Καλάβρυτα 1943

Η Καρολάιν Μάρτιν, δικηγόρος και εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης εναντίον της ελληνικής αξίωσης για πολεμικές αποζημιώσεις για την περίοδο της ναζιστικής κατοχής, επισκέπτεται την Ελλάδα και συναντά τον Νικόλα Ανδρέου, έναν από τους τελευταίους εν ζωή επιζήσαντες της Σφαγής των Καλαβρύτων του 1943. Όσο ο Νικόλας εξιστορεί τα γεγονότα του παρελθόντος, οι δυο τους θα αντιπαρατεθούν με τις προσωπικές τους προκαταλήψεις και πεποιθήσεις σε μια επίπονη αναμέτρηση που θα τους φέρει πιο κοντά.

Η ύπαρξη ή μη του «καλού ναζί» που υποτίθεται ότι έσωσε τα γυναικόπαιδα από βέβαιο θάνατο άναψε τις φωτιές γύρω από τις σκοπιμότητες της ταινίας, πριν καν βγει στις αίθουσες. Η υποψία ότι η χρησιμοποίηση και ανάδειξη ενός μυθικού όπως έχει αποδειχτεί προσώπου σαν τον «καλό αυστριακό» σε κομβικό ρόλο για την ιστορία του φιλμ, ήταν αρκετή για να ξεκινήσει μια σειρά αντιδράσεων που ίσως οδηγήσουν τους συντελεστές του φιλμ σε δικαστική αντιπαράθεση με μερίδα πολιτών των Καλαβρύτων. Επί της καλλιτεχνικής ουσίας η ταινία δεν είναι ούτε κάτι ξεχωριστό αλλά ούτε και κάτι ασήμαντο. Είναι μια ευπρεπής και ακριβή παραγωγή, φτιαγμένη με επαγγελματισμό και αφηγηματική συνέπεια που παρουσιάζει χωρίς (ιδιαίτερες εκπλήξεις ή πρωτοτυπίες είναι η αλήθεια) τη σύγκρουση δύο κόσμων σε πολλαπλά επίπεδα και παρακολουθείται με άνεση ενώ στις συναισθηματικά φορτισμένες σκηνές της εκτέλεσης η συγκίνηση κυριαρχεί. Η συνύπαρξη των λαών όπως φαίνεται στην προτελευταία σεκάνς του φιλμ, με τη συνάντηση της Μάρτιν και του Ανδρέου δεν αφορά μόνο στην αλληλοκατανόηση των διαφορετικών στοιχείων αλλά κυρίως στην αναγνώριση των φριχτών εγκλημάτων και αποκατάσταση της αδικίας. Όλα τα άλλα είναι άνευ λόγου και ουσίας. Ο Μαξ Φον Σίντοφ στον τελευταίο ρόλο της καριέρας του υποδύεται τον έλληνα  Νικόλα Ανδρέου, έναν από τους τελευταίους εν ζωή επιζήσαντες της Σφαγής των Καλαβρύτων, άλλο ένα πρόσωπο μυθοπλασίας της ταινίας.