Η Ελληνοαυστραλέζα Άνα Κόκκινος -που είχαμε γνωρίσει με το πολύ καλό ‘Head On’- μας δίνει ένα στέρεο κοινωνικό δράμα, με τη συγκίνηση να μην παραδίνεται στον εύκολο μελοδραματισμό.
Στη διάρκεια μιας μέρας και μιας νύχτας επτά παιδιά περιπλανώνται στους δρόμους σε μια αστική οδύσσεια. Μόνο που δε θα βρουν όλα το δρόμο της επιστροφής. Το ξημέρωμα έρχεται και παρακολουθούμε την ίδια μέρα, αυτή τη φορά από την οπτική της κάθε μητέρας.
Η Κόκκινος χειρίζεται με σιγουριά το υλικό της (βασίζεται σε θεατρικό έργο) και μοιράζει αποτελεσματικά το χρόνο: Το πρώτο μισό είναι από τη ματιά των παιδιών, ενώ στο δεύτερο μέρος ξετυλίγεται γοργά η ίδια ιστορία με τις μητέρες σε πρώτο πλάνο, οι ιστορίες συνδέονται μεταξύ τους και δίνονται απαντήσεις στα ερωτηματικά χωρίς υπερβολές και ευκολίες. Η δουλεμένη δραματουργία γειώνεται από το ρεαλισμό και το κοινωνικό σχόλιο αποφεύγει το διδακτισμό. Συνολικά καλές η ερμηνείες, αξίζει πάντως να προσέξουμε τη 19χρονη Σόφι Λόου.
Θοδωρής Τσιάτσικας
