Η έπαυλη με τα μυστικά

Υπόθεση

Μετά από χρόνια απουσίας και με αφορμή την ξαφνική ασθένεια του πατέρα της, η Εουχένια επιστρέφει στη «Γαλήνη», την έπαυλη της οικογένειας της κοντά στο Μπουένος Άιρες, όπου επανενώνεται με τη μητέρα και την αδελφή της. Οι τρεις γυναίκες αναγκάζονται να έρθουν αντιμέτωπες με τις πληγές και τα σκοτεινά μυστικά του κοινού τους παρελθόντος στη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας.

Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας

Το σύγχρονο σινεμά της Αργεντινής συνηθίζει στο να ανακατεύει οικογενειακά μελοδράματα με πολιτικά υπόβαθρο. Στα βασικά γεγονότα της ταινίας «Η έπαυλη με τα μυστικά» τρεις γυναίκες, η σκληρή και αυταρχική μάνα (που δεν σταματά στιγμή να λέει ότι πάνω από όλα μετράει η οικογένεια) με τις δύο κόρες που έχουν μια περίεργη φυσική ομοιότητα,  είναι τα πρόσωπα-σύμβολα μιας οικογενειακής τραγωδίας η οποία ξεδιπλώνεται σε πολλά επίπεδα. Από τους καθημερινούς τσακωμούς της μάνας με την κόρη που λατρεύει τον πατέρα της, μέχρι τις ερωτικές δοκιμασίες (η μικρή κόρη έχει ερωτική σχέση με τον άντρα της αδελφής της η οποία επίσης διατηρεί εξωσυζυγική σχέση με ένα συνεργάτη του πατέρα τους) και το λυτρωτικό φινάλε, η ιστορία είναι διανθισμένη με μερικά δυνατά επεισόδια που σε καθηλώνουν ποικιλοτρόπως.

Οι εξαιρετικές ερμηνείες και των τριών γυναικών σηκώνουν στους ώμους τους ένα σενάριο που παρά τις τρύπες του έχει ισχυρό μεταφορικό πολιτικό σχόλιο, ενώ ειδική μνεία αξίζει η προσοχή στην λεπτομέρεια και τα ανεπαίσθητα σκιτσαρίσματα του χαρακτήρα της κάθε ηρωίδας χωριστά. Το μοναδικό πρόβλημα με την ταινία είναι η προσπάθεια να διατηρηθεί με κάθε μέσο (οι τρύπες που λέγαμε παραπάνω) η ένταση και η συγκίνηση. Δεν ήταν ανάγκη αφού οι βασικοί πόλοι της ιστορίας ήταν σοφά μοιρασμένοι στις τέσσερις γωνίες ενός τερέν ψυχολογικής αγωνίας, πολιτικής σκέψης, χαλαρών – αλλά εξαίρετα δοσμένων- ερωτικών δεσμών και υπαρξιακής δικαίωσης. Το φινάλε αναπόφευκτα διχάζει αφού εκτός της ρεαλιστικής ή μη απόδοσης του, γεννά αμέτρητα ερωτήματα σε σχέση με τον χαρακτήρα και κυρίως τη μοίρα της μάνας.