La La Land

Η εκκολαπτόμενη ηθοποιός Μία φτάνει με όνειρα καριέρας στο L.A., ενώ ο Σεμπάστιαν είναι πιανίστας της τζαζ που ονειρεύεται να ανοίξει το δικό του κλαμπ στην Πόλη των Αγγέλων («η τζαζ πεθαίνει κι εγώ σκοπεύω να τη σώσω» λέει κάποια στιγμή στη Μία). Οι τυχαίες συναντήσεις τους πυκνώνουν όλο και περισσότερο όσο ψάχνουν τη τύχη τους στο σχεδόν μόνιμα νυχτερινό L.A. και φυσικά ερωτεύονται.

Οι 7 υποψηφιότητες στις Χρυσές Σφαίρες έρχονται να προστεθούν στη θριαμβευτική εμφάνιση της ταινίας στο πρόσφατο φεστιβάλ Βενετίας (όπου κέρδισε το βραβείο ερμηνείας η Emma Stone) και να ανοίξουν την όρεξη για ακόμα περισσότερα –βλέπε Όσκαρ. Δικαίως αφού το μιούζικαλ του Damien Chazelle είναι η αποθέωση του θεάματος (σύμφωνα με τα μέτρα του παλιού Χόλιγουντ), του αυτοσχεδιασμού (σύμφωνα με τις αρχές της τζαζ) και του μεγάλου έρωτα, στον οποίο δίνουν μορφή οι δοκιμασμένοι άλλες 2 φορές στη μεγάλη οθόνη – «Crazy, stupid, love» και «Διώκτες του εγκλήματος»- εξαίρετοι πρωταγωνιστές! Ο δημιουργός του περσινού αριστουργήματος(«Χωρίς μέτρο» συνεχίζει στο ίδιο τέμπο, φτιάχνοντας εικόνες σπάνιας κινηματογραφικής ομορφιάς.

Η αξία όμως της ταινίας δεν εξαντλείται στις λιτές πλην εμπνευσμένες χορογραφίες ή τα μουσικά κομμάτια του σάουντρακ που ερμηνεύουν οι ίδιοι οι ηθοποιοί. Το «La La Land» είναι ένας φόρος τιμής στο Λος Άντζελες, το κλασικό μιούζικαλ (η αύρα του Φρεντ Αστέρ και της Τζίντζερ Ρότζερς υπάρχει πίσω από κάθε χορευτική σεκάνς), το μυθικό Χόλιγουντ (αμέτρητες οι αναφορές σε ταινίες όπως η «Καζαμπλάνκα» ή το «Επαναστάτης χωρίς αιτία» κ.α. με τον Damien Chazelle να ενσωματώνει εύστοχα κομμάτια από τα φιλμ αυτά στο σενάριο του) ενώ το μελαγχολικό επιμύθιο της θα ραγίσει τις καρδιές των ρομαντικών σινεφίλ. Ακόμη και η σκιαγράφηση του αμερικανικού όνειρου, παρά την παραπλανητική ευόδωση του με τα συστατικά της επιτυχίας στη ζωή των ηρώων, δεν γίνεται δίχως κόστος ή σκιές.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης