Τόπων Μνήμες: Τα ζωγραφικά “καρτ ποστάλ” της Λίζας Μέρλιν-Βασιλάτου στην Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων

Στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων «Μελίνα» εγκαινιάζεται τη Δευτέρα 2 Ιουνίου 2025 και ώρα 19:00 η ατομική έκθεση ζωγραφικής της Λίζας Μέρλιν-Βασιλάτου με τίτλο «Τόπων Μνήμες», σε επιμέλεια της Ίριδος Κρητικού.

Η διακεκριμένη ζωγράφος, εκθέτει τοπία, λάδια και λαδοπαστέλ από τα πρόσφατα ταξίδια της με προορισμό αγαπημένους τόπους. Επίμονη ταξιδιώτης και γοητευμένη συλλέκτις διαφορετικών εικόνων τόπων και πολιτισμών, η Λίζα Μέρλιν-Βασιλάτου με τη χαρακτηριστική ιμπρεσσιονιστική γραφή και τη φωτεινή παλέτα της, αποτυπώνει πανοράματα αλλά και λεπτομερείς εσοχές των τόπων της ωραιότητας που επισκέφτηκε και αγάπησε, με τον τρόπο των πολύχρωμων χειροποίητων καρτ ποστάλ.

«O κόσμος που απλώνεται απέραντος μπροστά μας, είναι ένα επιστολικό δελτάριο, κι εγώ, φαντάζομαι την ιστορία που γράφουμε επάνω του», παρατηρεί εύστοχα η Mary Pearson στο βιβλίο της «The Miles Between», υπαινισσόμενη τη σύγκλιση της ταξιδιωτικής οπτικής και συναισθηματικής συνθήκης που ενεργοποιεί με τρόπο σύνθετο κι ευφραντικό το βλέμμα, κάθε φορά που ταξιδεύουμε σε τόπους επιθυμίας, κάθε φορά που, με διαφορετικούς διασωστικούς τρόπους, εκπέμπουμε την ομορφιά τους στους οικείους μας.

«Η νέα ενότητα έργων της Λίζας Μέρλιν, πάλλεται από αυτήν ακριβώς τη σύγκλιση εικόνας και αισθήματος, από την επιθυμία της αποτύπωσης και της επαναφοράς ενός μαγικού στίλβοντος σημείου που κάποτε συναντήθηκε με το βλέμμα του ταξιδευτή και αιχμαλωτίστηκε από τον νου του. Γεννιέται από την ανάγκη του μοιράσματος και της απτής εξιστόρησης των ημερών, των ωρών και των στιγμών που ορίζουν τη ρευστή μα αδιαμφισβήτητα ξεχωριστή συνθήκη ενός άλλου τόπου, το διαφορετικό γοητευτικό ηχόχρωμα από εκείνο της κατ’ οίκον καθημερινότητας. Αρθρώνεται με χρώμα και με φως από τη ζωγράφο, με ιμπρεσσιονιστική αισθητική διάθεση, σχεδιαστική ακρίβεια, έξεργη πλαστικότητα με επιλεκτικές σμικρύνσεις και πλησμονή αρμονική. Και ολοκληρώνεται μέσα από την ανάγκη διάσωσης της μνήμης, της αχλής και του διακριτικού αρώματος του τόπου, όταν πλέον ο τόπος θα έχει οριστικά χαθεί από το βλέμμα και το ταξίδι του θα αποτελεί ανάμνηση.

Με πράσινα κυπαρισσένια και υγρασίες χλωροπράσινες, με γαλανές διαφάνειες, ρόδινα θάλλοντα, ώχρες θερμές και εντάσεις βαθυκόκκινου, η Λίζα Μέρλιν πλάθει οπωρώνες, θέρετρα και ακτές, κοιλάδες εύφορες και λίμνες, τόπους της πέτρας και ιστορικές προσόψεις με απαστράπτουσες χρωματικές εναλλαγές. Άλλοτε ο Βόσπορος ή η αρχαία Πύδνα και άλλοτε η αβάσταχτη ομορφιά του Portofino ή του Canal Grande, άλλοτε οι ραδινές εκκλησίες με τις μπαρόκ προσόψεις τους και άλλοτε τα ταμπάκικα κάποιας ιστορικής μεσογειακής πόλης, άλλοτε οι αναρριχώμενες μπλε ορτανσίες και άλλοτε τα σύννεφα που υφαίνουν στον ορίζοντα πλοχμούς, άλλοτε ένα υγρό δάσος και άλλοτε μια ελλειπτική αμμουδιά, άλλοτε ένα χωράφι με ανατέλλοντα ηλιοτρόπια και άλλοτε ένα κόκκινο φεγγάρι που πλέει στη δύση του, ιδού οι συντεταγμένες της ζωγράφου που ενσαρκώνουν τρυφερά τη μνήμη, που αναπλάθουν με ζωγραφική δεξιότητα και αισθαντική ευαισθησία τη συμπαντική ομορφιά». 

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα και στην Κεφαλονιά. Αποφοίτησε από το Αμερικάνικο Κολλέγιο Θηλέων Pierce.

Παρακολούθησε μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης από την Ιστορικό κυρία Έλλη Γιωτοπούλου-Σισιλιάνου. Τελείωσε διακόσμηση εσωτερικού χώρου στο Κέντρο Τεχνολογικών Εφαρμογών (Κ.Τ.Ε) (1973-1975).

Ξεκίνησε ζωγραφική με δάσκαλο τον Θεόδωρο Δρόσο (1980-1983). Συνέχισε για άλλα έξι χρόνια κοντά στον ζωγράφο Θανάση Στεφόπουλο (1986-1992).

Έργα της βρίσκονται στην Πινακοθήκη του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών, στο Ίδρυμα Γεωργίου και Μάρης Βεργωτή, στην Πινακοθήκη του Αμερικανικού Κολλεγίου, στην Πινακοθήκη Ψυχικού, στη Συλλογή Καγκελάρη, στη Συλλογή Γκαρίπη και σε πολλές ακόμη ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Eίναι μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών.