Το αγόρι του Θεού

Στην Μπολόνια του 1858 σε ένα εβραϊκό σπίτι εισβάλλουν άνθρωποι του Πάπα και με την αιτιολογία ότι ο εξάχρονος γιος της οικογένειας έχει βαπτιστεί χριστιανός, τον παίρνουν με τη βία για να τον μεταφέρουν στο Βατικανό όπου θα λάβει χριστιανική ανατροφή.

Μέσα από ένα πραγματικό γεγονός (η απαγωγή του μικρού Εντγκάρντο είχε προκαλέσει διεθνές ενδιαφέρον) και με μια θαυμαστή συνέπεια καθώς και ψυχραιμία στην διαχείριση της δραματουργίας, ο 85χρονος πλέον Μάρκο Μπελόκιο δίνει ξανά τα διαπιστευτήρια του. Δεινός αφηγητής πολιτικών ιστοριών αλλά και θρησκευτικών παραβολών («Αίμα από το αίμα μου»), ο ιταλός δημιουργός αποτυπώνει υποδειγματικά το κοινωνικό πλαίσιο της εποχής και ρίχνει μετωπικά τα βέλη της κριτικής του στην κατάχρηση της Παπικής εξουσίας.

Μέσα από την ιστορική έρευνα και με μια οπερετική διάθεση που ταιριάζει άψογα με την μισαλλοδοξία του Βατικανού, ο Μπελόκιο καταγράφει τα αίτια του αντισημιτισμού παράλληλα με την άνοδο των κινημάτων αμφισβήτησης του παπικού αλάθητου που οδήγησαν στον περιορισμό της μέχρι τότε αναμφισβήτητης καθολικής ηγεμονίας και τη διαμόρφωση των πολιτικών κινημάτων που οδήγησαν στην δημιουργία του σύγχρονου ιταλικού κράτους.

Φιλόδοξες αν μη τι άλλο οι προθέσεις του Μπελόκιο, ο οποίος προβαίνει σε μια τελετουργική σχεδόν γραφή η οποία στόχο έχει να απορροφήσει τα πιο προφανή στοιχεία του καταγγελτικού σεναρίου και μαζί να διατυπώσει ένα πειστικό λόγο γύρω από την σύγκρουση εβραϊσμού- καθολικισμού.

Σε γενικές γραμμές τα καταφέρνει καλά ακόμη κι όταν αλλάζει ύφος (κάποιες φορές το φιλμ μετατρέπεται σε θρίλερ και κάποιες άλλες αντλεί δύναμη από τη σάτιρα) στον τρόπο που επιλέγει να πει τη συγκλονιστική ιστορία του μικρού αγοριού.