MENU
Κερδίστε Προσκλήσεις
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
20
ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ
ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ
ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΙΝΕΜΑ
ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ X
Αττική
ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΑΙΝΙΑΣ
ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΤΑΙΝΙΑ X
5ο Athens Fashion Film Festival
11 χρόνια δίκη Χρυσή Αυγή
67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
638 τρόποι να σκοτώσετε τον Κάστρο
2001 Η οδύσσεια του διαστήματος
Angel’s Egg
BTS World Tour ‘Arirang’ in Buenos Aires: Live Viewing
Backrooms
Barrio Triste
Bullet in the Head
Clayface
Club Kid
Comandante
Cowboy Bebop: The Movie
Coyote vs. Acme (μεταγλωττισμένη)
Coyote vs. Acme (με υπότιτλους)
Donnie Darko
El mals noms
Gazelle
George Michael: The Faith Tour
Godzilla Minus Zero
I Play Rocky
Insidious: Εξω από το απώτερο
Michael
Minions & Τέρατα (μεταγλωττισμένη)
Naza
Nightborn
Paprika
Primetime
Rammstein – Live in Mexico City
Resident Evil
Rocky II
Rocky III: Ο θρίαμβος
Stray Kids World Tour ‘Run It’ Live Viewing
Survivors
The Hunger Games: Η ανατολή του θερισμού
The Iron Giant
The Killer
The Thing
V for Vendetta
Whisper of the Heart
Wild Horse Nine
Άθικτοι
Ένα φως που δεν σβήνει ποτέ
Έτσι ξαφνικά
Αλλη μαμά
Αμελί
Αναγέννηση
Ανοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνας… και Ανοιξη
Αντρέι Ταρκόφσκι: η ιδιοφυΐα, ο άνθρωπος, ο θρύλος
Αργός θάνατος
Αυτοί που άγγιξαν τον πόλεμο
Βασίλισσα στη θάλασσα
Γάτες στο μουσείο 2: Οι θησαυροί της Αιγύπτου (μεταγλωττισμένη)
Γεννημένος δυο φορές
Για ένα καλύτερο αύριο
Γιορτινή διασκέδαση με την Πέππα (μεταγλωττισμένη)
Γκάζια στο κόκκινο
Δεσμώτης του ιλίγγου
Ενας γάτος με καπέλο (μεταγλωττισμένη)
Η βαλίτσα
Η θυσία
Η μεγάλη σφαγή των Β’ ΚΑΠΗ Αλίμου
Η πρόσκληση
Η σιωπή των αμνών
Η σκιά του πατέρα μου
Η τέχνη του να επιβιώνεις
Θάλασσα από γυαλί
Θρύλος
Καποδίστριας
Κράκεν: Το τέρας των βυθών
Λογική και ευαισθησία
Μάχη
Μετά τη Λουτσία
Μια υπέροχη ζωή
Μια φάρμα στην Πορτογαλία
Μικροί ήρωες (μεταγλωττισμένη)
Μπορείς να δεις τα πάντα
Μυστικά και ψιθυροι
Ντίγκερ
Ξεχασμένο νησί (μεταγλωττισμένη)
Ο Tad και το μαγικό λυχνάρι (μεταγλωττισμένη)
Ο Παραχαράκτης
Ο ασχημογλυκούλης (μεταγλωττισμένη)
Ο γιος του γείτονά σου
Οδύσσεια
Οι αδελφές
Οι δαιμονισμένες
Ο πλανήτης των κρυστάλλων (μεταγλωττισμένη)
Ο τιμωρός του Χονγκ Κονγκ
Πατέρας
Πατρίδα
Πως να ξανασώσετε έναν μάγο (μεταγλωττισμένη)
Πώς να ληστέψεις μια τράπεζα
Ραμαγιάνα: Η γέννηση ενός θρύλου
Ρόκι
Ρόκυ Νο 4
Σον το πρόβατο και το τέρας της φάρμας (μεταγλωττισμένη)
Στην καρδιά του κτήνους
Στιγμές με τον Φιδέλ
Τα Κάλαντα του Σκρουτζ
Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας
Τα μιρονάκια
Τερατο-Μία (μεταγλωττισμένη)
Το ημερολόγιο της Verity
Το κλασικό αριστούργημα
Το νησί του Μπέργκμαν
Το τέλος της οδού Όουκ
Το χρώμα του ροδιού
Τόμος 7
Φιόρδ
Φτιαγμένος για εκείνη
Χαμένοι στη Μετάφραση
Κοινωνική

