Βερμίλιο: Η Νύφη του Βουνού

Η νεαρή Άντα που θέλει να γίνει καλόγρια αλλά οι πονηρές σκέψεις γύρω από την σεξουαλικότητα της δεν της αφήνουν πολλά περιθώρια. Ο αυστηρός δάσκαλος Σέζαρ που έχει αναλάβει τη φροντίδα της πολυπληθούς οικογένειας του αλλά και τη μίρφωση σχεδόν όλων των κατοίκων του χωριού. Ο σικελός λιποτάκτης Πιέτρο που σχεδόν όλοι τον βλέπουν με μισό… μάτι. Αυτά είναι λίγα μόνο από τα πρόσωπα αυτού του ιδιότυπου δράματος εποχής.

Στην τρίτη της ταινία η Μάουρα Ντελπέρο αποδεικνύει ότι έχει το ταλέντο να σχεδιάσει μια ποιητική ταινία με στιβαρό πολιτικό λόγο (ο Σέζαρ πολλές φορές αναγκάζεται να αντικρούσει τα αφελή, υπερπατριωτικά και συντηρητικά πιστεύω των συγχωριανών του) και ξεχωριστή ιστορική σημασία. Η πλοκή εντοπίζεται στις τελευταίες μέρες του πολέμου που μόνο κατά διαστήματα γίνεται αισθητός στους λιγοστούς κατοίκους του απομονωμένου ορεινού χωριού. Η ανάγκη να επιστρέψει η καθημερινότητα στους συνηθισμένους ρυθμούς της κινητοποιεί ένα ολόκληρο μηχανισμό ενστίκτων και επιθυμιών σε μικρούς και μεγάλους, προκαλώντας ιλαροτραγικά επεισόδια.

Σαν εκείνο που η βασανισμένη Άντα υπόσχεται στον «αγαπημένο της Χριστούλη» να μην ξαναπάει πίσω από την ντουλάπα ή στη σεκάνς που ο απελπισμένος Σεζάρ προσπαθεί να αποδείξει στους υπόλοιπους θαμώνες του καφενέ ότι «η δειλία είναι σχετική έννοια» και πως μάλλον η ζωή θα ήταν πολύ καλύτερη αν «υπήρχαν περισσότεροι δειλοί στον κόσμο τούτο».

Ένα φιλμ τρυφερό και χαμηλότονο, νεορεαλιστικής υφής, με επιβλητική σκηνογραφία και αξεπέραστη φωτογραφία (το μεγαλοπρεπές τοπίο των ιταλικών Άλπεων στην κυριολεξία κόβει την ανάσα), που αναδεικνύει θαυμάσια την ασημαντότητα του ανθρώπου μπροστά στη δύναμη της φύσης. Τέλος μια διαυγής πολιτική μελέτη με όχημα ένα κρίσιμο ιστορικό γεγονός αλλά κι ένα σύνολο αυθεντικών χαρακτήρων που μοιάζουν χαμένοι ανάμεσα στα ηθικά διλήμματα και τις επιταγές της καρδιάς.