Σύγχρονη τέχνη και βιομηχανική κληρονομιά: Watergas Project στο Μουσείο Φωταερίου

Μια νέα εικαστική παραγωγή, η ομαδική έκθεση «Watergas Project», που παρουσιάζει το Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου της Τεχνόπολης του Δήμου Αθηναίων, επιδιώκει να φέρει τη σύγχρονη τέχνη σε διάλογο με τον βιομηχανικό χώρο και την ιστορία του.

Από τις 16 έως τις 29 Οκτωβρίου 2026, παρουσιάζονται στο κτίριο του Νέου Υδαταερίου, 13 εικαστικές προτάσεις καλλιτεχνών ηλικίας από 18 έως 35 ετών, αναδεικνύοντας συνδέσεις ανάμεσα στη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία, τη βιομηχανική ιστορία και τα ίχνη της παραγωγικής δραστηριότητας που παραμένουν αναλλοίωτα στον χρόνο. Τα έργα επιλέχθηκαν μετά από ανοιχτό κάλεσμα και εισάγουν διαφορετικές καλλιτεχνικές οπτικές στο μουσειακό περιβάλλον, προσεγγίζοντας τον χώρο και την ιστορία του μέσα από σύγχρονες εικαστικές αναζητήσεις.

Άννι Ξενοδοχίδη- Διαστρωμάτωση

Στο επίκεντρο της έκθεσης βρίσκεται το Νέο Υδαταέριο, το νεότερο κτίριο του εργοστασιακού συγκροτήματος, το οποίο διατηρεί σχεδόν ακέραιο τον αυθεντικό βιομηχανικό του εξοπλισμό. Τα έργα δεν τοποθετούνται σε έναν ουδέτερο εκθεσιακό χώρο, αλλά εντάσσονται σε ένα αυθεντικό βιομηχανικό περιβάλλον μοναδικής αισθητικής, με έντονη υλικότητα και ιστορικό φορτίο. Video art, installations, γλυπτικά και ζωγραφικά έργα συνδιαλέγονται με τα μηχανήματα και την αρχιτεκτονική του κτιρίου, δημιουργώντας ένα πολυεπίπεδο περιβάλλον όπου το παρελθόν και το παρόν γίνονται ένα.

Το νερό και το κάρβουνο, βασικές πρώτες ύλες για την παραγωγή του υδαταερίου, επανέρχονται μέσα από τα έργα ως υλικά και συμβολικά στοιχεία, ανοίγοντας χώρο για νέες συνδέσεις και αφηγήσεις. Η άμορφη πρώτη ύλη του φωταερίου συναντά την πολυπλοκότητα των μηχανών, ενώ τα έργα δίνουν νέα σημασία στα υλικά και τα αντικείμενα της παραγωγικής διαδικασίας, μέσα από διαφορετικές οπτικές και ερμηνείες.

Φωτογραφία: VangelisPatsialos – Technopolis City of Athens

Κεντρική θέση στην έκθεση κατέχουν οι άνθρωποι, είτε ως δημιουργοί είτε ως επισκέπτες. «Ταξιδεύουν» στον χρόνο και συναντούν τους εργάτες του εργοστασίου, αυτούς που χειρίζονταν τις μηχανές και συμμετείχαν στην παραγωγική διαδικασία. Η ανθρώπινη παρουσία λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην ύλη, τη μηχανή και την καλλιτεχνική δημιουργία, αναδεικνύοντας τις ανθρώπινες εμπειρίες που συνδέονται με την ιστορία του εργοστασίου. Έτσι, το Νέο Υδαταέριο μετατρέπεται σε ένα πεδίο ανοιχτού διαλόγου, όπου η βιομηχανική μνήμη συναντά τη σύγχρονη τέχνη και το παρελθόν αποκτά νέες δυνατότητες ανάγνωσης.

Το Watergas Project δεν είναι απλά μία ακόμη εικαστική έκθεση, επισημαίνουν οι διοργανωτές της. Αυτό που την ξεχωρίζει είναι οι δύο παράλληλοι άξονες στους οποίους κινείται, συνδέοντας την τέχνη με τη βιομηχανία, το παρόν με το παρελθόν και τη δημιουργία με την εργασία, βάζοντας στο κέντρο τον θεατή και προσφέροντάς του μια ολοκληρωμένη βιωματική εμπειρία.

Έκτορας Βασιλείου – Βιομηχανική Πύλη

Στην έκθεση παίρνουν μέρος με τα έργα τους οι: Έκτορας Βασιλείου (Βιομηχανική Πύλη, Γλυπτική), Θεανώ Γιαννέζη (Υδατομνήμη (Water Memory), Installation), Κατερίνα Γιαννοπούλου (LIQUID ARCHIVE, Installation – Video Art), Ηλιάννα-Ευσταθία Διώτη (ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΣΑ ΑΠΟΥΣΙΑ, Installation – Ζωγραφική), Λήδα Ζαχαροπούλου (Ascension , Installation), Δανάη Νικολαϊδη (Liquid Memories, Γλυπτική), Άννι Ξενοδοχίδη (ΔΙΑΣΤΡΩΜΑΤΩΣΗ, Installation), Σοφία Ξουλίδου (το Μετά, Ζωγραφική), Γεωργία-Μαρία Παπουτσή (Υλικό Τοπίο – Άυλες Μνήμες, Video Art), Ανδρέας Πλεμμένος (Νερό και Καρβούνο στη Νοηματική Γλώσσα, Video Art), Ζαχαρίας Σιάγκας (Tube- , Installation), Βασιλεία Σωφρονίδου (Anapneo No2, Video Art), Ίριδα Φλώρου (μετα-Φάσεις, Installation)