Σέρλοκ Χολμς & Δρ Γουάτσον

Όταν ένα πτώμα αποκαλύπτεται μέσα στην τούρτα γενεθλίων του Χόλμς, όλα δείχνουν ότι πίσω από τη νοσηρή έκπληξη κρύβεται το εγκληματικό μυαλό του Τζέιμς Μοριάρτι. Oμως, ο διάσημος ντετέκτιβ διατηρεί τις αμφιβολίες του.

Στην ανατρεπτικά αστεία εκδοχή των ηρώων του Arthur Conan Doyle κάθε έννοια σοβαροφάνειας και πολιτικής ορθότητας διαλύεται εν τη γενέσει του. Σουρεαλιστικό χιούμορ, κανιβαλιστικές καταστάσεις, χοντράδες που δεν έχουν προηγούμενο. Το αστυνομικό μυστήριο διατηρείται μόνο ως πρόσχημα για να δούμε τους δαιμόνιους ντετέκτιβ σε μια βικτοριανή εκδοχή του «Ηλίθιος και πανηλίθιος» όπου η αποδόμηση ιστορικών γεγονότων προσφέρονται ως ιδανικό υλικό για να ξεδιπλωθεί μια σάτιρα που εκτοξεύει βέλη κατά πάντων.

Η βασιλική οικογένεια, η Σκότλαντ Γυάρντ, τα λαϊκά στρώματα του Λονδίνου, το ανερχόμενο γυναικείο κίνημα με τις μαχητικές σουφραζέτες και φυσικά το ψυχαναλυτικό στοιχείο του σεξ ως σημείο αναφοράς των πάντων (μην ξεχνάμε ότι η εποχή σημαδεύεται από τις πρωτοποριακές θεωρίες του Σίγκμουντ Φρόιντ) είναι εύκολοι στόχοι για ένα φιλμ που ξεκινά από τα χαμηλά για να μετατραπεί σταδιακά σε εξωφρενική κωμωδία που δεν έχει ούτε ιερό ούτε όσιο.

Φυσικά δεν υπάρχουν λόγια για την ερμηνεία των Φέρελ και Ράιλι. Τα σοβαροφανή Χρυσά Βατόμουρα μπορεί να λένε τα δικά τους, όμως η ταινία προφανώς και κάνει πλάκα με τους ήρωες του Ντόιλ – δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό- και σαφώς δεν έχει καμιά διάθεση να προσβάλει ή να προκαλέσει τους αμέτρητους φαν του Σέρλοκ Χολμς. Άλλωστε ανήκουμε κι εμείς σε αυτούς.