαινες, κατασκευάζει πληθώρα ζωόμορφων παιχνιδιών, κάποτε και με ανθρωπομορφικά χαρακτηριστικά, που τα μικρά παιδιά μπορούν να χρησιμοποιήσουν όπως τους αρέσει: να τα πιάσουν, να τα ζουλήξουν, να τα σπάσουν ή να τα πατήσουν κάτω…

Φωτογραφία: Χριστίνα Παναγιωταρά

Αυτό που εκ πρώτης όψεως μοιάζει με μια παιδική σκανταλιά, είναι, αν το δει κανείς προσεκτικότερα, το πρώτο βήμα από το οποίο ξεκινά μια ολόκληρη πορεία που επιβεβαιώνει και αναπαράγει την κυριαρχία του ανθρώπου πάνω στα άλλα ζώα και στη φύση που, δυνητικά, μπορεί να φτάσει μέχρι τη μαζική εξόντωση ειδών από τον πλανήτη…

Η αποφυσικοποίηση της φύσης και των ζώων είναι μια διαδικασία που ομοιάζει σε πολλές πλευρές της με την αποανθρωποποίηση συγκεκριμένων κοινωνικών, εθνοτικών, σεξουαλικών κ.ά. μειονοτήτων, η οποία συνιστά τη βάση για την άσκηση διώξεων ή και μαζικής βίας εναντίον τους.

Με παρόμοιες σκέψεις κατά νου, ο εικαστικός Γιώργος Γεροντίδης δημιούργησε ένα «μουσείο αποφυσικοποίησης», που εγκατέστησε στο MOMus-Μουσείο Άλεξ Μυλωνά, στην έκθεση με τίτλο «A flock of fakes: ορισμοί του μη φυσικού», η οποία παρουσιάζεται εκεί σε συνεργασία με τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αιθουσών Τέχνης, ο οποίος στο πλαίσιο της Art Athina 2022 καθιέρωσε τον θεσμό του βραβείου για έναν νέο καλλιτέχνη, με έπαθλο τη διοργάνωση μίας ατομικής έκθεσής του.

Φωτογραφία: Χριστίνα Παναγιωταρά

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Γεροντίδης παρουσιάζει τρεις διαφορετικές «ζωντανές» εγκαταστάσεις που συνθέτουν την έκθεση:  «Οι τρόποι που μαθαίνουμε για τα είδη των ζώων», «Τμήμα τεχνητών πεταλούδων» και «Εργοστάσιο θαλάσσιου γυαλιού». Παίζοντας με έννοιες όπως το αρχείο, η ιστορική έρευνα ή το μουσείο, χρησιμοποιεί ταριχευμένα ζώα και βιβλία ως πρωταγωνιστές ενός υπό σχεδιασμόν εκπαιδευτικού προγράμματος, πολύχρωμες πεταλούδες –ένα κατεξοχήν pop σύμβολο– που αποτυπώνονται σε κάθε είδους υλικό, για να συγκροτήσει τη δική του πινακοθήκη, αλλά και κάθε είδους γυαλί, προκειμένου να εξετάσει την κίβδηλη επιτάχυνση της φυσικής διαδικασίας φθοράς του γυαλιού μέσα στη θάλασσα, που το μετατρέπει, για κάποιους, σε ένα είδος ημι-πολύτιμου λίθου.

Μέσα από αυτούς τους συνεχείς επαναπροσδιορισμούς εννοιών, ο Γιώργος Γεροντίδης παρουσιάζει ένα μουσείο α-φυσικής ιστορίας, προκαλώντας τον θεατή να προβληματιστεί για όλα τα μουσεία, για την τέχνη, για τη φύση, για την αλήθεια…

Την έκθεση επιμελείται ο Θοδωρής Μάρκογλου, ιστορικός της τέχνης, επιμελητής του MOMus-Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Στις 18 και 25 Μαΐου και στις 10 Ιουνίου (18.00), ο εικαστικός Δημήτρης Αμελαδιώτης παρουσιάζει μια περφόρμανς – ξενάγηση στην εγκατάσταση «Εργοστάσιο θαλάσσιου γυαλιού», ενώ ξεναγήσεις στην έκθεση πραγματοποιούνται κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 13:00.

Φωτογραφία: Χριστίνα Παναγιωταρά

Ο Γιώργος Γεροντίδης, που εκπροσωπείται από την zina athanassiadou gallery, είναι ο νικητής του βραβείου της Art Athina για νέο καλλιτέχνη, του καινούριου θεσμού που καθιέρωσε η φουάρ το 2022 και αποσκοπεί στην ενίσχυση της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Βάσει του νεοσύστατου θεσμού, δυνατότητα υποψηφιότητας για το βραβείο είχαν εικαστικοί έως 45 ετών, οι οποίοι ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα και προτείνονται από την γκαλερί που τους εκπροσωπεί, όπου έχουν πραγματοποιήσει μία τουλάχιστον ατομική έκθεση.

Για το πρώτο βραβείο, που αποτελεί πρωτοβουλία του Πανελληνίου Συνδέσμου Αιθουσών Τέχνης, η Art Athina συνεργάστηκε με το MOMus-Μουσείο Άλεξ Μυλωνά, ένα από τα πέντε Μουσεία του Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης (MOMus). Το έργο του Γιώργου Γεροντίδη χαρακτηρίστηκε θετικά από την Επιτροπή Αξιολόγησης για τη συνοχή, τη συνέπεια, την ευρύτητα των εικαστικών αναζητήσεων και των προβληματισμών του, την έντονη ερευνητική διάθεση, τον προσανατολισμό σε σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα και συνθήκες, τον πειραματισμό και την τεχνική του αρτιότητα.