Βερολίνο, αντίο

Ενώ η μητέρα του βρίσκεται σε κλινική αποτοξίνωσης και ο πατέρας του είναι σε «επαγγελματικό» ταξίδι με τη γραμματέα του, ο 14χρονος Μάικ περνά μόνος και γεμάτος βαρεμάρα το καλοκαίρι του στη βίλα των γονιών του. Μέχρι που μια μέρα μπαίνει στη ζωή του ο Τσικ, συμμαθητής του με ρωσική καταγωγή, και αποφασίζουν να το σκάσουν με ένα κλεμμένο Λάντα με προορισμό το…άγνωστο!

Βασισμένο στο μπεστ σέλερ του Βόλφγκανγκ Χέρντορφ «Tschick» (περισσότεροι από 2,5 εκατομμύρια αναγνώστες στη Γερμανία ενώ, έχει κυκλοφορήσει σε πάνω από 25 χώρες και στην Ελλάδα εκδίδεται από τις Εκδόσεις Κριτική) το νέο φιλμ του Φατίχ Ακίν είναι ένα εφηβικό road-movie, χτισμένο με πάθος, φρεσκάδα και απλότητα. Το μεγάλο ατού της ταινίας είναι οι δύο πειστικότατοι πιτσιρικάδες – τίποτα πιο δύσκολο για ένα σκηνοθέτη από το να δώσει τα κατάλληλα εφόδια σε πιτσιρίκια ηθοποιούς για να χτίσουν αποτελεσματικά τους ρόλους τους- και το δέσιμο τους. Στη φυγή των δύο αγοριών, που γίνεται φυσικά ένα όχημα προς την ελευθερία με επαναστατικούς όρους, διακρίνει κανείς όλη την αθωότητα και την τρυφερότητα των 14 χρόνων τους. Λίγο σκαμπρόζικο, αρκετά αφελές και με περίσσευμα αισιοδοξίας και τόλμης, το οδοιπορικό των δύο φίλων είναι σαφέστατα μια πορεία προς την επώδυνη ενηλικίωση, ένας ύμνος στην αληθινή φιλία αλλά μαζί και ένα θεσπέσιο μάθημα ζωής που θα τους ακολουθεί πλέον για πάντα σε ότι κάνουν, σε όσα χρόνια κι αν περάσουν. Αυτή η ξεχωριστή απεικόνιση ρομαντισμού που κρύβει ο Ακίν στα καλοφροντισμένα κάδρα του (υπάρχει και το καίριο στιγμιότυπο του ερωτευμένου Μάικ για το άγνωστο άστεγο κορίτσι που συναντούν στο δρόμο τους) είναι ένα από τα διαχρονικά ισχυρά αφηγηματικά του όπλα. Ακόμη κι όταν η μελαγχολία πάει να βαρύνει κάπως το κλίμα, καταφέρνει ο αθεόφοβος με μια απότομη κίνηση να ξεφύγει από προβλέψιμες ή μελό καταστάσεις και να οδηγήσει την ταινία του σε άλλα μονοπάτια.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης