Οι παραγωγοί του «Ιστορίες για Αγρίους» αναθέτουν στον Σαντιάγκο Μίτρε («Paulina») ένα στιβαρό πολιτικό θρίλερ που σημαδεύεται από την ερμηνεία του πρωταγωνιστή του.
Με βάση τα 10 βραβεία Γκόγια που κέρδισε, ο «Γίγαντας» των Αϊτόρ Αρεγκί και Γιον Γκαράνιο είναι εκτός από ένα άρτιο ιστορικό δράμα (βασισμένο σε αληθινή ιστορία που συνέβη στη Βόρεια Ισπανία στα μέσα του 19ου αιώνα) και ένα από τα κορυφαία φιλμ της πρόσφατης ισπανικής σοδιάς, με τους ίβηρες να συνεχίζουν να μας εκπλήσσουν με τα κινηματογραφικά τους κατορθώματα.
Άλλο ένα μυθιστόρημα της Αγκαθα Κρίστι γνωρίζει την κινηματογραφική μεταφορά του αλλά δεν γνωρίζει και την επιτυχία που του αξίζει.
Οι πρεμιέρες της εβδομάδας με μια ματιά.
Το καλοκαίρι μπήκε δυνατά με μπλοκμπαστεριές, θρίλερ, κωμωδίες, ζέστες και… Μουντιάλ. Προκειμένου να μη χάσετε τον μπούσουλα μέσα σε όλα αυτά, σας παρουσιάζουμε το μέχρι στιγμής (ενδέχεται να υπάρξουν αλλαγές) προγραμματισμό των εταιρειών κινηματογραφικών διανομής ανά κατηγορίες ώστε να φτιάξετε τον δικό σας οδηγό σινε-επιβίωσης…
Ένα θρίλερ για γερά νεύρα είναι η «Διαδοχή» του πρωτοεμφανιζόμενου αμερικανού σκηνοθέτη Άρι Άστερ που ποντάρει στην εύθραυστη ψυχική υγεία της ηρωίδας (μια έντονη ερμηνεία από την Τόνι Κολέτ), τη γνωστή ρήση «αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα» και τον ρεαλιστική αφήγηση που πειραματίζεται με τα κλισέ του είδους. Αν είχε και ένα πιο πειστικό φινάλε θα μιλάγαμε για το θρίλερ της χρονιάς.
Βασισμένο στο ομώνυμο best seller του νομπελίστα Έρνεστ Χέμινγουεϊ το φιλμ αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα χολιγουντιανού έπους της δεκαετίας του '50 του Henry King. Με τους Γκρέγκορι Πεκ, Αβα Γκάρντνερ Σούζαν Χέιγουορντ.
Η Αλεξάντρα Λεκλέρ προτείνει μια ενδιαφέρουσα λύση για τους πρωταγωνιστές των ιψενικών τριγώνων.
Αυτή είναι μια πραγματικά καλή βδομάδα, (μέχρι την επόμενη που το σασπένς με το θέαμα ανεβαίνουν κι άλλο λόγω «Διαδοχής» και «Απίθανων 2») με τα φλας να πέφτουν πάνω στο θεαματικό σίκουελ του προ τριετίας «Jurassic World».
Πολλά ενδιαφέροντα φιλμ περιλαμβάνει η τρέχουσα κινηματογραφική βδομάδα, με το «Tully» να αποκτά την ευρηματική ελληνική επεξήγηση-συμπλήρωμα «Τα παιδιά είναι ευτυχία» (στοχεύοντας προφανώς σε ένα δυναμικό targer group: τις απελπισμένες μητέρες) και να έχει ως κράχτη, μια από τις πιο δημοφιλείς σταρ της εποχής.
Από τους πιο δημοφιλείς και αγαπητούς κινηματογραφικούς ήρωες στην ιστορία του Χόλιγουντ, ο Χαν Σόλο, ήταν οπωσδήποτε ένας βασικός λόγος για την παντοκρατορία του «Star Wars».
Μετά από τη σαρωτική εμφάνιση των τελευταίων «Εκδικητών» η Marvel βγάζει στην κινηματογραφική πιάτσα άλλον έναν υπερήρωα από τις αποθήκες της, μόνο που αυτός δεν έχει το Θεό του.
Σκηνοθετικό ντεμπούτο του Βασίλη Χριστοφιλάκη, που τιμήθηκε με το βραβείο της Διεθνούς Ενωσης Κριτικών Κινηματογράφου (Fipresci) για την καλύτερη ελληνική ταινία στο περσινό φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Παιχνίδια πολιτικά, κατασκοπικές παγίδες, ρομαντικά ειδύλλια αλλά και μια πόλη που πασχίζει να βρει την παλιά της αίγλη.
Την ώρα που το φιλμ «Εκδικητές: Ο πόλεμος της Αιωνιότητας» σαρώνει τις αίθουσες όλου του πλανήτη – και τις δικές μας καταγράφοντας ένα εντυπωσιακό άνοιγμα με 150.000 θεατές στις πρώτες μέρες κυκλοφορίας του- το νέο κινηματογραφικό μενού περιλαμβάνει 7 νέες ταινίες εκ των οποίων ξεχωρίζει το sci fi θρίλερ «Anon».
Οι συναρπαστικές ιστορίες των ανθρώπων και των συμβάντων πίσω από την ιστορική αποστολή του διαστημόπλοιου Voyager.
Με ένα βομβαρδισμό 10 νέων ταινιών, η νέα κινηματογραφική βδομάδα μοιραία διαθέτει έργα για όλα τα γούστα αλλά μόνο μία είναι εκείνη η ταινία που ξεχωρίζει με άνεση από τις υπόλοιπες.
Βραβευμένη στις Νύχτες Πρεμιέρας με τη Χρυσή Αθηνά η ταινία της κινέζας Κλόε Ζάο είναι ένα βραδυφλεγές δράμα με ήρωα έναν καουμπόι των ροντέο.
Μετά από τη γιορτινή κατάνυξη μπαίνουμε σε πιο χαλαρούς ρυθμούς όσον αφορά την ποιότητα των νέων ταινιών αλλά όχι και την ποσότητα καθώς επτά νέες ταινίες βγαίνουν στις αίθουσες. Δύσκολα όμως μπορούμε να ξεχωρίσουμε κάποια από αυτές.
Μπορεί να μην είναι απόλυτα ενταγμένες στο πνεύμα των ημερών οι νέες ταινίες, αλλά τούτη η κινηματογραφική βδομάδα που ξεκινάει από τη Μεγάλη Πέμπτη με το θεσπέσιο θρίλερ τρόμου «Ένα ήσυχο μέρος» - και τις υπόλοιπες ταινίες να «ανοίγουν» την Κυριακή του Πάσχα- είναι από τις πλέον ενδιαφέρουσες των τελευταίων μηνών.
Νυχτερινές περιπλανήσεις στη σημερινή Βουλγαρία με οδηγό το σκηνοθέτη Στέφαν Κομαντάρεφ που είδε την ταινία του να κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Κανών.
Σπάνια συμβαίνει να έχουμε στην ίδια βδομάδα κάποιον ηθοποιό να πρωταγωνιστεί σε δύο ταινίες. Η συνθήκη γίνεται ακόμη πιο σπάνια αν σκεφτούμε ότι πρόκειται για έναν από τους πιο δύσκολους και εκκεντρικούς σταρ, όπως ο Χοακίν Φίνιξ.
Η νέα ταινία της Λιν Ράμσεϊ θριάμβευσε στο φεστιβάλ Κανών κερδίζοντας δύο βραβεία: σεναρίου (εξ ημισείας με το «Ελάφι» των Λάνθιμου- Φιλίππου) και αντρικής ερμηνείας για τον Χοακίν Φίνιξ.
Σε μια γεμάτη - αλλά όχι και τόσο χορταστική- βδομάδα ένα τρυφερό, ανθρώπινο και γεμάτο εικαστικές αρετές road documentary ξεχωρίζει από όλες τις ταινίες μυθοπλασίας που το καταδιώκουν.
Τα Όσκαρ μονοπώλησαν τη ζωή μας τις τελευταίες βδομάδες και καθώς οι βασικές ταινίες ήταν είτε αισθηματικά δράματα με πολλές παραλλαγές είτε κοινωνικά δράματα δοσμένα πάνω στην αέναη μάχη του Καλού και του Κακού, οι Έλληνες διανομείς σωστά διέγνωσαν κι άλλαξαν τροπάριο.
