Η Τέχνη είναι η ίδια η Ζωή: Η συναρπαστική διαδρομή της Όπυς Ζούνη σε μια έκθεση στην ΕΣΗΕΑ

To Διοικητικό Συμβούλιο του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ υποδέχεται με ιδιαίτερη χαρά και τιμή το έργο της Όπυς Ζούνη– για την ακρίβεια ένα μικρό σημαντικό μέρος ενός πολύ μεγάλου έργου. Η έκθεση με τίτλο «Όπυ Ζούνη: Η Τέχνη είναι η ίδια η Ζωή: Ιστορίες στο Τετράγωνο – Ανοικτά Βιβλία», σε επιμέλεια της Ιστορικού Τέχνης Νικολένας Καλαϊτζάκη – Ζούνη, θα φιλοξενηθεί στον εμβληματικό χώρο της Βιβλιοθήκης της ΕΣΗΕΑ «Δημήτρης Ι. Πουρνάρας» από τις 17 Σεπτεμβρίου έως τις 29 Οκτωβρίου 2026.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου, στις 19:30, από την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, κ. Νίκη Κεραμέως.

«Η έκθεση φωτίζει τη ζωή και την πορεία μιας γυναίκας που υπήρξε μαχήτρια», σημειώνει στον κατάλογο της έκθεσης η Πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ και του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ Μαρία Θ. Αντωνιάδου. Η δημοσιογράφος και Γραμματέας του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ Κατερίνα Χ. Λυμπεροπούλου, συμπληρώνει: «Μαχήτρια της ζωής που υπηρέτησε την τέχνη της με αφοσίωση και απαράμιλλη πειθαρχία… Η Όπυ Ζούνη είχε μιλήσει για τη ζωή και το έργο της σε ένα πλήθος συναδέλφων κυρίως του πολιτιστικού ρεπορτάζ τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό. Με πολλούς είχε αναπτύξει σχέση βαθιάς εμπιστοσύνης κι αλληλοεκτίμησης».

«Η σειρά έργων της κορυφαίας Ελληνίδας εικαστικού, πρωτοπόρου της γεωμετρικής αφαιρετικής τέχνης στην Ελλάδα και το εξωτερικό, Όπυς Ζούνη, με τίτλο: «Η Τέχνη είναι η ίδια η Ζωή: Ιστορίες στο Τετράγωνο – Ανοικτά βιβλία» αποτελεί έναν κομβικό σταθμό μορφολογικής και εννοιολογικής ωριμότητας στη μακρά καλλιτεχνική πορεία της δημιουργού που εντάσσεται οργανικά στην ευρύτερη πρακτική των «δημιουργικών διαλειμμάτων». Η συγκεκριμένη μεθοδολογική προσέγγιση, η οποία εκκινεί ιστορικά ήδη από το 1966, δεν συνιστά για την εικαστικό μια απλή παύση από την κύρια παραγωγή της, αλλά μια περιοδική, συστηματική και απόλυτα συνειδητή επιστροφή στη φόρμα του assemblage (συναρμολογήματος). Μέσα από αυτή τη διαρκή χρονική επαναφορά, το έργο επαναδιαπραγματεύεται την σχέση του με την κληρονομιά του ευρωπαϊκού Μοντερνισμού, μετατρέποντας το φαινομενικό «διάλειμμα» σε ένα αυτόνομο και ανατρεπτικό πεδίο έρευνας, πειραματισμού και θεωρητικής αναζήτησης».

Η έκθεση περιλαμβάνει 19 έργα και προσωπικά αντικείμενα της εικαστικού, καθώς και 7 ελληνικά επιστημονικά βιβλία (κυκλοφορίας από το 2009 έως το 2025) των εκδόσεων Παπασωτηρίου, Επίκεντρο, Ροπή, Καπόν και Ι. Σιδέρη, τα οποία φέρουν στο εξώφυλλό τους έργα της Όπυς Ζούνη.

Συγγραφείς των εκδόσεων αυτών είναι οι: Γιώργος Κ. Γκαντζιάς, Πέτρος Ζούνης, Άρης Μαυρομμάτης, Νώντας Τσίγκας, Μαριάννα Ψύλλα, Άρτεμις Αργύρη, Αύρα Βαζαίου, Μαριάννα Κοντολάτου, Αθηνά Σιμάτου και Βάσια Τσώτσου. Περιλαμβάνει ακόμη 18 επιστολές από το προσωπικό της αρχείο, τον τιμητικό τίτλο της Ακαδημίας Αθηνών της 28ης Δεκεμβρίου 2006, την πρόσφατη σειρά γραμματοσήμων «Τα ΕΛΤΑ τιμούν τα Μουσεία Σύγχρονης Τέχνης» (Μάϊος 2026), στην οποία συμπεριλαμβάνεται γραμματόσημο με έργο της εικαστικού, καθώς επίσης και τα δύο τελευταία δημοσιευμένα κείμενά της (Σεπτέμβριος 2008). Επιπροσθέτως, θα προβάλλεται το βίντεο «Όπυ Ζούνη: Λογαριάζοντας την ύλη και το χρώμα ενός ήχου» (2023) της Εύας Στεφανή, της Βίβιαν Παπαγεωργίου και του Σίλα Μιχάλακα (Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών).

Από τα αντικείμενα της προσωπικής της συλλογής ξεχωρίζουν: το έργο της Λίλας Παπούλα που συνοδεύεται από το κείμενο της Όπυς Ζούνη με τίτλο «Ένα έργο ποιητικό» (Σεπτέμβριος 2008), καθώς και το έργο του Cesar (κατά κόσμον César Baldaccini, 1921-1998) προς την Όπυ Ζούνη (1978). Ο κατάλογος της έκθεσης περιλαμβάνει κείμενα της Μαρίας Θ. Αντωνιάδου, της Κατερίνας Χ. Λυμπεροπούλου, της Νικολένας Καλαϊτζάκη – Ζούνη, καθώς και αποσπάσματα κειμένων εκλεκτών φίλων και συνεργατών της εικαστικού: του Bernard Fauchille, του Γιάννη Μπόλη, της Ευγενίας Αλεξάκη, του Παντελή Τσάτση, του Ευάγγελου Παπούλια, της Κατερίνας Κοσκινά, του Δημήτρη Παυλόπουλου και του Τάκη Μαυρωτά.

[relart 1]

Η Όπυ Ζούνη, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο «Διεθνές Συνέδριο Symmetry 2000» στη Στοκχόλμη (16 Σεπτεμβρίου 2000), κλείνοντας την εισήγησή της ανέφερε χαρακτηριστικά: «Δεν μπορείς να πορεύεσαι ανεξάρτητα από όσα συμβαίνουν γύρω σου. Τελικά τον αγώνα τον κάνεις με τον ίδιο σου τον εαυτό για μια καθημερινή βελτίωση. Παλεύεις για ένα γόνιμο, ερευνητικό, γνήσιο και ζωντανό έργο. Η Τέχνη είναι η ίδια η ζωή».