Η Φυλή

Προσθήκη ως αγαπημένη πηγή

Ο βουβός κινηματογράφος επιστρέφει, για να μας πει πράγματα που δεν θέλουμε να ακούμε. Μια σοκαριστική ουκρανική ταινία του Miroslav Slaboshpitsky καταγράφει τη ζωή μιας ομάδας κωφάλαλων παιδιών, που μπλέκουν με κυκλώματα εγκληματικότητας και σωματεμπορίας, στη δική τους γλώσσα, αυτή των νοημάτων.

stars-fullstars-fullstars-fullstars-emptystars-empty
ΔΙΑΡΚΕΙΑ 130'

Βρείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζητησης

Προσθήκη του monopoli.gr στην Google
author-image Μαρίνα Πυλαρινού

Δίχως υπότιτλους, δίχως διαλόγους, το φιλμ μπαίνει στα άδυτα ενός σχολείου κωφών και παρακολουθεί μια κοινωνία με δικούς της κώδικες. Εικόνες «ηχηρές», έντονες, δοσμένες νατουραλιστικά, αφηγούνται μια ιστορία βίας και ενηλικίωσης. Η «φυλή» του τίτλου, θα μπορούσε να αναφέρεται στον κόσμο των συμμοριών, όπως αυτός σκιαγραφείται στο φιλμ, ή στον κόσμο των κωφών.

Πάνω απ’ όλα, όμως, μιλά για την ανθρώπινη φυλή, η οποία, ανεξαρτήτως φύλου, χρώματος ή κώδικα επικοινωνίας, είναι ικανή για τις πιο φωτισμένες αλλά και για τις πιο σκοτεινές σκέψεις και πράξεις.

Σύμφωνα με την πλοκή, ένα κωφάλαλο παιδί, αλλά δυνατό σαν βόδι, προσπαθεί να ενταχθεί σε ένα σχολείο κωφάλαλων. Τελικά, μπαίνει σε μια συμμορία που ασχολείται με κάθε μορφής παραβατικότητα. Η εξέλιξη του στον υπόκοσμο είναι σημαντική. Όλα όμως αλλάζουν, όταν ερωτεύεται μια κωφάλαλη πόρνη και θέλει να την κάνει να ξεφύγει από το κύκλωμα. 
1η φυλή
Η ταινία έχει βραβευτεί στο Φεστιβάλ Καννών με το  Μεγάλο Βραβείο του τμήματος Εβδομάδα Κριτικής, ενώ έχει κερδίσει κι άλλες 20 διακρίσεις μέχρι σήμερα σε Φεστιβάλ του κόσμου, μεταξύ των οποίων και στα εξής:
*Tarkovsky Festival, Russia ‐ Grand Prix, Special Prize for Director
* Milano Film Festival, Italy ‐ Best Feature Film Award
* Fantastic Fest, Texas, USA – Best Director Award
* Kinoskok, Russia – Best Director Award
*Milwaukee FF, USA – Main competition Award
* London BFI, UK – Best First Feature Award ‐ Sutherland Award and Young Jury Award
* Thessaloniki IFF, Greece – Best Director Award
* Ευρωπαϊκή Ανακάλυψη – Βραβείο Fipresci – Miroslav Slaboshpitsky

Μολονότι δεν υπάρχουν καθόλου λόγια, η ιστορία της ταινίας είναι απολύτως κατανοητή. Η απεικόνιση της δράσης και των χαρακτήρων έχει εντυπωσιακή καθαρότητα, για τον μεγάλο περιορισμό που βάζει ο σκηνοθέτης στον εαυτό του. Σε πολύ λίγα (ίσως και καθόλου) σημεία, ο θεατής θα αναρωτηθεί “και τώρα τι λένε” ή “τι θέλουν να κάνουν;” ‘Η “γιατί συμβαίνει αυτό;” Από αυτή την άποψη, η ταινία ολοκληρώνει έναν πολύ δύσκολο στόχο.