Με κοινή αφετηρία- ένα τρομοκρατικό χτύπημα- αλλά εντελώς διαφορετική κατάληξη ο Φατίχ Ακίν και ο Κλιντ Ίστγουντ κλέβουν τα φώτα της δημοσιότητας για την τρέχουσα βδομάδα.
Η ταινία του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο είναι το φαβορί των φετινών Οσκαρ (13 υποψηφιότητες μεταξύ των οποίων αυτές για την καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία και πρωτότυπο σενάριο) αλλά κι ένα παραμύθι παράδοξης αγάπης και μεταφυσικού τρόμου.
Με φόντο την ειδυλλιακή Βόρεια Ιταλία των 80ς το «Να με φωνάζεις με τ΄όνομα σου» του Λούκα Γκουαντανίνο (του υπέροχου «Είμαι ο έρωτας») αφηγείται το χρονικό ενός πρώτου, δυνατού και καθοριστικού έρωτα για τον 17χρονο Ελιο που στο πρόσωπο του 24χρονου Όλιβερ συναντά όλα αυτά που τον συγκινούν και τον σαγηνεύουν.
Πριν καν βγει στις αίθουσες η ταινία του Τάσου Μπουλμέτη «1968» έχει ανάψει (αδικαιολόγητα) τα οπαδικά πάθη. Η ταινία που είναι ένα docufiction γύρω από τον τελικό του Καλλιμάρμαρου που έχρισε την ΑΕΚ κυπελλούχο Ευρώπης απέναντι στους τσεχοσλοβάκους, τότε, της Σλάβια Πράγας φέρει τη χαρακτηριστική κινηματογραφική σφραγίδα του δημιουργού της «Πολίτικης κουζίνας»: νοσταλγία, ανθρωπιά, ρετρό αισθητική, χαρμολύπη.
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Καννών 2017 για τον ιρανό δημιουργό Μοχάμαντ Ρασούλοφ
Σε άλλη μια χορταστική κινηματογραφική βδομάδα για όλα τα γούστα, τρεις πινακίδες κάνουν τη διαφορά.
Μια Τζέσικα Τσαστέιν να την πιείς στο ποτήρι - προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα Α' Γυναικείου Ρόλου- στο «Molly’s game» του σεναριογράφου και θεατρικού συγγραφέα Άαρον Σόρκιν που πραγματοποιεί εδώ το σκηνοθετικό ντεμπούτο του βασιζόμενος στην αληθινή ιστορία μιας γυναίκας που έπαιξε το παιχνίδι με τους δικούς της αδιαπραγμάτευτους όρους.
Καλεσμένοι στο «Party» της βρετανίδας Σάλι Πότερ είναι όλοι: οι λάτρεις της μαύρης κωμωδίας, οι θιασώτες της ανεξάρτητης βρετανικής σκηνής, οι υποστηρικτές αλλά και οι πολέμιοι του «Brexit», οι φαν της υπέροχης εδώ Πατρίσια Κλάρκσον, οι ρομαντικοί του ασπρόμαυροι, οι αισιόδοξοι αναλυτές του μέλλοντος της ευρωπαϊκής ένωσης, οι πεσιμιστές παντός καιρού.
Μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς είναι το «The Florida Project», μια ανθρώπινη δραμεντί γύρω από την καθημερινότητα κάποιων νεοάστεγων του Ορλάντο, ειδωμένη μέσα από το βλέμμα μιας αφοπλιστικής 6χρονης, που δεν γίνεται ούτε για μια στιγμή μελό. Αντιθέτως έχει φρεσκάδα, χιούμορ, τρυφερότητα κι έναν εξαίρετο Γουίλεμ Νταφόε στον καλύτερο ρόλο της καριέρας του.
Μια μικρή, ανεξάρτητη ταινία με τεράστιο εκτόπισμα όμως, που σχολιάζει με τον πιο φυσικό, ρεαλιστικό αλλά και απρόσμενα χιουμοριστικό τρόπο ένα σκοτεινό κομμάτι της Αμερικής.
