67ο ΦΚΘ: μετά το «Μaestro» ο Παπακαλιάτης επιστρέφει στο σινεμά

Τον προσεχή Δεκέμβριο, ο τελευταίος κύκλος του «Μaestro» κάνει πρεμιέρα στην πλατφόρμα του Netflix με έξι επεισόδια – ταινίες (διάρκειας 70 έως και 90 λεπτών). Αυτό αποκάλυψε ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης στο κοινό του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, που κατέκλεισε το μεσημέρι την αίθουσα «Παύλος Ζάννας» στο Ολύμπιον για να παρακολουθήσει τη συζήτηση με τον καλλιτεχνικό διευθυντή της διοργάνωσης, Ορέστη Ανδρεαδάκη.

Ως φετινός ambassador του φεστιβαλικού προγράμματος «Αγορά», ο διακεκριμένος ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, σε ένα μεταίχμιο ανάμεσα στην τηλεοπτική παραγωγή της διεθνούς κινηματογραφικής κλίμακας που του εξασφαλίζει η πλατφόρμα του Netflix και την επικείμενη επιστροφή που δρομολογεί στις σκοτεινές αίθουσες. «Θέλω να γράψω και να σκηνοθετήσω την τρίτη μου ταινία», δήλωσε, διευκρινίζοντας (μετά από σχετική ερώτηση του monopoli.gr) πως θα είναι μια ταινία, η οποία δεν αποκλείεται να αξιοποιεί το διεθνές portfolio συμπαραγωγών, που άνοιξε γι’ αυτόν μετά το «Maestro».

Ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης συνομιλώντας με τον καλλιτεχνικό διευθυντή της διοργάνωσης, Ορέστη Ανδρεαδάκη.

Προβάλλοντας μερικά αποκλειστικά πλάνα από το νέο κύκλο της σειράς, ο οποίος τιτλοφορείται «Η εποχή των τεράτων» – σχολιάζοντας την παγκόσμια πολιτική συνθήκη – όπου «το παλιό πεθαίνει, αλλά το καινούργιο δεν έχει ακόμα γεννηθεί», ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης αποκάλυψε πως η σειρά τελειώνει «όπως πρέπει, με ένα γλυκόπικρο φινάλε» εντάσσοντας πολλούς νέους χαρακτήρες και με γυρίσματα που έγιναν εκτός από την Ελλάδα (Παξοί, Κέρκυρα, Αθήνα) και στη Βουδαπέστη. Η προβολή των έξι επεισοδίων θα γίνει αποκλειστικά στο Netflix για το 2026 – καθώς η πλατφόρμα έχει μπει πιο δυναμικά στην συμπαραγωγή της σειράς – και αργότερα, στις αρχές του 2027, θα προβληθεί και από τη συχνότητα του Mega.

Μετά από πέντε χρόνια ενασχόλησης, φτάνοντας πια στο τέλος της διαδρομής του «Maestro», πρωταγωνιστής και δημιουργός της ομολογεί πως δεν έχει εργαστεί ποτέ πιο σκληρά για τη δημιουργία ενός project. «Έχω κοπιάσει περισσότερο από ο,τιδήποτε άλλο και έχω χτυπήσει τις περισσότερες πόρτες για υποστήριξη από ποτέ άλλοτε» τονίζει, υπενθυμίζοντας την αρχή της περιπέτειας του: ένα 9λεπτο sample στο Φεστιβάλ των Καννών που κίνησε το ενδιαφέρον των ανθρώπων του Netflix, για να μπει δοκιμαστικά ως συμπαραγωγός στον πρώτο  κύκλο της σειράς.

Με την πρωταγωνίστρια του “Maestro”, Μαρία Καβογιάννη.