Βέβαια, υπάρχει ένα τρικ που κάνει ευκολότερα τα πράγματα για τον σκηνοθέτη (και τον θεατή). Ενώ, οι κωφάλαλοι πρωταγωνιστές δεν μιλούν και δεν ακούνε τίποτα, ο ήχος από το background, βήματα, θόρυβοι αυτοκινήτων, κρότοι από χτυπήματα, κραυγές, ακούγονται καθαρά, σαν σε κανονική ταινία. Είναι λοιπόν ένας ημί- βουβός κινηματογράφος, ένας κινηματογράφος βουβός μόνο ως προς τους διαλόγους, που πραγματοποιούνται στη νοηματική. 

Παράλληλα, ακολουθώντας το μοτίβο του σύγχρονου “φεστιβαλικού” σινεμά (που το έχουμε δει και στην Ελλάδα) δημιουργεί μια ταινία “γροθιά στο στομάχι” με πολύ βία και αναφορές στην σκοτεινή πλευρά της ζωής. Και τι γροθιά! Υπάρχουν σκηνές, που φέρνουν τις αντοχές μας στα όρια τους. Για παράδειγμα η σκηνή της έκτρωσης. Δεν μπορώ να θυμηθώ άλλη ταινία, που να δείχνει έκτρωση. Ίσως είναι ένα κινηματογραφικό ταμπού, που έσπασε αυτή η ταινία. Τα παιδιά αυτά, παιδιά ενός κατώτερου Θεού, πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης διεφθαρμένων ενηλίκων. Αλλά και οι σχέσεις και οι πράξεις των ιδίων, μέσα στην “φυλή” τους, χαρακτηρίζονται από τρομερή αγριότητα. Ίσως γιατί κανείς δεν θέλει να τα διδάξει κανόνες συμπεριφοράς και πράξεις συμπόνοιας. Ίσως γιατί μοναδικός νόμος είναι το συμφέρον, που ποδοπατάει ανθρώπους.

Η ταινία έχει πολλά σημαντικά στοιχεία, παρά την σκληρότητά της. Στο φινάλε ο σκηνοθέτης να κλείσει το έργο του με ένα φοβερό και βροντερό μακελειό. Ίσως για να δημιουργείται η αντίφαση ανάμεσα στον κόσμο της σιωπής και στον αηδιαστικό κρότο των κοκάλων που σπάζουν. Αλλά, αυτού του είδους τα φινάλε- σφαγές έχουν πολυφορεθεί κι έχουν αρχίσει πια να κουράζουν. Όταν κάτι έχει γίνει τόσες πολλές φορές, μάλλον με εύκολο τρόπο να σοκάρεις μοιάζει, παρά με οτιδήποτε άλλο.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: Αυτό το εκκωφαντικά σκληρό έργο μέσα στο βασίλειο της σιωπής είναι ένα ενδιαφέρον καλλιτεχνικό πείραμα. Το έργο λέει αλήθειες , αλλά δεν αποφεύγει κοινοτοπίες και υπερβολές, που το αποδυναμώνουν, γιατί κάνουν υπερβολικά ευδιάκριτη την προθέση του καλλιτέχνη να σοκάρει το κοινό. 

Γιώργος Σμυρνής

Βρείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζητησης

Προσθήκη του monopoli.gr στην Google
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Τίτλος: Η Φυλή/ Plemya
Σκηνοθεσία: Miroslav Slaboshpitsky
Σενάριο: Miroslav Slaboshpitsky

Παίζουν: Grigoriy Fesenko, Yana Novikova, Rosa Babiy

Διάρκεια: 130'
Χώρα: Ουκρανία, Ολλανδία
Έτος: 2014

Rating: 3
Προσθήκη του monopoli.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google
Περισσότερα από CINEMA