Το Μουσείο Μπενάκη αναβιώνει την τέχνη της Χαλκοχυτικής στο εργαστήρι του Γιάννη Παππά

Η έκθεση «Πλαστική – Χαλκοχυτική» εγκαινιάζει μια σειρά από εκθέσεις που έχουν σκοπό να φέρουν κοντά την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών με το Μουσείο Μπενάκη, ώστε να αναζωπυρωθεί μια σχέση η οποία προϋπήρχε για όλα το διάστημα κατά το οποίο δίδαξε ο Γιάννης Παππάς (1953-1978), στην ΑΣΚΤ.

Η αναβίωση της αρχαίας τέχνης της Πλαστικής-Χαλκοχυτικής και της μεθόδου του χαμένου κεριού στον ελλαδικό χώρο οφείλεται κυρίως στο όραμα του Γιάννη Παππά να κατασκευαστεί καλλιτεχνικό χυτήριο στην Ελλάδα για πρώτη φορά από την αρχαιότητα, και μάλιστα στο χώρο της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών στα τέλη της δεκαετίας του ’50, αφού μέχρι τότε όλα τα μπρούτζινα έργα Ελλήνων δημιουργών έφεραν τη σφραγίδα ξένων χυτηρίων.

Η έκθεση των φοιτητών του Εργαστηρίου Γυψοτεχνίας ‒ Χαλκοχυτικής της ΑΣΚΤ στον χώρο όπου εργαζόταν και δίδασκε ο Γιάννης Παππάς αποτελεί την ιστορική συνέχεια της πολύπαθης διαδρομής της τέχνης της χαλκοχυτικής και της μεθόδου του χαμένου κεριού.

Τα έργα των φοιτητών, τα οποία παρουσιάζονται δίπλα σε έργα του Παππά ώστε να συντελεστεί ένας διάλογος υλικότητας, είναι ενδεικτικά όλων των σταδίων μέχρι τη χύτευση. Αρματούρες από σίδερο, ξύλο και πηλό, προπλάσματα από κερί ή πλαστελίνη, καλούπια γύψινα και λαστιχένια και φυσικά μπρούτζινα έργα. Μαζί με τα γλυπτικά έργα εκτίθενται και σχέδια των φοιτητών από τα sketchbooks της προηγούμενης ακαδημαϊκής χρονιάς, όπως και σχέδια του Γιάννη Παππά από τα φοιτητικά του χρόνια στο Παρίσι, εφόσον, όπως μας θυμίζει συχνά ο Γιάννης Παππάς στα γραπτά του, το σχέδιο είναι πάνω απ’ όλα.

Επιμέλεια: Μάρκος Γεωργιλάκης, Θοδωρής Μπαργιώτας

Ο χώρος που φιλοξενεί το εργαστήριο του Γιάννη Παππά, βρίσκεται στην περιοχή Ζωγράφου, και σε κτήριο που αποτελούσε την κατοικία της οικογένειας του μεγάλου Έλληνα δημιουργού ως τη δεκαετία του 1960. Το ακίνητο αυτό, μοναδικό δείγμα χώρου εργασίας ενός καλλιτέχνη αφοσιωμένου τόσο στη γλυπτική όσο και στη ζωγραφική, προσφέρθηκε στο Μουσείο Μπενάκη από το γιο του, Αλέκο Παππά. Βασικός στόχος της δωρεάς ήταν τα έργα του καλλιτέχνη να παραμείνουν συγκεντρωμένα στο φυσικό τους περιβάλλον.