Η επιμονή του Χριστόφορου Παπαλιάτη τον συνόδευε από τα πρώτα του χρόνια ως σεναριογράφου – παραδέχεται πως επί δύο χρόνια ζητούσε να γίνει δεκτό το πρώτο του σενάριο στο Mega. Και αναγνωρίζει πως είναι το μοναδικό εργαλείο (εκτός από την σκληρή προσπάθεια) για ένα νέο δημιουργό να επικοινωνήσει το έργο του. «Δεν υπάρχει κλειδί για να πείσεις, για να σε πιστέψουν. Ίσως ακουστεί κλισέ αυτό που θα πω, αλλά όσο πιο πολύ αγαπάς αυτό που κάνεις θα μηχανευτείς τρόπους για να το επικοινωνήσεις. Πιστεύω πως ένα καλό σενάριο δεν έχει σύνορα – χωρίς να αγνοώ τους παράγοντες τύχης και συγκυριών. Εξακολουθεί να είναι πολύ δύσκολος ο δρόμος που πρέπει να περπατήσεις αν θέλεις να λες ιστορίες, να τις πουλάς σε παραγωγούς και στο κοινό και να είναι ιστορίες ικανές για να σταθούν ανάμεσα σε χιλιάδες άλλες αφηγήσεις σε όλον τον κόσμο», τονίζει. «Προσωπικά χτυπούσα πόρτες, ζητώντας στήριξη μέχρι και την προηγούμενη εβδομάδα!», παραδέχεται, χωρίς συστολή.

Εξακολουθεί να είναι πολύ δύσκολος ο δρόμος που πρέπει να περπατήσεις αν θέλεις να λες ιστορίες και να είναι ιστορίες ικανές για να σταθούν ανάμεσα σε χιλιάδες άλλες αφηγήσεις σε όλον τον κόσμο. Προσωπικά χτυπούσα πόρτες μέχρι και την προηγούμενη εβδομάδα!

Εξακολουθεί να τροφοδοτείται σεναριακά από ανθρωποκεντρικές ιστορίες, θέματα που προκύπτουν από τις ερωτικές και οικογενειακές σχέσεις. Μεγαλώνοντας, επιδίωξε οι σειρές και οι ταινίες του «να αφηγούνται ιστορίες που κινητοποιούν, που προκαλούν εκτός από το συναίσθημα και την σκέψη». Γι’ αυτό και η γύρω πραγματικότητα παραμένει μια αστείρευτη δεξαμενή για τα σενάριά του, πράγμα που επαλήθευσε με τον πιο γλαφυρό τρόπο στην δεύτερη ταινία του «Ένας άλλος κόσμος», η οποία και βγήκε στις αίθουσες μεσούσης της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Είναι μια πρακτική που δεν θέλει να εγκαταλείψει –απεναντίας, θέλει να ακούει την εποχή του.

Πέρασαν περί τα 30 χρόνια από την πρώτη σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη στο Mega: ήταν μόλις 23 ετών, με άγνοια κινδύνου, αλλά και μπόλικη τύχη να ξεκινήσει σε μια «πολύ πιο εύκολη εποχή, όπου δίνονταν περισσότερες ευκαιρίες». Έκτοτε, έχει αλλάξει ως άνθρωπος, ως επαγγελματίας – «δεν θα μπορούσα να είμαι ο ίδιος», ξεκαθαρίζει. Συνεργάστηκε με οσκαρικούς ηθοποιούς (Τζέι Κέι Σίμονς), ταξίδεψε σε διεθνή φεστιβάλ, βγήκε στην παγκόσμια αγορά. Εκείνο που φαίνεται να παραμένει αναλλοίωτο σε αυτόν είναι η διάθεση ενθουσιασμού που τον οδηγεί «και δεν θέλω να την χάσω». Αυτόν τον καιρό, καθώς οδηγείται και στο τέλος του «Maestro», εξηγεί πως μπαίνει σε μια νέα δημιουργική φάση δηλώνοντας πως «έχω όρεξη να κάνω διαφορετικά πράγματα, τα οποία και ήδη έχω αρχίσει να οργανώνω».
Το βέβαιο είναι πως ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης μιλάει για την δουλειά του ως ένα μεγάλο κομμάτι της ύπαρξης του. «Δεν είναι δουλειά, είναι τρόπος ζωής», λέει χαρακτηριστικά. «Είναι κάτι οργανικό, ψυχικό, πυρηνικό και ό,τι κι αν έχει γεννήσει, καλό ή καλό, αποτελεί ένα πολύ μεγάλο κομμάτι από το παζλ της ζωής μου».

Στην κατάμεστη αίθουσα «Παύλος Ζάννας» στο Ολύμπιον.