Ο Πλανήτης των Πιθήκων: Η Αυγή

Σύμφωνα με την υπόθεση της ταινίας «Ο πλανήτης των πιθήκων: Η αυγή» ένας συνεχώς αυξανόμενος πληθυσμός γενετικά εξελιγμένων πιθήκων, με επικεφαλής τον περιβόητο Σίζαρ, απειλείται από μια ομάδα ανθρώπων, οι οποίοι κατάφεραν να επιζήσουν από έναν θανατηφόρο ιό, μια δεκαετία πριν. Παρότι αρχικά τα δυο στρατόπεδα δείχνουν διατεθειμένα να συνυπάρξουν σε συνθήκες ειρήνης, στην πορεία αναγκάζονται να συγκρουστούν αμετάκλητα, προκειμένου να αναδειχθεί ο απόλυτος κυρίαρχος του πλανήτη Γη. Στο επίκεντρο βρίσκεται το θέμα ενέργεια και ηλεκτρική παροχή. Οι άνθρωποι χρειάζονται τον ηλεκτρισμό, αλλά για να βρουν την απαιτούμενη ενέργεια, πρέπει να περάσουν από τη Γη των πιθήκων. Από την πλευρά τους, οι πίθηκοι είναι διχασμένοι σε δυνάμεις φιλειρηνικές και σε δυνάμεις φιλοπόλεμες.

Ακολουθώντας τη νέα μόδα, που αποφεύγει τους διάφορους σοβινισμούς, είτε πρόκειται για έθνη και θρησκείες, είτε για το ανθρώπινο είδος, η ταινία δεν παρουσιάζει τους ανθρώπους ως τους καλούς και τους πιθήκους ως τους κακούς. Καλοί και κακοί υπάρχουν και στις δύο πλευρές και ο καθένας έχει τις δικαιολογίες για τις ενέργειές του. Ακόμα και ο κακός πίθηκος, που σχεδιάζει διάφορες ίντριγκες, προκειμένου να δημιουργήσει έναν πόλεμο μεταξύ ανθρώπων και πιθήκων και να πάρει την εξουσία, έχει υπάρξει θύμα βασανισμού από το ανθρώπινο είδος. Επομένως, δικαιολογείται- ως ένα βαθμό- το μίσος του. Όταν ξεσπάει η μάχη, η ταινία έχει δυναμικές και καλογυρισμένες σκηνές δράσης. Οι ήρωες έχουν ισχυρά «θέλω» που καθορίζουν την πορεία της ιστορίας.

Σε ιδεολογικό επίπεδο, το έργο μοιάζει να “πατάει σε δύο βάρκες”. Από τη μία προβάλλει μια ισχυρή οικολογική συνείδηση, που δείχνει τις υπερβολές των ανθρώπων πάνω στα άλλα είδη του πλανήτη και κυρίως τους πιθήκους. Από την άλλη, δείχνει ότι ανθρώπινη ζωή και κοινωνία χωρίς ηλεκτρισμό και ενέργεια δύσκολα επιβιώνουν. Το πάθος, άλλωστε, των απομονωμένων ανθρώπων για ηλεκτρικό ρεύμα προέρχεται και από την ανάγκη τους να χρησιμοποιήσουν έναν ασύρματο, που θα τους φέρει σε επικοινωνία με άλλες ανθρώπινες ομάδες σε άλλα σημεία του πλανήτη.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: Αν και υπάρχουν κάποιες κοιλιές και κάποια γλυκανάλατα σημεία στην ταινία, όποιος δεν δυσκολεύεται να ταυτιστεί με την «ανθρώπινη διάσταση» των πιθήκων, μάλλον θα περάσει ευχάριστα. Εκτός από τη δυναμική δράση και τα αξιόλογα εφέ, η ταινία έχει και καλές ερμηνείες, ιδίως από τους ηθοποιούς που παίζουν ανθρώπους, όπως τον Gary Oldman και τον Jason Clarke.

Γιώργος Σμυρνής