ΠΕΜΠΤΗ
05
ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
Τι μπορεί να συνδέει τα μέλη των Pussy Riot και τους διαδηλωτές της πλατείας Ταχρίρ του Καΐρου με τον Ντέιβιντ Μπέκαμ, τον Τζορτζ Κλούνεϊ και τη Μισέλ Ομπάμα με τις Λεύκες, ένα μεσόγειο χωριουδάκι της Πάρου;
Την απάντηση στο ερώτημα γι’ αυτόν τον παράδοξο συνδυασμό μπορεί να βρει ο επισκέπτης στην έκθεση «People Power Platon», που εγκαινιάστηκε την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς. Αυτό που συνδέει όλα αυτά τα πρόσωπα δεν είναι παρά ο φακός του Platon, του διεθνώς αναγνωρισμένου ελληνικής καταγωγής φωτογράφου, που τα πορτρέτα του έχουν γίνει πολλές φορές εξώφυλλα σε μεγάλης κυκλοφορίας περιοδικά, όπως εκείνο του Βλαντίμιρ Πούτιν, που ως «πρόσωπο της χρονιάς» κόσμησε το εξώφυλλο του Time το 2008 ή του Ντόναλντ Τραμπ, που βρέθηκε στην ίδια θέση το 2024.
Σταρ της πολιτικής και του πολιτισμού
Η έκθεση, που διοργάνωσε το Μουσείο Μπενάκη σε συνεργασία με το Studio Platon, παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, με επιμέλεια του ίδιου του δημιουργού, μια επιλογή από τη δουλειά του φωτογράφου τα τελευταία 40 χρόνια. Σε αυτήν φιλοξενούνται πορτρέτα προσωπικοτήτων, αφενός, από τον χώρο του θεάματος, της μουσικής, του αθλητισμού κ.ά., αφετέρου από τον χώρο της πολιτικής. Εδώ ο καλλιτέχνης τοποθετεί σε διάλογο –ίσως, ορθότερα, σε αντιπαράθεση– παγκόσμιους ηγέτες, αλλά και δικτάτορες, με αγωνιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
«Μπορεί στην έκθεση να δείτε κάποιους από τους ήρωές σας, ανθρώπους από τον χώρο του πολιτισμού που θεωρείτε εξαιρετικούς», επισήμανε, κατά την παρουσίαση της έκθεσης ο διάσημος φωτογράφος.
«Αλλά θα υπάρχουν και άνθρωποι που δεν σας αρέσουν, ακόμη και κάποιοι δικτάτορες. Δεν προσπαθώ να σας πείσω για κανέναν. Δεν είμαι αρκετά έξυπνος ώστε να γνωρίζω αν όσα έκαναν ήταν σωστά ή λάθος. Αυτό είναι δική σας δουλειά να το αποφασίσετε».
«Αποτυπώνω τον χαρακτήρα τους όσο καλύτερα μπορώ»
Ρωτήσαμε τον φωτογράφο κατά πόσο τα μοντέλα του είναι ικανοποιημένα με το αποτέλεσμα της φωτογράφισής τους: «Γενικά, δεν δείχνω τη φωτογραφία στους ανθρώπους για να μου δώσουν την έγκρισή τους. Όποιος δέχεται να φωτογραφηθεί, το κάνει επειδή το θέλει. Και αυτό που αποτυπώνω είναι κατά 50% η δική μου εμπειρία και κατά 50% η δική του εμπειρία. Αν κάποιος ποζάρει για μένα, με εμπιστεύεται ότι δεν θα εκμεταλλευτώ την κατάσταση και δεν θα χρησιμοποιήσω τα εργαλεία μου για να τον παρουσιάσω με άσχημο τρόπο. Και αν κοιτάξετε τις φωτογραφίες της έκθεσης, θα είτε ότι δεν έχω προσπαθήσει να γίνω επικριτικός χρησιμοποιώντας τη φωτογραφία. Η δουλειά μου είναι να αποτυπώσω τον χαρακτήρα κάποιου όσο καλύτερα μπορώ».
Στο κέντρο του εκθεσιακού χώρου, σε ένα ξεχωριστό δωμάτιο, «ένα παρεκκλήσι», όπως το αποκαλεί ο ίδιος, ο Platon παρουσιάζει μια σειρά φωτογραφιών με ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για τον ίδιο, αφού αφορούν τις Λεύκες, το ημιορεινό χωριό της Πάρου απ’ όπου έλκει την καταγωγή του, εκεί όπου τράβηξε την πρώτη του φωτογραφία: «Την πρώτη φορά που κράτησα φωτογραφική μηχανή, επέστρεψα στην Πάρο για να εξασκηθώ με τους ανθρώπους που γνώριζα, αγαπούσα και εμπιστευόμουν. Δεν πίστευα ότι αποτύπωνα κάτι ιδιαίτερο. Απλώς προσπαθούσα να βελτιώσω τις κοινωνικές μου δεξιότητες και τις φωτογραφικές μου ικανότητες. Αλλά, καθώς επέστρεφα κάθε χρόνο για να τραβήξω περισσότερες φωτογραφίες, συνειδητοποίησα ότι σιγά σιγά αποτύπωνα κάτι όμορφο, που πλέον έχει χαθεί σε μεγάλο βαθμό».
