Will and Nature: Ζωγραφική έκθεση του Αδριανού Σωτήρη στην γκαλερί Contemporary Athens

Τη δημιουργική σχέση ανάμεσα στη βούληση και τη φύση διερευνά ο ζωγράφος Αδριανός Σωτήρης με τον νέο κύκλο δουλειάς του, που παρουσιάζεται στο πλαίσιο της όγδοης ατομικής του έκθεσης, με τίτλο «Will and Nature» (-After Schopenhaouer-), η οποία εγκαινιάζεται στην γκαλερί Contemporary Athens στις 15 Οκτωβρίου 2026 (19:00).

Positions, Milk and Wine. 100X80 εκ. 2024

Την επιμέλεια της έκθεσης έχει η ιστορικός τέχνης, μέλος της AICA Λουίζα Καραπιδάκη. Μια εντυπωσιακά, υπερρεαλιστική δουλειά, γεμάτη συμβολισμούς, με την οποία ο ζωγράφος μεταφέρει τις ανησυχίες του για τα ανθρώπινα ένστικτα, για τη σχέση μας με την τροφή, τη φύση και την τεχνολογία, με την ανθρώπινη σάρκα σε έναν διαρκή μετασχηματισμό, υπό το φως της σκέψης του Άρθουρ Σοπενάουερ, του οποίου η φιλοσοφία τον έχει επηρεάσει βαθιά. Κάθε έργο ανοίγει παράθυρα στις σκέψεις και στους ορίζοντες του θεατή του.

«Θέλω να θίξω τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση και τα ζώα. Την εποπτική ικανότητα που έχει ο άνθρωπος ο οποίος μπορεί να βγαίνει έξω από τα πράγματα και να παρατηρεί τον εαυτό του μέσα στη φύση. Είναι κάτι που πρέπει να κάνει συχνότερα. Να τονίσω επίσης τον μετασχηματισμό της εικόνας και την παρατήρηση του συνόλου… Να θέσω ακόμα το τί τρώμε… Από που έρχεται και που καταλήγει… Ότι το ένα ον τρώει το άλλο…», σημειώνει σε μερικές σκέψεις του κατά τη διάρκεια δημιουργίας των έργων ο Αδριανός. Ο ζωγράφος αντιπαραθέτει τη βούληση του ανθρώπου, που συχνά εκμεταλλεύεται το περιβάλλον, με τη βούληση ή την ισορροπία της φύσης.

My Covid-19 100X62cm 2020

«Η ζωγραφική του Αδριανού αναπτύσσεται σε μια οριακή περιοχή όπου το πραγματικό συναντά το φαντασιακό και η υλική υπόσταση των πραγμάτων μετασχηματίζεται σε φορέα μιας βαθύτερης, αθέατης πραγματικότητας. Με εξαιρετική τεχνική ακρίβεια και ρεαλιστική προσήλωση στη λεπτομέρεια, ο καλλιτέχνης συνθέτει ετερογενή εικονογραφικά στοιχεία και τα μεταφέρει σε κόσμους υπερρεαλιστικούς, αμφίσημους και βαθιά συμβολικούς. Η εικόνα δεν αποτελεί πλέον αναπαράσταση του ορατού, αλλά πέρασμα προς εκείνο που κρύβεται πίσω από αυτό: τη μνήμη, το όνειρο, το υποσυνείδητο και την αθέατη δύναμη που κινεί την ύπαρξη. Στο επίκεντρο αυτής της ζωγραφικής βρίσκεται το ανθρώπινο σώμα. Όχι ως ολοκληρωμένη και αυτάρκης μορφή, αλλά ως θραύσμα, ως σάρκα και οστό, ως εύθραυστη υλικότητα που αποσπάται από την οργανική της ενότητα και επανασυνδέεται με αντικείμενα, αρχιτεκτονικές, φυτικές μορφές και στοιχεία της φύσης. Το σώμα αποσυντίθεται και ανασυντίθεται, μετατρέπεται σε πεδίο όπου η υλικότητα συναντά τη μνήμη, η επιθυμία τη φθορά και η παρουσία την απουσία…

Σταύρωση. 240Χ150εκ. 2026

Όλα στις συνθέσεις του Αδριανού βρίσκονται σε κατάσταση μετάβασης. Οι μορφές μεταβάλλονται, η κανονικότητα διαλύεται, τα αντικείμενα αποσπώνται από το αρχικό τους περιβάλλον και αποκτούν νέες σχέσεις. Η εικόνα μοιάζει να βρίσκεται διαρκώς σε κίνηση, σαν να υπακούει σε έναν βαθύτερο κύκλο γένεσης και μεταμόρφωσης. Από τη γέννηση στη βούληση, από τη βούληση στη θυσία, από τη θυσία στην καταστροφή, από τη φωτιά στην κάθαρση και, ενδεχομένως, από την καταστροφή στην αναγέννηση. Το σώμα φθείρεται, αλλά η βούληση επιμένει. Η αρχιτεκτονική καταρρέει, αλλά η ανάγκη για δημιουργία επανέρχεται. Η φύση τραυματίζεται, αλλά εξακολουθεί να αναδύεται μέσα από τα ίχνη του πολιτισμού. Έτσι, η ζωγραφική του Αδριανού δεν αφηγείται έναν κόσμο στατικό και ολοκληρωμένο. Αποκαλύπτει έναν κόσμο σε διαρκή γένεση, όπου κάθε μορφή φέρει μέσα της το ίχνος της διάλυσής της και κάθε τέλος τη δυνατότητα μιας νέας αρχής.

Στην καρδιά αυτού του έργου βρίσκεται τελικά η ίδια η αντίφαση της ύπαρξης: η ανάγκη να υπάρξουμε, να δημιουργήσουμε και να αφήσουμε το αποτύπωμά μας στον κόσμο, ενώ ταυτόχρονα γνωρίζουμε ότι κάθε μορφή είναι προσωρινή. Η ζωγραφική γίνεται έτσι ένας χώρος όπου η ύλη αποκτά μνήμη, το σώμα γίνεται φορέας βούλησης, το τοπίο μετατρέπεται σε ψυχικό τόπο και η καταστροφή δεν σηματοδοτεί αποκλειστικά το τέλος, αλλά και την πιθανότητα μιας νέας μεταμόρφωσης».